29 mei 2017

Anne van het Groene Huis

Het boek Anne van het Groene Huis, geschreven door L.M. Montgomery speelt zich af in het prachtige Canada. Het gaat over het leuke meisje Anne Shirley, van tien jaar. Ze is een weeskind; haar ouders overleden al heel vroeg. Na een lange tijd van huis wisselen komt ze in een weeshuis terecht. Ze wacht al lang op iemand die haar onder hoede wil nemen. In de tussentijd zijn de broer en zus Matthew en Marilla Cuthbert van het Groene Huis even gewoon als altijd. Nou ja, ze willen wel graag een weesjongen die Matthew kan helpen op het land. Ze vragen iemand anders, die ook een wees onder hoede wil nemen, om een jongen van tien of elf jaar mee te nemen uit het weeshuis. De jongen gaat dan in zijn eentje met de trein naar hun toe, en wacht dan op het station op Matthew. Maar het loopt helemaal anders. Als Matthew het station op komt, ziet hij alleen een meisje met knalrode haren en veel sproeten. Dit moet een vergissing zijn! Het meisje is Anne, en ze is zo blij dat ze uit het weeshuis mocht. Dat ziet Matthew, en hij wil haar echt niet kwetsen. Matthew neemt haar mee naar huis en dan lossen ze het daar op. Maar het kwebbelkousje Anne is zo lief en leuk, dat ze misschien wel mag blijven...
Ik vond Anne van het Groene Huis een prachtig en boeiend boek. Alles wordt heel mooi beschreven, hoe de mensen eruit zien, en hoe de omgeving eruit ziet. Je krijgt dan helemaal een beeld van de mooie plek waar de Cuthberts wonen. Meer mensen die het boek lazen hebben dat blijkbaar ook, want ik las dat er nadat het boek werd gepubliceerd veel toeristen naar die plek in Canada gingen. Maar dat is niet het enige wat het boek zo mooi maakt. Het is namelijk ook erg leuk om te lezen hoe veel Anne fantaseert. Omdat ze natuurlijk zo'n moeilijke tijd heeft gehad fantaseerde ze altijd dat alles mooier en leuker was. Maar Anne fantaseert wel erg veel, vindt Marilla. Ook lees je hoe ze opgroeit, van een klein ondeugend meisje naar een slimme volwassen vrouw. Dat vind ik persoonlijk altijd erg boeiend. Anne praat wel erg veel en lang, dat zie je goed als je even niet leest, maar kijkt naar het stuk waarin Anne praat, en dat is misschien een beetje té lang, ze praat gewoon aan één stuk door, als een soort speech, zonder even te bewegen of zo. Dat lijkt mij een beetje onwaarschijnlijk voor een meisje van tien. Maar nog één ding wat ik leuk vind, is dat er in elk hoofdstuk weer iets anders gebeurt. Wat dan wel jammer is, dat als je naar een volgend hoofdstuk gaat, dan is er een heel groot stuk van de tijd overgeslagen en voor je het weet is ze al heel oud. Dat vind ik best jammer, en het is soms dan ook een beetje moeilijk te volgen. Maar ondanks dat is het boek echt prachtig, verfrissend en geweldig, en ik zou het boek echt in de lente lezen, want dan kan jij ook tussen prachtige bomen en geurige bloemen zitten te fantaseren!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen