13 juli 2017

De ring van koning Salomo

Sem is wees en zwerft rond het paleis van koning Salomo. Hij pikt weleens wat eten uit de paleiskeukens, maar dat is voor een goed doel, overleven. Op een dag wordt hij het paleis in gebracht en daar aangenomen als oliejongen. Het leven is normaal in het paleis, Sem moet elke dag olielampjes bijvullen en de troon smeren. Op een dag neemt Bakbakkar, de aardige baas van Sem hem mee naar een rechtszaak waar de koning beslissingen neemt. De koning is anders gekleed dan Sem had verwacht. Hij heeft helemaal niks koninklijks aan. Geen glitters, parels en kettingen. Slechts eén sieraad draagt hij: Een kleine ring om zijn pink. Sem kijkt ademloos toe hoe de koning besluiten neemt. Hij is erg onder de indruk van de wijsheid van de koning. Zelfs bij de moeilijkste rechtszaken kan hij besluiten nemen.
Elke dag als Sem door het paleis zwerft om olielampjes bij te vullen, Bakbakkar te helpen, om de troon te smeren of andere dingen leert hij het paleis weer wat beter kennen. Zo ontdekt hij dat er in sommige stukken van het paleis helemaal geen kamers zijn. Op een dag ontdekt hij een soort ‘geheime’ kamer. Daar komt hij koning Salomo tegen. Een muis heeft zojuist zijn ring gestolen. Sem helpt hem en de koning vertelt hem over zijn ring. Het is namelijk geen normale ring maar een ring waardoor je demonen kan zien. Erg belangrijk, want de demonen worden met de dag kwader en broeden alweer op nieuwe plannetjes om de mensheid dwars te zitten, sterker nog om mensen te laten verongelukken of andere gruwelijke dingen. Gelukkig heeft de koning door de ring macht over de demonen.
Sem heeft hem deze keer geholpen om de ring te redden uit de klauwen van de demonen, maar hoe lang kan hij nog verhelpen dat de ring word gestolen? De koning is wijs, maar opeens gaat hij zich steeds wreder en gekker gedragen. Sem gaat op onderzoek uit. Wat is er aan de hand? Heeft het soms met de ring te maken?.....
De ring van koning Salomo is een heel bijzonder boek, omdat het bestaat uit allemaal verschillende verhalen en legenden van Christelijke, Joodse, Islamitische en Arabische traditie die in een nieuw jasje zijn gegoten. Aan het begin dacht ik eerlijk gezegd dat het daarom een beetje een saai boek was, het trok me niet zo aan, maar ik besloot om het toch maar te gaan lezen. Het tegenovergestelde bleek: Je merkte bijna niets van die mythes en legenden, het was juist een boek dat heel lekker las. Het is een bijzonder verhaal met allemaal details. En een heel zeldzaam boek. Het einde mocht ook bij dit boek iets anders, maar ik snap dat een einde soms lastig te bedenken is. Het is te lezen voor jongens en meisjes. Ik zou 8/9 jaar of ouder zeggen, als je lezen met gemak doet, tenminste. Ik geef het boek een 9 [Ruim voldoende/Goed] vanwege de originaliteit en omdat het mij heel lastig lijkt om verschillende legenden en verhalen te mixen, maar dat is hier heel goed gedaan.

William Wenton en de luridiumdief

William woont in een saai dorpje in Noorwegen. 8 jaar geleden moest zijn familie hierheen verhuizen. Waarom? Dat weet William niet. In ieder geval weet hij wel dat zijn leukste hobby codes kraken is. Van kleine tot grote, van simpele tot moeilijke. En dan is er eindelijk iets leuks om te doen in het saaie dorpje. De moeilijkste code van de hele wereld komt naar Noorwegen, in zijn dorpje! William is in de wolken. Alleen is er eén tegenvaller: Hij mag de code wel bewonderen, maar met geen vingertje aanraken. William mag niet te veel aandacht trekken, dat zegt zijn moeder.
Als de klas op schoolreisje naar het museum gaat, krijgen ze onderweg pech met de bus, wat leidt tot geen toegang naar de code omdat ze te laat zijn, en de zaal waar de code tentoongesteld staat, overvol is. Ze moeten dus een stomme rebus gaan maken, waar William totaal geen zin in heeft. Stiekem sluipt hij naar de zaal waar de code is en kijkt toe hoe een heleboel mensen proberen om de code te kraken. Tot zijn grote schrik en vreugde te gelijk, word hij op het podium geroepen om te proberen de code te kraken. En het lukt hem.


Die avond vertelt zijn moeder hem wat er zich 8 jaar geleden heeft afgespeeld. Vlak voor dat Williams familie naar Noorwegen verhuisde verdween zijn opa. Waarom zijn ze dan verhuisd? denk je nu. Dat had met het werk van Williams opa te maken. De opa van William dacht dat ze hun leven niet zeker waren en ze moesten een nieuw leven beginnen. Niemand mocht weten dat ze familie waren van de opa van William en dat hij een auto-ongeluk had gehad. Hij had het met de hakken over de sloot overleefd.
Die ochtend, om half 4 worden William en zijn familie ontdekt.

William wordt opeens meegenomen en dan zit hij opeens in een auto en vervolgens in een vliegtuig. In het vliegtuig wordt alles een beetje duidelijker. Hij gaat naar het Instituut voor Posthumaan onderzoek. Hier leren hele goede codekrakers verschillende dingen. Geen volwassenen, maar kinderen. Je krijgt een orb, een soort robot die bijhoudt bij welk level je bent. Je hebt levels en daaraan zit een opdracht verbonden. William is al snel de beste van het Instituut. Maar dat is niet de enige reden dat hij hieraan mag deelnemen. Langzaam maar zeker krijgt William steeds meer antwoorden. Dat zijn opa eén van de 4 oprichters van het Instituut was. En dat er een intelligent metaal bestaat: Luridium. Als dat in verkeerde handen is kan het levensgevaarlijk zijn… William besluit om zijn opa te redden. Of dat gaat lukken moet je zelf lezen…..

Ik vind het een origineel en leuk boek, met veel fantasie. Het is niet heel spannend, dus ook te lezen als je jonger bent. Het boek is goed geschreven, het leest lekker. Het stukje dat William op het Instituut is, vind ik heel erg leuk. Daar krijgt hij antwoorden, maar ook weer nieuwe raadsels en vragen. Het stukje op het Instituut vind ik ook erg leuk omdat het gewoon heel erg goed bedacht is en heel origineel met die levels. Ook is het weer eens wat anders dan anders, codekraken.
De voorkant maakte dat ik al heel erg nieuwsgierig werd en toen ik de achterkant las, wilde ik het boek graag lezen. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat als je zo’n goed verhaal hebt bedacht, dat het best wat langer mag zijn. Zeker het einde vond ik een beetje afgeraffeld. De schurk mocht best wat heftiger zijn, of met wat meer kracht want nu was het verhaal al redelijk snel afgelopen. Ook de oplossingen van de raadsels mochten wel iets moeilijker, ook al snap wel dat het moeilijk bedenken is, maar nu kwam William al vrij snel op het antwoord. Conclusie: William Wenton en de luridiumdief is een leuk boek om te lezen, origineel en een beetje spannend, maar het einde was een beetje teleurstellend, het had wel wat uitgebreider gemogen. Het boek is te lezen voor jongens en meisjes. Het boek is zeker niet te spannend voor jonge kinderen, tenzij je al vrij snel nachtmerries krijgt of bang wordt. Ik zou zeggen 8 jaar of ouder. Jonger kan natuurlijk ook, maar er worden soms wel lastige woorden in gebruikt. Dus als je nog wat jonger bent en je vindt lezen nog een beetje lastig, zou ik het afraden. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8/RV [ruim voldoende]

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.

baron 1898

Het is 1893. In het Brabantse dorpje waar Jochem en Doortje wonen verschijnt een vreemdeling, genaamd Gustave. Hij overnacht in de herberg waar Doortje en Jochem werken. Jochem is nieuwsgierig, hij wil wel wat meer weten over die geheimzinnige Gustave. Gustave vertelt over zijn reizen en avonturen. Hij heeft al veel gereisd en gaat nu naar zijn geliefde Dolores in Zuid-Amerika. Als Gustave weg gaat laat Jochem zien hoe je het snelst bij de haven kan komen en op de boot naar Zuid-Amerika kan stappen. De snelste weg is via de gevaarlijke Zompige Heide, een gebied waar de mysterieuze Witte Wieven heersen. Alleen is er een nadeel: Er gaan verhalen rond, waarin men beweert dat als je in het gebied van de Witte Wieven komt, er ook nooit heelhuids uit zou komen. De Witte Wieven zullen zich wreken en tegen je keren. Toch raad Jochem Gustave aan om via de Zompige Heide te gaan. En dat doet Gustave dan ook… Onderweg komt Gustave bij een grot en neemt een klompje goud mee. Terwijl de Witte Wieven hem nog zo gewaarschuwd hadden om dat niet te doen…
In 1897 keert Gustave terug. Als Baron Hooghmoed koopt hij de Zompige Heide op en bouwt een goudmijn, Baron 1898. Dat zorgt voor veel onrust in het dorp. Een goudmijn bouwen, op de Zompige Heide, waar de Witte Wieven heersen, wie doet nou zoiets? Ook Doortje en Jochem worden daar nauw bij betrokken en hun hechte vriendschap komt onder druk te staan. De baron heeft veel mijnwerkers nodig, maar iedereen die Baron 1898 in durft, komt lijkbleek naar boven. Wat is er gaande in de duistere dieptes van Baron 1898?
Ik vind het een heel leuk, origineel boek. Het past goed bij de Efteling attractie en is erg spannend. Gustave is aardig, maar tegelijkertijd ook mysterieus. Doortje kan het goed met Jochem vinden, maar is af en toe wel een beetje apart. Zo heeft ieder personage wel een bepaalde eigenschap, en samen is dat ook erg leuk. Ik zou het zeker aanraden, sowieso als je van geschiedenis houdt. Het is niet eng, het kan wel wat spannender. Voor de rest is het taalniveau niet zo lastig en het is natuurlijk wel leuk dat je tenminste het boek kan lezen als je nog niet in de attractie mag! Het boek is voor jongens en meisjes en te lezen vanaf 8 jaar.




5 juli 2017

300 minuten

300 minuten bestaat uit tien korte verhalen over kinderen die moeten ontsnappen uit een levensgevaarlijke situatie. Het boek is zo ingedeeld dat je er, gebaseerd op de gemiddelde leessnelheid, ongeveer een half uur per verhaal over doet, dit boek is dus ideaal als vakantieboek.
Het boek is ingenieus opgezet, omdat je merkt dat alle verhalen met elkaar samenhangen, sommige meer dan andere. Het probleem is alleen dat alle verhalen een beetje hetzelfde blijven, als er iets meer variatie inzat dan zou zelfs verhaal tien nog spannend zijn tot het eind. Het is wel zo dat er een andere spanning voor in de plaats komt als je al hebt uitgevogeld hoe alles loopt.
De verhalen zelf zitten goed in elkaar, je kan je goed verplaatsen in de hoofdpersoon. Ook is de beschrijving van de omgeving zo goed dat je precies weet waar je je bevindt. Verder is zijn schrijfstijl meeslepend en helder, wat de spanning ook doet toenemen.
Dus, 300 minuten geeft je veel leesplezier, al wordt het op een gegeven moment nogal voorspelbaar. Zeker een aanrader.

3 juli 2017

De negen kamers

Jonas is een jongen die houd van veel lezen en verdwalen in zijn fantasie. Maar op een gegeven moment begint hij bijna ondragelijke hoofdpijnen te krijgen, en vooral als hij alleen thuis is. Als zijn ouders op een bepaald moment twee weken niet thuis zijn breekt er iemand in en laat een mysterieus boek achter. Dat boek gaat over een huis dat zomaar ergens oprijst en ook weer vanzelf zomaar verdwijnt. Als Jonas later inderdaad dat huis ziet op een veldje, dan gaat hij daar naar binnen. Hij ontdekt dat er negen kamers zijn die hij moet zien te overleven. Terwijl hij daarmee bezig is maakt hij wonderlijke uitstapjes naar een andere wereld en beleeft allemaal avonturen.

Peter-Paul Rauwerda schetst een wereld die direct tot leven komt, al mist het soms wel de kracht om je mee te slepen en je te verplaatsen in Jonas. De vele gebeurtenissen zijn soms griezelig, maar geven ook stof tot nadenken, heel veel nadenken. Nadenken over wat er is gebeurt en wat het met het hedendaagse leven te maken heeft. Verder gaat het ook over het vertrouwen van mensen. Dit allemaal maakt het tot een hoogstaand boek over keuzes en toekomst.

De slag op de Heckingse Heide - Grijze Jager - De Vroege jaren II

Heerlijk nog een keer naar Araluen!

De verbannen baron Morgarath heeft de wargals naar zijn hand gezet en valt Araluen binnen. Halt en Crowley besluiten met het korps van de Grijze Jagers koning Duncan te hulp te schieten om Araluen te redden van de ondergang.
Voor de echte Grijze Jager-fan is hier een boek om van de smullen. Alle kenmerken van de vorige boeken zitten er weer in verwerkt: spanning, sensatie en de karakteristieke hoofdpersonen Halt en Crowley. Het boek is goed geschreven en leest lekker weg (het enige wat aan te merken valt op de vertaling is dat ‘bowstring’ de hele tijd wordt vertaald met ‘snaar’ in plaats van ‘pees’).
Voor de trouwe fans van de Grijze Jagers biedt dit boek echter niet veel nieuws.  Als je alle voorgaande twaalf boeken hebt gelezen, dan zijn alle stukjes van het verhaal dat hier wordt verteld wel bekend want ze zijn allemaal al eerder verteld. Wel wordt alles gedetailleerder verteld en wordt er allemaal extra informatie toegevoegd, waardoor het nog steeds leuk is. Flanagan toont zich in dit boek nog steeds een goed schrijver die nog veel fantasie heeft en je tot de laatste letter weet te boeien. Ook voor de wat oudere fans (waartoe ik mijzelf reken) is het goed leesbaar. Flanagan weet ook ons goed te boeien door er speciaal voor ons, zo lijkt het, wat grapjes en tederheid in te stoppen.
Kortom, het nieuwe Grijze Jager-boek is een aanrader voor iedereen die ook maar een beetje fan is maar ik raad het vooral aan aan mensen die nog nooit een Grijze Jager-boek hebben gelezen. Voor de wat oudere fans is dit hét boek voor een leuk tussendoortje en nostalgische gevoelens omdat je terugdenkt aan de tijd dat je nog klein was en helemaal opging in de wereld van Halt en Will!