23 november 2017

MIJN MOOISTE HERINNERING EINDIGT HIER

Mel Hannigan lijkt een heel normaal leven te leiden. Maar als je haar echt leert kennen, dan merk je wel dat ze heel wat naars in haar leven meemaakt. Ik zal je eerst maar vertellen dat Mel aan een bipolaire stoornis lijdt. Gelukkig heeft ze daar wel pillen voor, maar je merkt toch wel dat ze soms wat down is en soms heel vrolijk. Ze is niet de enige in haar familie, want haar broer en tante hebben het ook. Maar haar broer, Nolan, die ze als haar grote voorbeeld ziet, is overleden. Hij heeft zelfmoord gepleegd. Wervelwind Joan (haar tante) en haar moeder letten daarom goed op Mel. Maar haar vrienden, die weten van niks. Niks is hun verteld, maar volgens Mel kan dat prima zo. Zij heeft nergens last van, en zij hebben nergens last van. Probleem opgelost toch? Maar wanneer ze de leuke jongen David leert kennen, wiens oma in het bejaardentehuis woont waar Mel werkt, wordt toch wel wat moeilijker om haar ziekte te verbergen. Maar dit is niet het enige probleem. Op een dag staat opeens Annie voor de deur, die een doos heeft voor Zumi en Connor, want ze gaat weg. Even voor de duidelijkheid: dat waren Mels vroegere vrienden, die haar hebben laten vallen, al was dat deels ook de schuld van Mel zelf. Haar hele verleden komt terug, en misschien wordt het dan ook wel tijd voor onthullingen....
Jaja, een prachtig boek. Ik ben zoiezo wel blij met boeken van Eric Lindstrom, zoals Wat jij niet ziet, hij laat echt een hele andere kant zien. Ik wist geeneens wat een bipolaire stoornis was, dus ik ben wel blij dat ik dat nu ook weet. Het werd niet echt duidelijk uitgelegd in het boek, maar als je eenmaal weet hoe zo'n ziekte in elkaar zit, en dan dit boek leest, heb je waarschijnlijk een best goed beeld. Dit onderscheidt het boek wel van andere boeken, al is het voor de rest ook wel beetje zo'n model waarin het normaal begint, steeds erger wordt en dan toch weer goed (is dit een spoiler?). Maar dat heb ik geen last van, de meeste mensen houden van dit soort boeken, want ja, er moet altijd wel wat actie in het verhaal zitten. Het ging over heel veel, maar ik moet wel zeggen dat deze hoofdpersoon wel een hele heftige jeugd heeft. Je kan je heel erg goed inleven, en voelt met haar mee. Wat ik nou echt leuk vind, is dat er een soort puzzeltje in het boek zit. Ik weet niet of ik dat zo goed uitleg, maar ik omschrijf het wel. Bij het begin van ieder hoofdstuk zie je Hamster, Hommel, Hamerhaai en Hannigansje die wat doen, Ik dacht eerst echt van: waaat is dit, maar als het wordt uitgelegd ga je helemaal naar dat stukje kijken en dan is de stemming van Mel nog duidelijker om voor je te zien. Dit van ik nou echt wel leuk, zo'n klein dingetje, wat de puntjes op de i zet, en ja, ik hou van kleine dingen, dus ik vond het heel leuk. Super!

DONKERBLAUWE WOORDEN


Rachel is lang geleden weggegaan uit haar oorspronkelijke stad. Ze verhuisden naar een huis bij het strand, wat Rachel geweldig vond, net zoals haar broer. Het was daar compleet, want er waren niet veel dierbare personen die ze in de stad achtergelaten had. Niet Hendrik in ieder geval, die haar beste vriend was voordat ze wegging. Maar toen stopte dat ook. Ze waren namelijk van plan om "het einde" samen te vieren de laatste nacht, maar natuurlijk viel er weer iets tussen: Amy. Zij had het hart van Hendrik veroverd en dus gingen zij samen "het einde" vieren. Nou, Rachel was er nu wel klaar mee, ze kon zo wel vertrekken. Toch schreef ze nog een afscheidsbrief aan Hendrik, die ze achtergelaten had in de Brievenbibliotheek, een populaire afdeling in de boekenwinkel van de vader van Hendrik. Daarin onthulde ze de waarheid, namelijk dat zij, Rachel, altijd al verliefd was geweest op Hendrik, en dat Amy alleen maar aan zichzelf zou denken. Hiermee sloot ze een hoofdstuk af, en ging verder, maar ze hoopte nog wel dat Hendrik haar ooit zou antwoorden. Wat als hij hetzelfde voelde? Maar toen gebeurde er iets gruwelijks, iets vreselijks, iets wat het leven van Rachel verwoestte: haar broer ging dood. Zij en haar moeder werden nooit meer echt gelukkig, sleepten zich door het leven, en Rachel zakte ook voor haar eindexamen. Dat brengt ons terug naar het heden. Rachel is van plan om terug te gaan naar de stad, om bij haar tante Rose te gaan wonen. Ze vindt het prima, al hoopt ze heel erg dat ze geen contact zal maken met haar verleden, met haar vroegere vrienden. Wat uiteindelijk toch gebeurt, want ja, als iemand terugkeert  naar de stad is dat toch weer iets nieuws. Al gauw ontmoeten Rachel en Hendrik elkaar, allebei niet op hun best: ook Hendrik is iets vreselijks ondergaan, want Amy heeft het uitgemaakt. Maar Hendrik is boos op Rachel, de Rachel die jaren lang niet eens de moeite heeft gedaan om zijn brieven te antwoorden, de Rachel die opeens weg was en niks meer van zich liet horen. Rachel is ook boos op Hendrik, en ja, zo komt er wel een ruzie. Zal de breuk in hun vriendschappelijke relatie zich ooit nog herstellen?
Dit is het hoofdverhaal, maar hier omheen zitten allerlei tierelantijntjes om je brein actief te houden, zoals George, de zus van Hendrik, met haar brieven, en vraag of de boekenwinkel moet gesloten worden. Eerst was het mij niet helemaal duidelijk over wie en wat het nou ging, maar op een gegeven moment begin je de bouw van het boek wel te snappen, en dan zit je ook flink in het verhaal. Het hoofdverhaal en de verhalen eromheen vallen uiteindelijk samen, en dus is fijn, want je wilt wel een compleet einde. Maar het is wel mooi, maar ik weet niet zeker of dit nou de beste manier was om de verschillende verhalen te vertellen, want er stonden geen kopjes bij ofzo. Ik had er geen last van, ik zeg wel dat je er misschien last van zou kunnen hebben dat het boek een beetje warrig in elkaar zit, maar ik vind het wel goed passen zo. Ik vind de omslag wel cool en mooi, het geeft je toch een duidelijk beeld van hoe die brievenbibliotheek er dan uit ziet, en die omslag is gewoon mooi gemaakt, want de waterverf (of andere verf) lijkt net echt. Het verhaal is mooi, origineel en het zette mij wel aan het denken. Er komen heel veel problemen in voor, het is wel echt drama. En de liefde, ja daar gaat het uiteindelijk om. Dus als je daar niet van houdt, dan zou ik als ik jou was maar gewoon dit boek overslaan. Maar ik vond het geweldig en ging er in een razend tempo doorheen, want het gaat allemaal erg snel. Ik heb het boek zeker onthouden en het is een aanrader!

18 november 2017

Escape room


Een briljant bloedstollend boek

Nu is het een grote hype: escaperooms, je wordt opgesloten in een kamer of kamers en krijgt zestig minuten om eruit te ontsnappen. In Nederland alleen zijn er al tientallen. Schrijfster Maren Stoffels heeft een bloedstollend boek geschreven dat zich gedeeltelijk in en om een escaperoom heen afspeelt. In het boek komen vier personages voor, die de hele tijd van perspectief wisselen. Je ziet dus steeds korte stukjes vanuit het perspectief van een persoon, om daarna weer door te wisselen naar de volgende.

Het verhaal draait om vier vrienden die zich opgeven voor een escaperoom. Maar eenmaal binnen blijkt dat het helemaal niet de bedoeling is om ze weer te laten gaan. Al snel blijkt dat een van de vrienden het doelwit is van deze bizarre aanslag, maar wie? En hoe komen ze er weer zo snel mogelijk uit? Terwijl al die vragen door je hoofd heen spoken gebeuren er steeds meer nieuwe dingen die het plot logisch uiteenzetten.

Je kan echt merken dat de schrijfster heel veel escaperooms heeft gespeeld, omdat de omgeving en het spel heel erg realistisch worden weergegeven. Het tempo in het boek blijft de hele tijd heel hoog, waardoor het spannend blijft tot het eind. Een aanrader dus.

13 november 2017

Meisje Jongen

Als Marit [Meisje] en Morten [Jongen], een tweeling, in de trein naar Sørland, Zuidland, zitten komt Morten met een plan. Marit is een erg jongensachtig meisje en houdt het liefst van spannende dingen, Morten vindt het veel leuker om te praten en toneel te spelen. Waarom zouden ze niet gewoon van rol kunnen wisselen? Marit wordt Morten en Morten Marit. Voor heel even. Gewoon om een lolletje uit te kunnen halen met hun grootouders. Om te kunnen voelen hoe het is om de andere van de tweeling te zijn, hoe mensen dan met je omgaan en tegen je praten. Het lijkt helemaal goed te gaan, maar net op het punt dat de twee hun geheim bekend willen maken staan er twee kinderen voor de deur. Broer en zus. Stefan en Silje. Ze willen graag wat leuks doen met Marit en Morten. Al snel wordt er vriendschap gesloten, alleen zorgt dat voor grote problemen. Aan het begin is het alleen maar leuk, maar al gauw komt er een probleem opzetten: Kunnen ze het niet beter vertellen of nog even wachten? Als ze het vertellen is het snel over met de pret, maar als ze nog wachten kan het alleen maar erger worden. Ze besluiten om nog even verder te gaan. Langzaam maar zeker begint het uit de hand te lopen. Hun grootouders en de tante en oom van Silje en Stefan hebben nog steeds niks door. Marit [Morten] kan het heel goed met Silje vinden, maar zal ze hem nog steeds aardig vinden als hij verteld dat hij geen Marit, maar Morten is? En wat zou Stefan wel niet denken, Morten, die zo stoer leek te zijn, hield hem de hele tijd voor de gek en bleek een meisje te zijn?!
Het verhaal leest niet heel lekker, maar is zo bijzonder, uniek en goed bedacht, dat je toch verder wilt lezen. Het is ook nog eens grappig, omdat de tweeling natuurlijk toch nog wel eens foutjes maakt. Zo gaat Marit [Morten] dus per ongeluk naar de herenwc. En als de vier kinderen 3 andere jongens ontmoeten, gaat het al helemaal mis. Morten [Marit] krijgt problemen met de politie en Marit [Morten] ontmoet iemand die hij nooit zou willen ontmoeten als hij er als een meisje bij loopt. Het verhaal is origineel, omdat het heel erg gaat over rollenpatronen. Veel mensen denken altijd dat meisjes slim, rustig en sociaal zijn en van paarden en roze houden. Jongens zijn drukker, houden van spannende dingen en praten niet zoveel, proberen altijd stoer te doen. Maar er zijn ook veel gevallen waarin dat helemaal niet zo is. Meisjes kunnen ook best in bomen klimmen en jongens kunnen ook paardrijden. Daarom is het boek ook nog eens heel leerzaam. Want niemand is hetzelfde. En het idee is gewoon heel grappig, een tweeling die ruilt van naam en doet alsof de een de ander is!
Ik zou het boek zeker aanraden, ook voor jongere kinderen, omdat het belangrijk is om niet gelijk een vooroordeel te hebben over meisjes-of jongensgedrag. Dat komt in dit boek heel erg naar voren. Ik zou het dus zeker aanraden! Het is [natuurlijk] voor jongens en meisjes. Ik geef het een 7,5.
Veel leesplezier!

Ik ben Vincent en ik ben niet bang

Nog 7 dagen om zich klaar te maken… Vincent survivalt elke dag. Niet in de natuur, maar op school. Hij weet alles van survivallen in de natuur, hij heeft een overlevingsblikje, een blikje met allerlei spullen die belangrijk zijn om te kunnen overleven, en een handboek met handige informatie. Overleven in de natuur, dat is zijn grootste droom en hij weet er dan ook heel veel van. Survivallen op school blijkt lastiger te zijn. Dilan, die hij eerst aanzag voor een vriend, blijkt een vijand te zijn, een hele grote. De andere kinderen in zijn klas durven er niks van te zeggen, en als Vincent het tegen de juf vertelt, is hij bang dat Dilan en zijn meelopers hem nog erger toetakelen. De enige waaraan hij zijn geheim toevertrouwd, is Charlotte, zijn oppas. Hij wilt niet dat ze het tegen zijn ouders zegt, en Charlotte kan hem al helemaal niet helpen als hij op kamp gaat. Kamp, een ramp. Hier zullen Dilan en zijn aanhangers vast en zeker snoeihard toeslaan. Nog 6 dagen tot dat het gaat gebeuren.. En dan is daar Jasmijn, de Jas. Een nieuw meisje. Zij is de enige die hem niet vind stinken, of vind dat hij er raar uit ziet. Sterker nog, ze is ontzettend geïnteresseerd in wat hij allemaal doet. Ze raken bevriend, maar ook haar valt op dat Vincent zich een beetje raar gedraagt. Hij komt altijd te laat op school, zit onder de blauwe plekken en houd zich heel erg op de achtergrond. Dan breekt de grote dag aan. De band tussen Vincent en Jasmijn, is al iets groter. Of toch niet? Zag hij de Jas nou lachen om een grapje van zijn vijand? Vind ze hem wel echt aardig of doet ze alsof? Is ze een soort spion? Vincent weet het niet. Een ding weet hij wel. Hij gaat niet mee op kamp. Wat er ook gebeurt. Dus doet hij alsof hij ziek is, eerst gaat alles volgens plan, maar hij valt al snel door de mand. Er zit niks anders op. Hij moet op kamp. Het lijkt best mee te vallen, overdag gaat alles nog goed. Ze doen spelletjes zoals Levend Stratego, hebben wat vrije tijd, alles wijst erop dat het een doodnormaal en gezellig kamp gaat worden. Maar dan valt de avond.. ’s avonds laat gebeurt het. De vijand slaat toe en niemand heeft het in de gaten. Vincent vlucht het kampgebouw uit, naar het bos. Hij kan toch zo goed overleven? Nu wordt het tijd om dat talent te gaan gebruiken. Maar dat blijkt lastiger dan gedacht. Zeker als iedereen naar je zoekt. Zouden er toch nog mensen om Vincent geven?

Ik ben Vincent en ik ben niet bang is een heel spannend en bijzonder boek. Het is raar om je in iemand te moeten verplaatsen die denkt dat niemand om hem geeft. Vincent bevindt zich in een hele lastige situatie, hij heeft geen vrienden in zijn klas, durft niks aan iemand die hem kan helpen toe te vertrouwen, zijn andere klasgenootjes durven niet voor hem op te komen en de pester heeft het zelf ook niet makkelijk en is zelf heel onzeker. Je wordt daarom ook echt opgelucht als je merkt dat er iemand is die zich niks van anderen aantrekt en Vincent helpt, ook al is hij anders. Iemand die een lastige taak op zich neemt. De schrijver heeft het boek zo geschreven dat je meer gaat nadenken over het feit dat dit soort dingen echt kunnen gebeuren, normaal stond ik daar nooit zo bij stil. Bij elk nieuw hoofdstuk is er ook een bladzijde waar een overlevingstip op staat zoals bijvoorbeeld een tip waar en hoe je het beste een slaapplek kan bouwen, wat het nog leuker maakt doordat je beter snapt hoe Vincent te werk gaat, waarom en omdat je doorkrijgt dat je veel kennis nodig hebt om te  overleven. Het enige is dat het aan het einde wel allemaal heel makkelijk gaat. Pesten stopt natuurlijk niet in een keer. Het einde is dus een beetje kort door de bocht. Ik zelf had het boek snel uit, het is niet heel lastig. Ik zou zeggen vanaf 8 jaar, omdat de schrijfster het thema heel makkelijk en bespreekbaar heeft gemaakt om te begrijpen voor kinderen. Het boek is voor jongens en meisjes geschikt. Ik zou het een 8,5 geven omdat het een origineel boek is en het onderwerp best lastig is, maar de schrijfster heeft het boek zo geschreven dat het niet heel heftig is.
Ik zou het zeker aanraden!

9 november 2017

Hex en Co sos fabelwezens

Als Kat [Eigenlijk Katrina] op een ochtend wakker word, ziet ze een vreemd teken op haar arm. Een soort oog met allemaal dikke, zwarte lijnen. Dat is al vreemder, maar na een tijdje moet het niet gekker worden. Sinds die ochtend ziet ze opeens centauren, elfen en faunen lopen. Gewoon in de supermarkt of op straat! Allemaal magische wezens die ze nog nooit eerder heeft gezien. Dan krijgen Kat en haar vader opeens een brief waarin staat dat haar oudoom Alaster Penroos is overleden. Het blijkt dat Kat het enige nog levende familielid van Alaster is en daarom word ze uitgenodigd om met een notaris over het testament en de laatste wil van haar oudoom te praten. En het leukste: Ze erft zijn landhuis Woestballing en de rest van zijn bezittingen. Al snel blijkt dat het landhuis niet onbewoond is, er is ook nog eens personeel. Als ze op bezoek gaan, ziet Kat dat al het ‘personeel’ uit magische wezens bestaat. Ze is wel nieuwsgierig en ook haar vader ziet het wel zitten om een nieuw leventje te leiden in een mooi, groot landhuis. Zo komt het dat Woestballing hun nieuwe huis wordt. Als ze het huis een beetje verkend heeft en de bewoners heeft leren kennen, komt ze tot de conclusie dat er iets niet klopt. Er is iets magisch aan het huis, het lijkt alsof ze hier kan ontdekken waarom en hoe ze opeens magische wezens kan zien. Dan krijgt ze eindelijk antwoord: een brief met een opdracht van haar oudoom die hij lang geleden heeft geschreven. En het belangrijkste: er staat in dat ze een Hex is. Als ze de opdracht heeft voltooid word het al snel duidelijk: Kat is dus een Hex, een mens dat fabelwezens kan zien en magische krachten heeft. Doordat haar moeder overleden is, is zij de volgende opvolger en dus de jongste Hex ooit. Ze behoort tot de BOF, een geheime overheidsorganisatie die zorgt dat fabelwezens verborgen blijven. Vlak nadat dit alles gebeurt, komt er al gelijk een melding binnen: Er zijn drie elfen op geheimzinnige wijze ontvoerd. Gaat het de BOF lukken om het mysterie op te lossen? En kan de gloednieuwe Hex Kat deze missie wel aan?
Toen ik de voorkant zag, leek me het boek al heel leuk, maar toen ik de achterkant las was ik al helemaal overtuigd. Hex en Co is een heel fantasierijk boek. En avontuurlijk. Je wordt echt meegesleept in het verhaal. Ook leest het heel lekker door. Het is een verhaal met veel geheimen en raadselachtige dingen. Dat maakt het ook zo spannend. Elke keer is er weer een nieuwe aanwijzing of monster. Er zijn ook grappige stukjes, waarin je bijna gaat geloven dat het doodnormaal is dat fabelwezens bestaan. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8 omdat het een heel vrolijk boek is. Hex en Co is voor jongens en meisjes en ik zou zeggen vanaf 8 jaar, omdat er geen heftige of hele spannende dingen in voorkomen.
Veel leesplezier!

De zweetvoetenman

De zweetvoetenman is een boek dat gaat over het recht. Recht lijkt heel eenvoudig en normaal, maar er zijn genoeg rechtszaken die niet zo normaal zijn. In de zweetvoetenman staan allerlei korte verhaaltjes, schema’s en uitklappagina’s.
2 voorbeelden van vreemde rechtszaken:
De zweetvoetenman:
Een man genaamd Teunis gaat vaak naar de bibliotheek van de technische universiteit in Delft om daar boeken te lezen. Wat is daar dan erg aan? denk je. Nou, hier komt het: Teunis vind het fijn om zijn schoenen uit te trekken tijdens het lezen en doet dat dan ook. Maar, hij heeft nogal last van zweetvoeten. Andere bezoekers ergeren zich daar aan en de universiteit besluit dat Teunis niet meer welkom is in de bibliotheek. Teunis spant een rechtszaak aan. Zou hij gelijk krijgen?
Wie sprak de waarheid?
Op 15 Januari 2010 stappen 2 jongens op een moterscooter zonder kentekenplaat. Ze willen een overval plegen op een hotel. Ze zijn gewapend en dragen donkere kleren. Als ze bij het hotel aankomen worden ze gezien door 2 agenten in een auto. De jongens rijden snel weg met de politie op hun hielen. Bij een bepaald punt rijden ze door rood. Net op het moment dat een 50-jarige man aan het oversteken is.
Natuurlijk kwam er een rechtszaak over deze afschuwelijke gebeurtenis. Alleen is de vraag: Wie reed er? Wie reed door rood en bezorgde de man een nare dood? Wie is hier verantwoordelijk voor? Alle 2 de daders ontkenden. Een van hen loog. Maar wie? En hoe heeft de rechter dit probleem aangepakt?
Er zitten ook veel mooie schema’s in het boek, maar die kan/mag ik niet laten zien.
De zweetvoetenman is een grappig en interessant boek met hele mooie illustraties. Van  heel veel dingen die er in staan had ik nog nooit gehoord. Het recht lijkt heel saai, maar op deze manier leer je het van een hele andere kant kennen. Je hebt wel soms het gevoel van: Gebeurt dit echt? Zijn er echt mensen die dit soort dingen doen of overkomen? Het is wel heel vreemd om dat soort dingen te lezen omdat je het zelf natuurlijk niet vaak mee maakt. Het is dus heel grappig en interessant, maar ook heel leerzaam. Je leert heel veel dingen over het recht. Welke personen allemaal belangrijk zijn bij het recht en hoe een rechtszaak in elkaar zit. Waarom je voor sommige nare dingen alleen een taakstraf krijgt en voor andere levenslang. Er wordt ook goed uitgelegd waarom dingen zo zijn. Maar het leukste vind ik toch wel de korte verhaaltjes. Zelf vind ik de rechtszaak over het Azewijnse paard heel leuk. Het gebeurt allemaal in het jaar 1914. In de Eerste Wereldoorlog. Toen deed Nederland natuurlijk niet mee. In Augustus dat jaar verbood de regering uitvoer van paarden naar andere landen. Een Duitse boer stuurt zijn knecht naar de overkant van zijn weiland. Daar begint Nederland. De boer koopt een paard en trekt het van de Nederlandse naar de Duitse kant. Zelf stond hij niet in Nederland. Is het verboden wat de boer heeft gedaan?
Ik vind het ook een heel origineel boek. Want het is leuk om dit soort rechtszaken mee te krijgen, maar wel op een leuke manier. Er komen best veel lastige woorden in voor, dus dat maakt het wel een beetje lastig als je wat jonger bent, dus ik zou het aanraden vanaf 7/8 jaar, maar daar is een oplossing voor, want achterin het boek staat een handige woordenlijst. Alles bij elkaar geef ik het boek een 10, omdat ik het een heel bijzonder boek vind en omdat mijn lievelingsschrijfster het heeft geschreven!
Het boek is voor jongens en meisjes.
Veel leesplezier!

19 oktober 2017

Onverschrokken

Fallon is de jongste dochter van een Germaanse koning. Haar zus is op het slagveld gestorven toen ze nog heel jong was tijdens een oorlog met Ceasar.
Als Fallon ten huwelijk word gevraagd door een andere koningszoon weigert ze die want ze wil bij de koninklijke garde, een militaire groep van haar vader. Fallon word echter geweigerd door de koninklijke garde omdat de broer van haar geliefde haar ten huwelijk heeft gevraagd. Deze kan ze niet wijgeren en dus zal ze wel moeten trouwen met de broer van haar geliefde. Mael, haar geliefde, ging een tweegevecht aan met Aeddan, zijn broer. Het tweegevecht verloor Mael en daarom liep Fallon weg.
Terwijl ze wegliep werd Fallon gepakt door een slavenhandelaar, en kwam in het bezit van Chiron, de baas van de slavenhandelaar.
De slavenhandelaar verkoopt haar en nog een meisje aan een vrouwelijke gladiatoren school in Rome, ver van haar thuisland vandaan.
De leerlingen van de school zijn allemaal meisjes en sommigen zijn Fallon vijandig gezind. Zo komt Fallon eens terug van een bad in de badkamer van de school en dan hangt er een dode raaf op haar deur.
Fallon denkt dan meteen dat het Nyx is, haar vijand in de school, maar is die het wel?
Een poos later vraagt Nyx aan Fallon en haar vriendin of ze samen met haar en een vriendin van Nyx naar een feest gaan. Tijdens dat feest wordt Fallon heel dronken en komt ze Aeddan tegen. Aeddan is een gladiator van de vijand maar hij wil haar geen kwaad doen. Als Fallon terugkomt in haar eigen school hoort ze dat ze misschien mag meedoen aan een special toernooi als een speciale gast. Alleen Nyx staat nog in de weg…

Ik vind dit een leuk en spannend boek. De schrijver beschrijft alles heel goed maar doet daar niet heel lang over, zodat het niet langdradig wordt. In het boek word veel actie beschreven. Ook daar houd ik veel van. In het boek komen verschillende personages voor. Ook deze legt de schrijver goed uit.
Kortom, het is een goed boek en ik raad het aan bij mensen die van het verleden en van actie houden.
Ik geef het boek een 9,5 omdat ik er veel van heb genoten.

12 oktober 2017

Alles wat je lief is

Dit spannende verhaal begint bij Madeline Whittier, een Japans en Afro-Amerikaans meisje van 17 jaar oud. Zij woont in een wit huis, met haar moeder en haar zuster Carla. Waarom ze een zuster nodig heeft? Ze is allergisch. Niet zomaar allergisch, nee, ze is allergisch voor zo een beetje alles, een gaat nooit meer het huis uit sinds ze een baby was. Nee, dat zou heel gevaarlijk zijn. Binnen zijn er allemaal luchtfilters, zodat ze alleen de allerschoonste lucht inademt. Binnen is alles schoon, en alles zeker. Madeline krijgt les van leraren via Skype, en maakt zo ook haar huiswerk thuis. Als je langs wilt komen, moet je eerst helemaal clean zijn. Haar moeder laat niet iedereen binnen. Wat Madeline dan doet, zo de hele tijd thuis? Ze leest heel veel, kijkt films, maakt huiswerk en doet spelletjes. Dit is haar leven. Al heel lang, en dat gaat gewoon super. Ze hoeft niet naar de buitenwereld, ze heeft hier alles wat ze nodig heeft. Maar dan. Ze krijgen nieuwe buren! Een moeder, een vader, een meisje dat non-stop rookt, een hele leuke jongen. Algauw zoeken ze contact, hij schrijft op zijn raam zijn e-mailadres. Ze raken aan de praat,en leren elkaar kennen. De jongen die tegenover haar woont heet Olly, en is erg aardig. Van zuster Carla mag hij ook op bezoek komen, en algauw raken de twee aan elkaar gehecht. Madeline vertelt alleen niets over haar nieuwe vriend aan haar moeder; voor het eerst heeft ze een geheim. Ze is zo verliefd en kan maar niet genoeg van Olly krijgen, en deze liefde is gelukkig ook wederzijds. Ze verlangt steeds meer naar wat ze niet heeft: Olly. Maar ook de wereld komt naar voren. Opeens krijgt Madeline steeds meer zin om op avontuur te gaan, om de wereld te ontdekken en om met Olly te zijn. Hoe zal dit verlopen?
Ooooh, zo geweldig, zo geweldig. Nicola Yoon heeft weer een prachtig boek gemaakt. Ik hou van haar boeken, de wereld wordt zo mooi en aardig beschreven. Dit boek is mooi. En ik ben niet de enige die dat vindt, veel anderen vinden dat ook. Alles wat je lief is draaide ook een tijdje geleden als film in de bioscoop, en nu ik het boek heb gelezen, wil ik de film ook echt graag zien. Het is zo mooi en leuk geschreven, ook de variatie van schrijven is echt leuk. Het is in de ik-vorm geschreven, maar je krijgt niet alleen normale hoofdstukken te zien, je gaat ook briefjes, formulieren, mails en nog veel meer lezen. Ik houd daarvan, de variatie maakt je alert, en je krijgt het gevoel alsof jij Madeline bent. Het verhaal is echt origineel, ik zou op zo'n idee toch nooit gekomen zijn. Je leest er razendsnel doorheen, omdat de hoofdstukken best wel kort zijn, en ik had het ook al zo snel uit. Er lijkt heel veel te gebeuren en ik had echt het gevoel alsof ik het boek meteen moest uitlezen. De koppen die boven de hoofdstukken stonden, las ik nauwelijks, ik las snel en ik moet zeggen dat de koppen niet heel veel aan de hoofdstukken toevoegen, maar ze zijn wel leuk. Op zich is dit natuurlijk wel heel typisch, Madeline wordt al verliefd op de eerste jongen van haar leeftijd die ze ziet en die is ook zo verliefd op haar zoals nooit van tevoren. Maar dit maakt het verhaal toch leuk, op de een of andere manier doet het het gewoon. Als je niet van romantische verhalen houdt, dan zal ik je niet eens in de verleiding brengen om dit boek te lezen, want de portie romantiek in dit verhaal is toch wel veel. Maar als je van romantiek houdt, dan zul je dit echt wel geweldig vinden, net zoals ik. Ik heb niet zo heel veel over dit boek te zeggen behalve dat je het gewoon moet lezen. Gewoon doen!

De dagboeken van Cassandra Mortmain

Cassandra Mortmain is 17 jaar oud, en woont in een mooi maar vervallen kasteel in Engeland (rond 1930). Ze woont hier met haar vader, die vroeger een succesvol boek heeft geschreven maar nu niks nuttigs meer doet en alleen maar in zijn werkkamer puzzels en andere dingen zit te doen, en met Topaz, haar lieve en knappe stiefmoeder die heel erg van haar vader houdt. Ook woont ze met haar geliefde zus Rose, die een prachtig gezicht heeft, met haar broer Thomas, die hard aan school werkt omdat hij later wil studeren, en ze woont met Stephen Colly, een knappe jongen die bij hun woont omdat zijn overleden moeder bij hun werkte vroeger en hij na haar dood nergens anders heen kon. Verder heeft Cassandra nog een leuke hond en kat. Deze familie woont wel in een kasteel, ze zijn op dit moment erg arm: het enige geld wat vroeger binnenkwam was dat van Cassandra's vader, namelijk van zijn boek Jacob Wrestling, maar omdat hij nu niet meer schrijft, en niemand anders in de familie werkt, leven ze nu van het geld dat er nog over is van zijn succes en van de groente uit de moestuin. Dit is wat je moet weten, voordat je de boeiende dagboeken van Cassandra Mortmain gaat lezen. Zoals ik al zei, Cassandra is arm, maar het leven gaat door. Maar wat een geluk! Een Amerikaanse familie komt in een landgoed in de buurt wonen. En de oudste zoon, Simon, is nog niet getrouwd. Het is de taak van Rose om hem voor zich te winnen; dan kan ze een rijk en mooi leven lijden. Dat wil ze maar al te graag, want die armoede thuis is vreselijk. En ja, ze is verliefd. Ook Cassandra, het niet supermooie maar slimme zusje, wordt voor de eerste keer in haar leven verliefd. Opeens zijn er een aantal knappe jongemannen in haar gezelschap, namelijk Stephen, Neil (de broer van Simon), en Simon. Ja, Rose en Cassandra, die worden langzamerhand toch volwassen.
Het boek is geschreven door Dodie Smith, in 1949. Het boek werd zo'n succes dat het later ook is verfilmd. Ik kende Dodie Smith niet, maar ze heeft ook de 101 Dalmatiërs geschreven, en dat verhaal kent iedereen wel. Beide verhalen zijn typisch Engels en vooral heel leuk om te lezen. De dagboeken van Cassandra is heel erg leuk geschreven, namelijk "door Cassandra", die dan telkens weer een nieuw dagboek koopt om haar boeiende verhaal verder te vertellen. Het is echt in een dagboekvorm geschreven, en soms zegt Cassandra ook: "Wat ik nu eens heb meegemaakt! Zo heftig!". En daarna vertelt ze het hele verhaal. In principe is dit wel grappig, maar soms is dat ook een beetje een spoiler, want dan weet je dus dat er iets raars is gebeurt en wordt je niet meer zo verrast. Maar het is echt wel leuk geschreven, en dan het verhaal... Het is echt van alles tegelijk: romantisch, spannend, interessant. Cassandra vertelt heel veel over haarzelf en haar omgeving, en zo krijg je een heel goed beeld van hoe het er daar uitziet. Ook kom je echt in de sfeer van rond 1930, doordat ze vertelt over kleding, meubels en Londen. Dit vond ik nou geweldig. Het verhaal is best wel licht, je leest er snel doorheen. Maar toch is het soms best heftig. Deze samenstelling is natuurlijk perfect. Ik denk wel echt dat het een meisjesboek is, niet zozeer omdat het heel veel over kleding gaat ofzo, maar gewoon die liefdeslijn. Ik zou het aanraden voor mensen vanaf zo'n tien, elf jaar, maar ja, bij iedereen ligt het weer anders. Het lijkt een beetje op de verhalen van Jane Austen, dus als je van haar verhalen houdt, moet je De dagboeken van Cassandra zeker lezen! Maar dit speelt zich natuurlijk wel weer af in een andere tijd. Ik vond het boek echt heel leuk om te lezen, dus duimpje omhoog!

4 september 2017

Keverjongen

Darkus staat voor een raadsel als zijn vader plotseling verdwijnt. Hij is voor het laatst gezien in een afgesloten zaal van het Natuurhistorisch museum. De kranten staan vol met leugens en artikelen over Darkus en zijn vader. De politie is druk bezig met zoeken, maar het is een groot raadsel. Daarom trekt Darkus een tijdje in bij zijn oom Max, een archeoloog die halsoverkop van Egypte naar Londen is gevlogen om zich over zijn neefje te ontfermen.
Als ze zijn appartement gereed gaan maken voor het verblijf van Darkus ziet Darkus ineens een beestje op het raam, hij heeft een hoorn en is niet groot, maar ook niet klein. Als hij uit is van zijn eerste dag op zijn nieuwe school, waar hij al snel vriendschap sluit met de 2 beste vrienden Bertolt en Virginia, komt hij het beestje weer tegen. Het helpt hem om pestkoppen van school te verjagen.
Darkus en Baxter, zoals hij zijn nieuwe vriend noemt, kunnen een soort van met elkaar communiceren, zo lijkt het wel. Ze begrijpen en helpen elkaar. Darkus besluit om Baxter mee te nemen naar zijn nieuwe huis. Daar vertelt oom Max dat Baxter een neushoornkever is. Ondertussen hebben Darkus en zijn 2 nieuwe vrienden besloten om zelf op onderzoek uit te gaan. En dat doet Darkus.
Als hij de altijd ruziemakende buren Humphrey en Pickering hoort discussiëren, of liever gezegd: als ze elkaar voor de zoveelste keer in de haren vliegen, wordt Darkus nieuwsgierig. Hij klimt over de schutting en komt in een nogal rare tuin terecht: De tuin ligt vol met spullen. Van kasten tot banken, van stoelen tot spiegels. In het huis, het begint steeds raarder te worden, vindt hij een berg van kopjes en schoteltjes met wel duizenden kevers in. Maar dan wordt hij betrapt..
De twee nemen hem mee naar binnen en binden hem vast. Dan volgt er een uitgebreid verhaal ‘Door de worst draaien en in mootjes hakken’. Als er op de deur wordt gebonsd en de neven weg gaan om open te doen wordt Darkus gelukkig bevrijdt door de kevers. Alleen heeft hij niet bepaald geluk wat betreft degene die voor de deur staat. Dat is namelijk de keverkoningin Lucretia Cutter. Een grote vijand.
Oom Max heeft hem al eerder over haar verteld. Darkus en zijn vrienden komen erachter dat ze duizenden kevers doodt. Maar niet alleen dat… Wat kunnen ze doen om haar te stoppen? En waar is zijn vader?

Keverjongen is een heel mooi boek om te lezen. Het zit vol avontuur, spanning, moed en vriendschap. De domme en rare neven Humphrey en Pickering die ook de buren van oom Max zijn maken het verhaal grappig. De verschrikkelijke Lucretia Cutter zorgt voor veel spannende, verassende en fantasierijke stukjes. Bertolt, Virginia en Darkus zijn de helden van het verhaal. En Novak, over haar had ik nog niet verteld, ze is het dochtertje van Lucretia, staat gelukkig aan hun kant en spioneert en helpt de 3. Oom Max is een grote steun voor Darkus. Het verdriet van hem over zijn vader is heel goed en mooi beschreven. Voor de rest zijn er natuurlijk nog de kevers, die maken het verhaal al helemaal origineel en wonderbaarlijk. Het boek zit vol verassingen en geheimen.
Alles bij elkaar is het een genot om te lezen. Zeker aan te raden! Mijn favoriete hoofdstuk is hoofdstuk 14: De roep van de zeevogel. Daarin gebeuren heel veel rare en spannende dingen tegelijk. Het is te lezen vanaf 9 jaar. Het is voor jongens en meisjes superleuk. Ik geef het boek een dikke vette 10!

31 augustus 2017

Het zomerhuis

Sasha en Ray zijn geen familie. Nee, niks hebben ze met elkaar gemeen. Ze hebben elkaar zelfs nog nooit gezien, en hebben een heel ander leven. Maar toch weten Sasha en Ray dat de ander bestaat, ze kennen elkaar zelfs een soort van. Ze delen drie halfzussen, Emma, Quinn en Mattie. Ze delen een strandhuis waar ze in hetzelfde bed slapen, dezelfde kast gebruiken en dezelfde badkamer. Maar daar zijn ze nooit allebei. Deze aparte situatie komt door hun ouders. Rays moeder Lila was vroeger getrouwd met Sasha's vader Robert, ze kregen drie dochters, scheidden, en ze bleven het vakantiehuis delen. Maar de nieuwe families die er ontstonden ontmoeten elkaar nooit. Alleen Emma, Quinn en Mattie zien iedereen. Dit blijft niet zo. Als Emma Jamie leert kennen, is het meteen raak. Algauw willen ze trouwen, met iedereen erbij. Dit zet natuurlijk de wereld op zijn kop. Ruzies ontstaan, en familieleden komen achter verbazingwekkende waarheden. Hoe zal dit eindigen?
Een superleuk boek, al zeg ik het zelf. De kaft is mooi gemaakt en je komt meteen in die zomersfeer. Het is superleuk om het boek uit zo veel perspectieven te lezen, namelijk de perspectieven van de kinderen. Maar het is wel verwarrend dat er geen namen bij de hoofdstukken staan, dus soms weet je niet precies over wie dit nou is. Dat is jammer. Om dat nog erger te maken, geven Sasha en Ray elkaar elkaars namen, zodat je soms even moet nadenken. Maar het verhaal is prachtig en origineel. Er gebeurt ontzettend veel en zo lees je het boek natuurlijk wel snel uit. Het klinkt als een klassieker, twee personen die elkaar "kennen" maar toch niet. Het is erg romantisch, en het gaat ook veel over vriendschappen. Ook zou het boek een 8 geven, echt super! Hoewel er veel in gebeurt, leest het niet zwaar. Een aanradertje!

Al het moois is niet verloren

Ingrid heeft op dit moment vakantie, en gaat naar een "survivalkamp". Ze is niet echt het type dat daar heen gaat, maar ze moet, omdat ze anders niet naar het conservatorium kan, waar ze een zangopleiding wil volgen. Ingrids moeder, Margot-Sophia, weet hoe onstabiel een zangcarrière is, ja, dat weet ze heel goed. Daarom laat ze Ingrid echt niet zomaar gaan naar het conservatorium, ook al is ze nog zo goed. Wanneer Ingrid op het survivalkamp komt, ontdekt ze allerlei dingen. Dingen over haarzelf en dingen over anderen. En ze ontdekt dat het survivalkamp heel anders is dan ze verwacht had. Ze dacht dat ze veel hadden daar, maar nee, veel van haar spullen moet ze achterlaten en ze moet in een vieze en natte tent slapen, met twee jongens. Ze dacht ook dat er "normale" leeftijdsgenoten zaten, die ook maar een beetje wat deden. Maar nee, ze zit iemand die al een kind heeft, iemand die is weggelopen, iemand die verslaafd is en iemand die net de gevangenis uit is. Problemen, problemen, ja, dat hebben ze allemaal. Maar ze zijn niet alleen.
De kaft laat een mooie hemel vol met sterren zien, met daaronder wat dennenbomen. Een prachtig gezicht, dat weet iedereen. En daar staat de titel dan, Al het moois is niet verloren in grote witte blokletters. En Ingrid, die onder de blokletters staat, kijkt omhoog naar de hemel en de letters. Erg mooi hoor, deze kaft. Natuurlijk staat er de schrijfster op, namelijk Danielle Younge-Ullman. Ik ken haar niet echt van andere boeken, maar nu wel van dit boek. Toen sloeg ik het boek open. Ik las het maar door en door, want spannend is het wel. Je blijft maar doorlezen, en daarom had ik het ook snel uit. En nu komt ik tot de conclusie: Drama. Drama, heftig, dramatisch, hectisch of hoe je het ook wil noemen, in ieder geval noem ik het boek dramatisch of heftig. Want jeetje, het gaat van penarie naar ellende weer naar penarie. Van buiten ziet het boek er misschien rustig uit, trap er niet in. Maar met al die drama lees je het boek wel snel uit. Ook wil je het einde zo graag weten. Maar het is heftig, hoor. Ik vind de wisselingen tussen het verleden en het nu erg leuk, want zo leer je de hoofdpersoon pas echt goed kennen. Eerst moest ik wel even wennen hoe dat in zijn gang ging, omdat ik nog niet door had wat wat was. Maar bij de koppen van de hoofdstukken staat duidelijk waar het hoofdstuk over gaat. Het einde van Al het moois is niet verloren is werkelijk prachtig en realistisch. Al zou je zo veel drama misschien wel niet echt realistisch noemen. Ik denk dat het boek voor wel wat oudere kinderen is, want het verhaal is niet zomaar een verhaal. Ik geef het boek een 7.5, sterk, maar iets te veel drama.

14 augustus 2017

De zon is ook een ster

Daniel, die een Koreaans is, doet altijd zijn best. Tenminste, dat probeert hij. Dat willen zijn ouders. Die willen heel erg graag dat hun twee zoons niet zo worden als zij, dus dat ze niet in een klein winkeltje werken maar bij Harvard studeren om dokter te worden, ofzo, als ze maar goed werk krijgen. Charlie, zijn broer is inmiddels van Harvard geschopt, dus nu kijken zijn ouders in zijn richting. Daniel doet dit voor zijn ouders. Al wil het allerliefste een dichter worden. Wat zijn ouders natuurlijk dom vinden, want met dichten, daar verdien je je geld pas slecht mee. Zo moet hij,op gesprek. Maar als hij daar loopt, op weg naar een gebouw, dan ziet hij een prachtige bos krullen lopen. Dat is Natasha. Met haar gaat het vandaag helemaal niet zo goed, want vandaag moeten ze weg. Haar familie moet weg uit Amerika, omdat ze hier illegaal woonden. En dus worden ze uitgezet, terug naar Jamaica. Ze kent het daar toch niet! Haar broertje Peter is heel blij om naar Jamaica te gaan, waar hij het niet kent, want hij heeft nauwelijks vrienden hier; Natasha wel. Natasha gelooft niet in het lot; het is wat het is. Ze houdt zich aan de feiten, en aan de ware wetenschap. Ze doet wat ze doet. Maar als de leuke Daniel haar achterna loopt, weet ze het niet helemaal meer zeker. Is het het lot wat bepaalt op deze belangrijke dag?

De zon is ook een ster is of was de nummer 1 New York Times bestseller, wat ik heel goed snap. Het is geschreven door Nicola Yoon. En iedereen zal van dit boek houden. Ik ook. Ik kan het van alles noemen, mooi, leuk, verwarmend, verfrissend, prachtig, onvoorspelbaar, voorspelbaar, realistisch. Het boek zet je zeker aan het nadenken, over het lot, en over feiten. Het leuke aan dit boek is dat je veel leest, er zijn tientallen gedachtepunten, die van Daniel en Natasha, van hun familie, en van mensen die langslopen of die te maken krijgen met het lieve stel. Lief. Ja, ik denk dat dit boek een lief boek is, hartverwarmend. Het is gemaakt om jou en mij blij te maken, om je een glimlachje te geven en om je een gevoel te geven waar je van wilt gaan huppelen. Dat deed het met mij tenminste, en ik hoop dat het boek dat ook met jou doet. Het is fijn om dit boek na een serieus boek te lezen, dat verzacht de waarheid. Het is geen fantasie, maar het is ook niet echt. Voor mij is het niet echt. Het is wel echt, maar toch zo mooi. Een boek, een lief boek, een boek dat je de zon op je laat schijnen, als je daar zin in hebt, dan moet je dit lezen. Hoe je ook bent.

13 minuten

Op een dag wordt het lichaam van een meisje gevonden, in het water. Na 13 minuten begint gelukkig haar hart weer te kloppen, en uiteindelijk komt ze er levend vanaf. Dit meisje heet Natasha, het meest knappe en populaire meisje van de school. Iedereen is diep geschokt over wat er met Natasha gebeurt is, maar alles wordt weer als vanouds. Natuurlijk wilt de politie erg graag weten wie dit vreselijke ding haar heeft aangedaan. Natasha kan zich niks meer herinneren, dus moet de politie zonder iets te weten achter de daders aan gaan. En oh ja, er veranderen ook zeker dingen. Rebecca, oftewel Becca, die vroeger een goeie vriendin van Natasha was, wordt weer vrienden met deze Tasha (Natasha). Tasha had Becca vroeger plotseling laten vallen, alsof ze niet meer bestond. Maar het verleden is het verleden. Tasha zoekt weer contact met Becca, wat zij zeker niet afslaat. De twee meelopers van Tasha, Jenny en Haley, vinden Becca maar stom. Ook doen ze de laatste tijd nogal afstandelijk, en zitten ze vaak samen te smoezen. En zo gaat de zoektocht naar die afschuwelijke daders door...
Het boek 13 minuten is geschreven door Sarah Pinborough, die wel meer thrillers heeft geschreven. Zo is dit boek ook een jeugdthriller. Het woord thriller zegt het al, het is niet zomaar een boek. Ik kreeg er werkelijk de kriebels van. Ik heb wel vaker gehad dat ik een boek eng vond, en dat ik erover nadacht. Maar dit boek is toch wel anders. Het is anders eng. Het maakt je bang. Zo is dit boek echt een speciaal boek, niet een boek dat je zo even vergeet. Want het boek, meteen al als je die ziet, straalt een bijzonder koud gevoel uit. De kaft al, deze prachtige kaft, die straalt al iets kouds uit. Uit mooie ijzige kleuren, daaruit bestaat 13 minuten. Ja. Dat vergeet ik niet. Maar goed. Ik wil ook zeggen hoe onvoorspelbaar dit boek is, echt. Het is niet zo'n boek die je even 1234 begrijpt. Er is veel afwisseling in het boek, het bestaat uit tekst of berichten, of uit tekst van Becca, Haley en Jenny, en ga zo maar door. 13 minuten is voor mij toch zeker twaalf jaar en ouder, dat zeker. Al is dat voor iedereen anders. En ik raad iedereen (als je van thrillers houdt dan) dit uitzonderlijke bibberende boek aan, wat klaar is om gelezen te worden.

13 juli 2017

De ring van koning Salomo

Sem is wees en zwerft rond het paleis van koning Salomo. Hij pikt weleens wat eten uit de paleiskeukens, maar dat is voor een goed doel, overleven. Op een dag wordt hij het paleis in gebracht en daar aangenomen als oliejongen. Het leven is normaal in het paleis, Sem moet elke dag olielampjes bijvullen en de troon smeren. Op een dag neemt Bakbakkar, de aardige baas van Sem hem mee naar een rechtszaak waar de koning beslissingen neemt. De koning is anders gekleed dan Sem had verwacht. Hij heeft helemaal niks koninklijks aan. Geen glitters, parels en kettingen. Slechts eén sieraad draagt hij: Een kleine ring om zijn pink. Sem kijkt ademloos toe hoe de koning besluiten neemt. Hij is erg onder de indruk van de wijsheid van de koning. Zelfs bij de moeilijkste rechtszaken kan hij besluiten nemen.
Elke dag als Sem door het paleis zwerft om olielampjes bij te vullen, Bakbakkar te helpen, om de troon te smeren of andere dingen leert hij het paleis weer wat beter kennen. Zo ontdekt hij dat er in sommige stukken van het paleis helemaal geen kamers zijn. Op een dag ontdekt hij een soort ‘geheime’ kamer. Daar komt hij koning Salomo tegen. Een muis heeft zojuist zijn ring gestolen. Sem helpt hem en de koning vertelt hem over zijn ring. Het is namelijk geen normale ring maar een ring waardoor je demonen kan zien. Erg belangrijk, want de demonen worden met de dag kwader en broeden alweer op nieuwe plannetjes om de mensheid dwars te zitten, sterker nog om mensen te laten verongelukken of andere gruwelijke dingen. Gelukkig heeft de koning door de ring macht over de demonen.
Sem heeft hem deze keer geholpen om de ring te redden uit de klauwen van de demonen, maar hoe lang kan hij nog verhelpen dat de ring word gestolen? De koning is wijs, maar opeens gaat hij zich steeds wreder en gekker gedragen. Sem gaat op onderzoek uit. Wat is er aan de hand? Heeft het soms met de ring te maken?.....
De ring van koning Salomo is een heel bijzonder boek, omdat het bestaat uit allemaal verschillende verhalen en legenden van Christelijke, Joodse, Islamitische en Arabische traditie die in een nieuw jasje zijn gegoten. Aan het begin dacht ik eerlijk gezegd dat het daarom een beetje een saai boek was, het trok me niet zo aan, maar ik besloot om het toch maar te gaan lezen. Het tegenovergestelde bleek: Je merkte bijna niets van die mythes en legenden, het was juist een boek dat heel lekker las. Het is een bijzonder verhaal met allemaal details. En een heel zeldzaam boek. Het einde mocht ook bij dit boek iets anders, maar ik snap dat een einde soms lastig te bedenken is. Het is te lezen voor jongens en meisjes. Ik zou 8/9 jaar of ouder zeggen, als je lezen met gemak doet, tenminste. Ik geef het boek een 9 [Ruim voldoende/Goed] vanwege de originaliteit en omdat het mij heel lastig lijkt om verschillende legenden en verhalen te mixen, maar dat is hier heel goed gedaan.

William Wenton en de luridiumdief

William woont in een saai dorpje in Noorwegen. 8 jaar geleden moest zijn familie hierheen verhuizen. Waarom? Dat weet William niet. In ieder geval weet hij wel dat zijn leukste hobby codes kraken is. Van kleine tot grote, van simpele tot moeilijke. En dan is er eindelijk iets leuks om te doen in het saaie dorpje. De moeilijkste code van de hele wereld komt naar Noorwegen, in zijn dorpje! William is in de wolken. Alleen is er eén tegenvaller: Hij mag de code wel bewonderen, maar met geen vingertje aanraken. William mag niet te veel aandacht trekken, dat zegt zijn moeder.
Als de klas op schoolreisje naar het museum gaat, krijgen ze onderweg pech met de bus, wat leidt tot geen toegang naar de code omdat ze te laat zijn, en de zaal waar de code tentoongesteld staat, overvol is. Ze moeten dus een stomme rebus gaan maken, waar William totaal geen zin in heeft. Stiekem sluipt hij naar de zaal waar de code is en kijkt toe hoe een heleboel mensen proberen om de code te kraken. Tot zijn grote schrik en vreugde te gelijk, word hij op het podium geroepen om te proberen de code te kraken. En het lukt hem.


Die avond vertelt zijn moeder hem wat er zich 8 jaar geleden heeft afgespeeld. Vlak voor dat Williams familie naar Noorwegen verhuisde verdween zijn opa. Waarom zijn ze dan verhuisd? denk je nu. Dat had met het werk van Williams opa te maken. De opa van William dacht dat ze hun leven niet zeker waren en ze moesten een nieuw leven beginnen. Niemand mocht weten dat ze familie waren van de opa van William en dat hij een auto-ongeluk had gehad. Hij had het met de hakken over de sloot overleefd.
Die ochtend, om half 4 worden William en zijn familie ontdekt.

William wordt opeens meegenomen en dan zit hij opeens in een auto en vervolgens in een vliegtuig. In het vliegtuig wordt alles een beetje duidelijker. Hij gaat naar het Instituut voor Posthumaan onderzoek. Hier leren hele goede codekrakers verschillende dingen. Geen volwassenen, maar kinderen. Je krijgt een orb, een soort robot die bijhoudt bij welk level je bent. Je hebt levels en daaraan zit een opdracht verbonden. William is al snel de beste van het Instituut. Maar dat is niet de enige reden dat hij hieraan mag deelnemen. Langzaam maar zeker krijgt William steeds meer antwoorden. Dat zijn opa eén van de 4 oprichters van het Instituut was. En dat er een intelligent metaal bestaat: Luridium. Als dat in verkeerde handen is kan het levensgevaarlijk zijn… William besluit om zijn opa te redden. Of dat gaat lukken moet je zelf lezen…..

Ik vind het een origineel en leuk boek, met veel fantasie. Het is niet heel spannend, dus ook te lezen als je jonger bent. Het boek is goed geschreven, het leest lekker. Het stukje dat William op het Instituut is, vind ik heel erg leuk. Daar krijgt hij antwoorden, maar ook weer nieuwe raadsels en vragen. Het stukje op het Instituut vind ik ook erg leuk omdat het gewoon heel erg goed bedacht is en heel origineel met die levels. Ook is het weer eens wat anders dan anders, codekraken.
De voorkant maakte dat ik al heel erg nieuwsgierig werd en toen ik de achterkant las, wilde ik het boek graag lezen. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat als je zo’n goed verhaal hebt bedacht, dat het best wat langer mag zijn. Zeker het einde vond ik een beetje afgeraffeld. De schurk mocht best wat heftiger zijn, of met wat meer kracht want nu was het verhaal al redelijk snel afgelopen. Ook de oplossingen van de raadsels mochten wel iets moeilijker, ook al snap wel dat het moeilijk bedenken is, maar nu kwam William al vrij snel op het antwoord. Conclusie: William Wenton en de luridiumdief is een leuk boek om te lezen, origineel en een beetje spannend, maar het einde was een beetje teleurstellend, het had wel wat uitgebreider gemogen. Het boek is te lezen voor jongens en meisjes. Het boek is zeker niet te spannend voor jonge kinderen, tenzij je al vrij snel nachtmerries krijgt of bang wordt. Ik zou zeggen 8 jaar of ouder. Jonger kan natuurlijk ook, maar er worden soms wel lastige woorden in gebruikt. Dus als je nog wat jonger bent en je vindt lezen nog een beetje lastig, zou ik het afraden. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8/RV [ruim voldoende]

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.

baron 1898

Het is 1893. In het Brabantse dorpje waar Jochem en Doortje wonen verschijnt een vreemdeling, genaamd Gustave. Hij overnacht in de herberg waar Doortje en Jochem werken. Jochem is nieuwsgierig, hij wil wel wat meer weten over die geheimzinnige Gustave. Gustave vertelt over zijn reizen en avonturen. Hij heeft al veel gereisd en gaat nu naar zijn geliefde Dolores in Zuid-Amerika. Als Gustave weg gaat laat Jochem zien hoe je het snelst bij de haven kan komen en op de boot naar Zuid-Amerika kan stappen. De snelste weg is via de gevaarlijke Zompige Heide, een gebied waar de mysterieuze Witte Wieven heersen. Alleen is er een nadeel: Er gaan verhalen rond, waarin men beweert dat als je in het gebied van de Witte Wieven komt, er ook nooit heelhuids uit zou komen. De Witte Wieven zullen zich wreken en tegen je keren. Toch raad Jochem Gustave aan om via de Zompige Heide te gaan. En dat doet Gustave dan ook… Onderweg komt Gustave bij een grot en neemt een klompje goud mee. Terwijl de Witte Wieven hem nog zo gewaarschuwd hadden om dat niet te doen…
In 1897 keert Gustave terug. Als Baron Hooghmoed koopt hij de Zompige Heide op en bouwt een goudmijn, Baron 1898. Dat zorgt voor veel onrust in het dorp. Een goudmijn bouwen, op de Zompige Heide, waar de Witte Wieven heersen, wie doet nou zoiets? Ook Doortje en Jochem worden daar nauw bij betrokken en hun hechte vriendschap komt onder druk te staan. De baron heeft veel mijnwerkers nodig, maar iedereen die Baron 1898 in durft, komt lijkbleek naar boven. Wat is er gaande in de duistere dieptes van Baron 1898?
Ik vind het een heel leuk, origineel boek. Het past goed bij de Efteling attractie en is erg spannend. Gustave is aardig, maar tegelijkertijd ook mysterieus. Doortje kan het goed met Jochem vinden, maar is af en toe wel een beetje apart. Zo heeft ieder personage wel een bepaalde eigenschap, en samen is dat ook erg leuk. Ik zou het zeker aanraden, sowieso als je van geschiedenis houdt. Het is niet eng, het kan wel wat spannender. Voor de rest is het taalniveau niet zo lastig en het is natuurlijk wel leuk dat je tenminste het boek kan lezen als je nog niet in de attractie mag! Het boek is voor jongens en meisjes en te lezen vanaf 8 jaar.




5 juli 2017

300 minuten

300 minuten bestaat uit tien korte verhalen over kinderen die moeten ontsnappen uit een levensgevaarlijke situatie. Het boek is zo ingedeeld dat je er, gebaseerd op de gemiddelde leessnelheid, ongeveer een half uur per verhaal over doet, dit boek is dus ideaal als vakantieboek.
Het boek is ingenieus opgezet, omdat je merkt dat alle verhalen met elkaar samenhangen, sommige meer dan andere. Het probleem is alleen dat alle verhalen een beetje hetzelfde blijven, als er iets meer variatie inzat dan zou zelfs verhaal tien nog spannend zijn tot het eind. Het is wel zo dat er een andere spanning voor in de plaats komt als je al hebt uitgevogeld hoe alles loopt.
De verhalen zelf zitten goed in elkaar, je kan je goed verplaatsen in de hoofdpersoon. Ook is de beschrijving van de omgeving zo goed dat je precies weet waar je je bevindt. Verder is zijn schrijfstijl meeslepend en helder, wat de spanning ook doet toenemen.
Dus, 300 minuten geeft je veel leesplezier, al wordt het op een gegeven moment nogal voorspelbaar. Zeker een aanrader.

3 juli 2017

De negen kamers

Jonas is een jongen die houd van veel lezen en verdwalen in zijn fantasie. Maar op een gegeven moment begint hij bijna ondragelijke hoofdpijnen te krijgen, en vooral als hij alleen thuis is. Als zijn ouders op een bepaald moment twee weken niet thuis zijn breekt er iemand in en laat een mysterieus boek achter. Dat boek gaat over een huis dat zomaar ergens oprijst en ook weer vanzelf zomaar verdwijnt. Als Jonas later inderdaad dat huis ziet op een veldje, dan gaat hij daar naar binnen. Hij ontdekt dat er negen kamers zijn die hij moet zien te overleven. Terwijl hij daarmee bezig is maakt hij wonderlijke uitstapjes naar een andere wereld en beleeft allemaal avonturen.

Peter-Paul Rauwerda schetst een wereld die direct tot leven komt, al mist het soms wel de kracht om je mee te slepen en je te verplaatsen in Jonas. De vele gebeurtenissen zijn soms griezelig, maar geven ook stof tot nadenken, heel veel nadenken. Nadenken over wat er is gebeurt en wat het met het hedendaagse leven te maken heeft. Verder gaat het ook over het vertrouwen van mensen. Dit allemaal maakt het tot een hoogstaand boek over keuzes en toekomst.

De slag op de Heckingse Heide - Grijze Jager - De Vroege jaren II

Heerlijk nog een keer naar Araluen!

De verbannen baron Morgarath heeft de wargals naar zijn hand gezet en valt Araluen binnen. Halt en Crowley besluiten met het korps van de Grijze Jagers koning Duncan te hulp te schieten om Araluen te redden van de ondergang.
Voor de echte Grijze Jager-fan is hier een boek om van de smullen. Alle kenmerken van de vorige boeken zitten er weer in verwerkt: spanning, sensatie en de karakteristieke hoofdpersonen Halt en Crowley. Het boek is goed geschreven en leest lekker weg (het enige wat aan te merken valt op de vertaling is dat ‘bowstring’ de hele tijd wordt vertaald met ‘snaar’ in plaats van ‘pees’).
Voor de trouwe fans van de Grijze Jagers biedt dit boek echter niet veel nieuws.  Als je alle voorgaande twaalf boeken hebt gelezen, dan zijn alle stukjes van het verhaal dat hier wordt verteld wel bekend want ze zijn allemaal al eerder verteld. Wel wordt alles gedetailleerder verteld en wordt er allemaal extra informatie toegevoegd, waardoor het nog steeds leuk is. Flanagan toont zich in dit boek nog steeds een goed schrijver die nog veel fantasie heeft en je tot de laatste letter weet te boeien. Ook voor de wat oudere fans (waartoe ik mijzelf reken) is het goed leesbaar. Flanagan weet ook ons goed te boeien door er speciaal voor ons, zo lijkt het, wat grapjes en tederheid in te stoppen.
Kortom, het nieuwe Grijze Jager-boek is een aanrader voor iedereen die ook maar een beetje fan is maar ik raad het vooral aan aan mensen die nog nooit een Grijze Jager-boek hebben gelezen. Voor de wat oudere fans is dit hét boek voor een leuk tussendoortje en nostalgische gevoelens omdat je terugdenkt aan de tijd dat je nog klein was en helemaal opging in de wereld van Halt en Will!

29 juni 2017

Bloedzusters

Djeme is de jongere zus van Satamon, de Egyptische farao. Djeme heeft een gemakkelijk en lui leven totdat ze iemand tegenkomt die zegt dat Satamon niet zomaar farao is geworden, ze is de farao geworden omdat haar ouders zijn vermoord. Iedereen dacht altijd dat het gewoon een ongeluk was maar nu zegt deze man iets anders… Djeme vind het raar en gaat met haar persoonlijke bediende op onderzoek uit. Het lijkt er helemaal niet op dat haar ouders zijn vermoord…
Als Satamon een tocht over de Nijl gaat maken mag Djeme als invallende farao haar werk doen. Djeme wijst een nieuwe vizier aan, de man die zei dat haar ouders zijn vermoord. Hiermee pleegt ze hoogverraad…
Zijn de ouders van Djeme echt vermoord of was het maar een verhaaltje om haar aandacht te trekken? En als haar ouders wel zijn vermoord, wie heeft dat dan gedaan en komt ze daar achter of niet? Dan moet je het boek lezen.
Het boek begint meteen met een spannend stukje. Daarna wordt het realiteit. Alsof het eerste stukje een droom is wat ze in een vorig leven heeft meegemaakt… Ook is het spannend en nooit saai om te lezen. Ik las het dan ook in een adem uit. Over het algemeen vind ik de boeken van Annejoke Smids echt heel leuk daarom pakte ik het ook meteen uit de kast. Het is echt een aanrader. Ik geef het boek een 9,5.

Toegang Geweigerd

Nick is samen met z'n ouders en zus op vakantie op een Grieks eiland. Ze logeren in een all-inclusive hotel, alleen wordt het eiland overspoelt met vluchtelingen! Op een dag ontmoet Nick een jongetje: Zaïd, hij is een vluchteling. Ze worden goede vrienden en zien elkaar bij het hotel in de buurt. Nick ziet ook dat het leven van Zaïd heel anders dan dat van hem is. Daarom besluit hij te ruilen, voor een dag. Maar Nick word in de vluchtelingenstroom meegevoerd. Kan hij dan nog terug....?
Ik zelf vond het een erg mooi boek over vluchtelingen. Het zijn korte hoofdstukjes van ongeveer 1 tot 5 bladzijde. De letters zijn wel klein en er staan soms moeilijke woorden in. Ook was het boek erg spannend.

15 juni 2017

William Wenton en de luridiumdief

William is acht jaar geleden naar Noorwegen gevlucht. Waarom weet hij niet maar dat hij moest vluchten stond vast.
Ook is Williams opa acht jaar geleden verdwenen. Is het puur toeval of… William weet het niet maar weet ook niet wat hij moet doen. Wat William wel weet, is dat hij de beste codekraker ter wereld is. En dat heeft hij ook bewezen: hij heeft de Onmogelijke Code gekraakt. Daarmee komt hij in aanraking met het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek.
In het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek hebben ze de beste codekrakers ter wereld. Alleen zijn het geen volwassenen, maar kinderen.
William is meteen de beste kinder-codekraker van het instituut. Wat William te weten komt als hij beter wordt in kraken is dat zijn opa, die acht jaar geleden is verdwenen, het instituut heeft opgericht.
William kan er niet meer tegen dat alles voor hem geheim wordt gehouden en gaat op zoek naar zijn opa. Alleen zijn er nog onbekende vijanden die William maar wat graag willen vermoorden… Zal William zijn opa vinden, of sterft hij een pijnlijke dood? Dat moet je lezen in het boek!
Dit boek is geschreven door een schrijver met stijl. En dat meen ik. Het boek is vol fantasie geschreven met allerlei geheimzinnige dingen… Dat vind ik nou echt leuk aan een boek, als het een beetje geheimzinnig is. Het is niet mijn lievelings categorie maar ik vind het wel leuk om te lezen. Het maakt het boek wat interessanter om te lezen en daarom lees je steeds weer door. Ik had namelijk ook wel wat punten waarop ik dacht dat het misschien niet zo’n goede keuze was om dit boek te kiezen, maar dat veranderde eigenlijk wel weer snel tijdens het lezen. Ik zou het boek een 9,5 geven omdat het een goed boek is en interessant om te lezen. Ik raad het wel aan om te lezen voor mensen die houden van een beetje spannende boeken en boeken die in het heden afspelen.


29 mei 2017

Race

Het boek Race van Maren Stoffels gaat over River en Ties. Ze wonen op een eiland in Nederland (het is niet echt duidelijk welk eiland) en leiden een best normaal leven. Maar dan overlijdt de moeder van Ties, en daar heeft Ties het heel moeilijk mee. Zijn broer, ja, Ties weet niet precies waar hij altijd is. Zijn vader stopt met pianospelen, en het enige wat hij nu nog doet is koffie drinken en aan het tuinhuis bouwen, want het tuinhuis was Ties' moeders laatste wens. Maar Ties verandert ook. River merkt dat erg. Ties is een stil persoon, maar vroeger kon River altijd wel de gedachtelijn van Ties volgen, en nu niet meer. River heeft echt geen idee wat er allemaal in hem om gaat. Het is vakantie, en Sina, ook een vriendin van Ties, komt weer terug naar huis. River is daar niet zo blij mee, ze mocht Sina eigenlijk nooit. Ook komt er een nieuwe jongen op het eiland. Ravi, en hij is Surinaams. River voelt iets speciaals voor hem. Ties komt er achter waar zijn broer de hele tijd mee bezig is: ruziën met Turkse jongens. Ties gaat meedoen met zijn broer en Patje en verwaarloost zijn eigen vrienden. Daarom gaat River nu met Follo, en populaire jongen uit haar klas, om. Er komt steeds met ruzie en ellende. Komt het allemaal nog wel goed?
Ik vond Race een spannend, boeiend en leuk boek. Het gaat veel over discriminatie en liefde en er gebeurt veel. Het is erg leuk dat het boek uit twee standpunten is geschreven. Dat doet Maren Stoffels wel vaker. De ene keer lees je wat River denkt, en de andere keer wat Ties denkt. Nu is het zo dat Ties het meest aan de beurt komt, wat ik wel een beetje jammer vond. Ik heb het boek snel uitgelezen, want het was erg spannend en er gebeurde veel. Misschien wel een beetje te veel, maar daar ergerde ik me niet aan. Het verhaal is best realistisch, al is het dus wel veel drama in één keer. Ook heeft het boek wel een beetje een boodschap: discriminatie is niet oké. Ik vond het mooi om te lezen dat Ties behalve die harde kant ook een zachte kant heeft. Hij leerde namelijk een verstoten lammetje kennen en gaat elke dag naar de boerderij om die op te zoeken. Het boek gaat om de grote Eilandrun, een hardloopcompetitie. Dat vind ik wel leuk. Ik heb eigenlijk niet heel veel te zeggen over dit boek, het is spannend en leuk. Maar toch nog één ding is dat het misschien een tikkeltje voorspelbaar is. Maar dat valt niet op, want sommige dingen zijn juist weer verrassend. Ik zou het boek aanraden, het is makkelijk te lezen en erg boeiend!

Anne van het Groene Huis

Het boek Anne van het Groene Huis, geschreven door L.M. Montgomery speelt zich af in het prachtige Canada. Het gaat over het leuke meisje Anne Shirley, van tien jaar. Ze is een weeskind; haar ouders overleden al heel vroeg. Na een lange tijd van huis wisselen komt ze in een weeshuis terecht. Ze wacht al lang op iemand die haar onder hoede wil nemen. In de tussentijd zijn de broer en zus Matthew en Marilla Cuthbert van het Groene Huis even gewoon als altijd. Nou ja, ze willen wel graag een weesjongen die Matthew kan helpen op het land. Ze vragen iemand anders, die ook een wees onder hoede wil nemen, om een jongen van tien of elf jaar mee te nemen uit het weeshuis. De jongen gaat dan in zijn eentje met de trein naar hun toe, en wacht dan op het station op Matthew. Maar het loopt helemaal anders. Als Matthew het station op komt, ziet hij alleen een meisje met knalrode haren en veel sproeten. Dit moet een vergissing zijn! Het meisje is Anne, en ze is zo blij dat ze uit het weeshuis mocht. Dat ziet Matthew, en hij wil haar echt niet kwetsen. Matthew neemt haar mee naar huis en dan lossen ze het daar op. Maar het kwebbelkousje Anne is zo lief en leuk, dat ze misschien wel mag blijven...
Ik vond Anne van het Groene Huis een prachtig en boeiend boek. Alles wordt heel mooi beschreven, hoe de mensen eruit zien, en hoe de omgeving eruit ziet. Je krijgt dan helemaal een beeld van de mooie plek waar de Cuthberts wonen. Meer mensen die het boek lazen hebben dat blijkbaar ook, want ik las dat er nadat het boek werd gepubliceerd veel toeristen naar die plek in Canada gingen. Maar dat is niet het enige wat het boek zo mooi maakt. Het is namelijk ook erg leuk om te lezen hoe veel Anne fantaseert. Omdat ze natuurlijk zo'n moeilijke tijd heeft gehad fantaseerde ze altijd dat alles mooier en leuker was. Maar Anne fantaseert wel erg veel, vindt Marilla. Ook lees je hoe ze opgroeit, van een klein ondeugend meisje naar een slimme volwassen vrouw. Dat vind ik persoonlijk altijd erg boeiend. Anne praat wel erg veel en lang, dat zie je goed als je even niet leest, maar kijkt naar het stuk waarin Anne praat, en dat is misschien een beetje té lang, ze praat gewoon aan één stuk door, als een soort speech, zonder even te bewegen of zo. Dat lijkt mij een beetje onwaarschijnlijk voor een meisje van tien. Maar nog één ding wat ik leuk vind, is dat er in elk hoofdstuk weer iets anders gebeurt. Wat dan wel jammer is, dat als je naar een volgend hoofdstuk gaat, dan is er een heel groot stuk van de tijd overgeslagen en voor je het weet is ze al heel oud. Dat vind ik best jammer, en het is soms dan ook een beetje moeilijk te volgen. Maar ondanks dat is het boek echt prachtig, verfrissend en geweldig, en ik zou het boek echt in de lente lezen, want dan kan jij ook tussen prachtige bomen en geurige bloemen zitten te fantaseren!

4 mei 2017

Wat jij niet ziet

Wat jij niet ziet van Eric Lindstrom gaat over een blind meisje, namelijk Parker Grant. Maar ze is heel normaal, en wil absoluut niet anders behandeld worden. Want ze is niet anders. Parker heeft ook de Regels bedacht. En één van die Regel is dat ze nooit verraden wil worden. Scott Kilpatrick heeft haar verraden, toen ze verkering hadden. Dat heeft Parker hem nooit vergeven, en dat gaat ze ook niet doen. Als ze na een paar jaar opeens weer met hem in de klas zit, gaat ze wel een beetje nadenken. Moet ze hem wel of niet negeren? Waar ze ook veel over nadenkt, is over haar vader. Hij is deze zomer overleden en Parker is nu dus wees. Want haar moeder is op haar zevende doodgegaan. Gelukkig is haar tante bij haar ingetrokken, maar dat is niet altijd fijn. Ze mag bijvoorbeeld niet koken. Maar voor de rest is alles heel gewoon, toch?
Parker Grant is een beetje een stoer en direct personage in dit boek. Ik mag haar wel. Het verhaal is heel goed en leuk, zo in de American School stijl. Maar wel op zijn eigen manier. Het boek heeft echt wel een boodschap volgens mij, namelijk de boodschap dat je bepaalde mensen niet anders moet behandelen. Iedereen is hetzelfde. Ik vond het boek ook echt geweldig, dus ik zou het boek zeker aanraden. De omslag is ook leuk, zo met braille er bij. Ik heb er eigenlijk niet zoveel over te zeggen. Maar wel dat het een leuk boek is!

Neem mijn hand

Raymie van tien jaar doet dit jaar aan twirlles. Dat komt omdat haar vader ervandoor is gegaan met de tandartsassistente. Raymie mist haar vader heel erg. Maar ze heeft een plan: ze wil "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" worden, want dan komt ze in de krant te staan en ziet haar vader dat waarschijnlijk. En dan gaat hij naar huis en dan is alles weer normaal. Op twirlles ontmoet Raymie twee andere meisjes die ook allebei "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" willen worden. Zij heten Louise en Billie. Louise wil heel graag het geld wat je wint bij die competitie, en Billie wil de competitie heel graag saboteren. De drie meiden leren elkaar steeds meer kennen en worden goeie vrienden.
Neem mijn hand van de schrijfster Kate Dicamillo vind ik een heel bijzonder boek. Het is interessant en zweverig geschreven, heel anders dan de meeste boeken die ik heb gelezen. Het verhaal zelf is ook origineel en mooi. Ik moet wel zeggen dat ik niet precies wist wat twirlen was, en dat werd ook niet echt uitgelegd in het boek. Het twirlen was misschien ook slechts bijzaak, maar toch vind ik dat er wel wat meer over verteld mocht worden zodat je een beetje een beeld van de sport krijgt. Ook vind ik het plaatje op de voorkant een beetje onduidelijk. Daar lijkt het namelijk alsof de meisje veel ouder dan tien jaar zijn, dus dat dacht ik ook eerst toen ik het boek las. Maar ondanks deze puntjes is het boek zeker de moeite waard om te lezen, hoe oud je ook bent. Met haar bijzondere schrijfstijl, en het mooie verhaal (waar het lijkt alsof er niet veel gebeurt maar waar het toch spannend blijft) verdient het boek een mooie plaats in je boekenkast.

Duivelmaeker - In de ban van Jheronimus Bosch

Faye heeft sinds kort last van duivels. En het wordt alleen maar erger. Gewone onschuldige mensen veranderen voor haar ogen in duivels. Faye kan er gewoon niet meer tegen.
Daarom besluit ze om naar een psychiater te gaan en deze om hulp te vragen. De psychiater kan Faye inderdaad helpen en Faye besluit om de duivels die ze ziet te tekenen. De getekende duivels laat ze aan de psychiater zien en de psychiater vindt de duivels lijken op de duivels van Jheronimus Bosch. (Jheronimus Bosch was een schilder die allemaal schilderijen maakte met daarop duivels.)           
De nacht nadat de psychiater Jheronimus Bosch heeft herkend, krijgt ze een droom over ene Joen. Na een heleboel dromen komt ze te weten dat ‘Joen’ Jheronimus Bosch is. Ook ontdekt ze dat ze op een goddelijke manier is verbonden met Jheronimus Bosch. Jheronimus Bosch probeerde de mensen te waarschuwen voor de slechte kanten van de wereld door te schilderen en af te beelden in (voornamelijk) duivels.
Faye kwam er achter dat Jheronimus Bosch probeerde de duivel te kooien en dat hem dat ook gelukt was. Hij had een engel bij de kooi achtergelaten zodat die de duivel tegen kon houden.
Helaas is de duivel bezig met ontsnappen en is de engel zwak omdat het al duizenden jaren tegen de duivel had moeten vechten.
Faye gelooft dat zij de nieuwe engel is en om dit te bewijzen moet ze de kooi van de duivel vinden om het zeker te weten. Ze gaat daarvoor op bezoek in Den Bosch om daar te zoeken naar aanwijzingen.
Vind ze die? Of zal de duivel ontsnappen en gaat de wereld ten onder? Dat kom je te weten als je dit boek leest.
Ik vind dit boek wel leuk. Het zou niet mijn eerste keus zijn in de boekenwinkel (of bibliotheek) maar ik heb het toch gelezen. En ik moet zeggen: het is lang niet slecht. Integendeel. Ik vond het hartstikke leuk om het boek te lezen. Het onderwerp van duivels spreekt me wel aan ook omdat ik veel van fantasiebeesten houd. Het wordt natuurlijk nog leuker omdat Faye in haar dromen terug in de tijd afreist naar de tijd van Jheronimus. De schrijver geeft hierbij ook nog een gedetaileerde beschrijving over hoe het daar er uit ziet. Dat vind ik ook weer goed. Je kan je goed voorstellen hoe het er uitziet in de 15de/ 16de eeuw. Dat vind ik goed als schrijvers dat doen. Natuurlijk is het ook wel leuk om zelf de omgeving voor te stellen maar bij dit boek vind ik het wel fijn. Bij sommige stukken in het boek kan je wel raden wat er gaat gebeuren en dat vind ik wat minder leuk. Maar bij andere stukken gaat het juist niet zoals je verwacht. Dan krijg je opeens een aangename verassing. Het einde had ik bijvoorbeeld echt niet verwacht. Zo blijft het boek toch nog leuk en spannend om te lezen. Ik zou het boek in zijn totaal een 8,3 geven omdat het een erg goed boek is maar het toch nog nét iets beter kan. Ik raad het wel aan om te lezen.

20 april 2017

keverjongen

De jongen Darkus lijdt een heel normaal leven. Al heeft Darkus, net zoals zijn vader, het er wel moeilijk mee gehad dat zijn moeder overleed. Dit rustige leventje van hem verandert als zijn vader plotseling verdwijnt. Hij is voor het laatst gezien in het museum, in een ruimte vol kevers. Hoe kan hij weg zijn? Is hij ontvoerd? Voorlopig gaat Darkus bij zijn oom logeren, en hij gaat naar een andere school. Wat er ook verandert, is dat Darkus vrienden krijgt. Mensen én kevers. En zij helpen hem graag om zijn verdwenen vader te zoeken. Had zijn vader vijanden? En zo ja, wie dan? Maar Darkus staat dus niet alleen, en hij hoopt natuurlijk dat hij samen met zijn nieuwe vrienden de vijand kan verslaan.
Keverjongen van de schrijver M.G. Leonard is een leuk en spannend boek, voor alle leeftijden. Want hoewel het misschien een onwerkelijk verhaal is, denk ik dat het verhaal toch voor iedereen spannend is. Sommige dingen zijn namelijk helemaal niet zo kinderachtig als je verwacht. Keverjongen is zo'n boek die je snel uit wil lezen. Het leest vlot en er is veel actie. Het sleepte me echt mee, en is afwisselend. Ik vind ook dat het boek een origineel verhaal heeft. Niet zo veel schrijvers komen op het idee om een vriendschap te creëren met een mens een insect. Meestal gaan zulke boeken over een vriendschap met mens en dier, maar nooit een insect. Daardoor vond ik het boek erg interessant, het is ongewoon en vreemd. Ik vind het wel jammer dat het een serie boeken is, want ik denk dat er dan zo misschien iets te veel zal gebeuren. Maar toch raad ik het boek Keverjongen zeker aan. Het is misschien niet een heel aangrijpend boek, het boek is echt wel leuk om even te lezen.

Vallen

Het boek Vallen van Anne Provoost is zeker een goed boek. Het verhaal is best realistisch en verrassend. In het begin vond ik het boek wat langdradig, en ik vond dat het niet bepaald vlot las. Ik ergerde me ook een beetje aan het gebruik van het woordje "ze", wat werd gebruikt bij een paar dingen, niet bij mensen maar bijvoorbeeld bij een boom. Vallen is natuurlijk een wat ouder boek, dus is het geschreven met wat ouder Nederlands. Maar ik ga even terug op het begin, waar het dus wat langdradig was. Er gebeurt in het begin niet veel, maar het allereerste stukje maakt je toch wat nieuwsgierig. Eerst is het boek namelijk in de tegenwoordige tijd geschreven, daarna gaat het verder in de verleden tijd. Je gaat in het boek eigenlijk uitpuzzelen wat er allemaal is gebeurd voor dat allereerste stukje. Dat vind ik wel interessant. Verder wil ik nog even zeggen dat er niet veel achtergrondinformatie was. Ik had best wel graag willen weten waar bijvoorbeeld de vader van Lucas (de hoofdpersoon) uithangt, of of Lucas nog op een sport zit. Je komt nogal weinig te weten over de hoofdpersoon. Maar hoe verder je in het boek komt, hoe boeiender het wordt. Het is dus zeker de moeite waard om ook na dat langdradige begin nog verder te lezen! Op een zeker moment kom je bij het einde, dat is allesbehalve voorspelbaar.
Vallen gaat over Lucas Beigne, die, omdat het van zijn moeder moet, de vakantie doorbrengt in het huis van zijn overleden opa. Wat is er gebeurd? Lucas weet dat iedereen, van zijn moeder tot zijn kapper, dingen over zijn opa schuil houdt. En omdat er toch niks te doen is in dat rustige dorpje, gaat Lucas uitzoeken wat iedereen dan schuil houdt over zijn grootvader. En hij komt ook nog Caitlin tegen, waar hij vroeger altijd mee speelde. En Benoît en Alex, die wel erg radicaal zijn. Zijn vakantie wordt toch minder saai dan Lucas gedacht had...

De (niet zo) rampzalige avonturenvan Herre

De vader van Herre is een paar jaar geleden verdwenen tijdens een expeditie op de Noordpool. Herres moeder is bang dat Herre ook kwijtraakt, daarom vind ze alles erg gevaarlijk. Ze verzamelt ook krantenknipsels en stopt die in haar kistje, als Herre iets wil doen en dat vraagt pakt zijn moeder gelijk het kistje te voor schijn. Dat heeft ze weer duizend redenen waarom Herre dat niet mag.
Op een dag komt er een nieuwe buurman naast Herre wonen: Meneer Teunissen.  Samen komen ze samen in allerlei gevaarlijke situaties terecht waar Herres moeder natuurlijk niets van mag weten.
Ik vond het een erg spannend en grappig boek. Het boek heeft grote letters en is dus makkelijk te lezen. Er staan ook mooie plaatjes in.

13 april 2017

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.


Baron 1898

Het is 1893. In het Brabantse dorpje waar Jochem en Doortje wonen verschijnt een vreemdeling, genaamd Gustave. Hij overnacht in de herberg waar Doortje en Jochem werken. Jochem is nieuwsgierig, hij wil wel wat meer weten over die geheimzinnige Gustave. Gustave vertelt over zijn reizen en avonturen. Hij heeft al veel gereisd en gaat nu naar zijn geliefde Dolores in Zuid-Amerika. Als Gustave weg gaat laat Jochem zien hoe je het snelst bij de haven kan komen en op de boot naar Zuid-Amerika kan stappen. De snelste weg is via de gevaarlijke Zompige Heide, een gebied waar de mysterieuze Witte Wieven heersen. Alleen is er een nadeel: Er gaan verhalen rond, waarin men beweert dat als je in het gebied van de Witte Wieven komt, er ook nooit heelhuids uit zou komen. De Witte Wieven zullen zich wreken en tegen je keren. Toch raad Jochem Gustave aan om via de Zompige Heide te gaan. En dat doet Gustave dan ook… Onderweg komt Gustave bij een grot en neemt een klompje goud mee. Terwijl de Witte Wieven hem nog zo gewaarschuwd hadden om dat niet te doen…
In 1897 keert Gustave terug. Als Baron Hooghmoed koopt hij de Zompige Heide op en bouwt een goudmijn, Baron 1898. Dat zorgt voor veel onrust in het dorp. Een goudmijn bouwen, op de Zompige Heide, waar de Witte Wieven heersen, wie doet nou zoiets? Ook Doortje en Jochem worden daar nauw bij betrokken en hun hechte vriendschap komt onder druk te staan. De baron heeft veel mijnwerkers nodig, maar iedereen die Baron 1898 in durft, komt lijkbleek naar boven. Wat is er gaande in de duistere dieptes van Baron 1898?
Ik vind het een heel leuk, origineel boek. Het past goed bij de Efteling attractie en is erg spannend. Gustave is aardig, maar tegelijkertijd ook mysterieus. Doortje kan het goed met Jochem vinden, maar is af en toe wel een beetje apart. Zo heeft ieder personage wel een bepaalde eigenschap, en samen is dat ook erg leuk. Ik zou het zeker aanraden, sowieso als je van geschiedenis houdt. Het is niet eng, het kan wel wat spannender. Voor de rest is het taalniveau niet zo lastig en het is natuurlijk wel leuk dat je tenminste het boek kan lezen als je nog niet in de attractie mag! Het boek is voor jongens en meisjes en te lezen vanaf 8 jaar.