23 november 2017

DONKERBLAUWE WOORDEN


Rachel is lang geleden weggegaan uit haar oorspronkelijke stad. Ze verhuisden naar een huis bij het strand, wat Rachel geweldig vond, net zoals haar broer. Het was daar compleet, want er waren niet veel dierbare personen die ze in de stad achtergelaten had. Niet Hendrik in ieder geval, die haar beste vriend was voordat ze wegging. Maar toen stopte dat ook. Ze waren namelijk van plan om "het einde" samen te vieren de laatste nacht, maar natuurlijk viel er weer iets tussen: Amy. Zij had het hart van Hendrik veroverd en dus gingen zij samen "het einde" vieren. Nou, Rachel was er nu wel klaar mee, ze kon zo wel vertrekken. Toch schreef ze nog een afscheidsbrief aan Hendrik, die ze achtergelaten had in de Brievenbibliotheek, een populaire afdeling in de boekenwinkel van de vader van Hendrik. Daarin onthulde ze de waarheid, namelijk dat zij, Rachel, altijd al verliefd was geweest op Hendrik, en dat Amy alleen maar aan zichzelf zou denken. Hiermee sloot ze een hoofdstuk af, en ging verder, maar ze hoopte nog wel dat Hendrik haar ooit zou antwoorden. Wat als hij hetzelfde voelde? Maar toen gebeurde er iets gruwelijks, iets vreselijks, iets wat het leven van Rachel verwoestte: haar broer ging dood. Zij en haar moeder werden nooit meer echt gelukkig, sleepten zich door het leven, en Rachel zakte ook voor haar eindexamen. Dat brengt ons terug naar het heden. Rachel is van plan om terug te gaan naar de stad, om bij haar tante Rose te gaan wonen. Ze vindt het prima, al hoopt ze heel erg dat ze geen contact zal maken met haar verleden, met haar vroegere vrienden. Wat uiteindelijk toch gebeurt, want ja, als iemand terugkeert  naar de stad is dat toch weer iets nieuws. Al gauw ontmoeten Rachel en Hendrik elkaar, allebei niet op hun best: ook Hendrik is iets vreselijks ondergaan, want Amy heeft het uitgemaakt. Maar Hendrik is boos op Rachel, de Rachel die jaren lang niet eens de moeite heeft gedaan om zijn brieven te antwoorden, de Rachel die opeens weg was en niks meer van zich liet horen. Rachel is ook boos op Hendrik, en ja, zo komt er wel een ruzie. Zal de breuk in hun vriendschappelijke relatie zich ooit nog herstellen?
Dit is het hoofdverhaal, maar hier omheen zitten allerlei tierelantijntjes om je brein actief te houden, zoals George, de zus van Hendrik, met haar brieven, en vraag of de boekenwinkel moet gesloten worden. Eerst was het mij niet helemaal duidelijk over wie en wat het nou ging, maar op een gegeven moment begin je de bouw van het boek wel te snappen, en dan zit je ook flink in het verhaal. Het hoofdverhaal en de verhalen eromheen vallen uiteindelijk samen, en dus is fijn, want je wilt wel een compleet einde. Maar het is wel mooi, maar ik weet niet zeker of dit nou de beste manier was om de verschillende verhalen te vertellen, want er stonden geen kopjes bij ofzo. Ik had er geen last van, ik zeg wel dat je er misschien last van zou kunnen hebben dat het boek een beetje warrig in elkaar zit, maar ik vind het wel goed passen zo. Ik vind de omslag wel cool en mooi, het geeft je toch een duidelijk beeld van hoe die brievenbibliotheek er dan uit ziet, en die omslag is gewoon mooi gemaakt, want de waterverf (of andere verf) lijkt net echt. Het verhaal is mooi, origineel en het zette mij wel aan het denken. Er komen heel veel problemen in voor, het is wel echt drama. En de liefde, ja daar gaat het uiteindelijk om. Dus als je daar niet van houdt, dan zou ik als ik jou was maar gewoon dit boek overslaan. Maar ik vond het geweldig en ging er in een razend tempo doorheen, want het gaat allemaal erg snel. Ik heb het boek zeker onthouden en het is een aanrader!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten