19 oktober 2017

Onverschrokken

Fallon is de jongste dochter van een Germaanse koning. Haar zus is op het slagveld gestorven toen ze nog heel jong was tijdens een oorlog met Ceasar.
Als Fallon ten huwelijk word gevraagd door een andere koningszoon weigert ze die want ze wil bij de koninklijke garde, een militaire groep van haar vader. Fallon word echter geweigerd door de koninklijke garde omdat de broer van haar geliefde haar ten huwelijk heeft gevraagd. Deze kan ze niet wijgeren en dus zal ze wel moeten trouwen met de broer van haar geliefde. Mael, haar geliefde, ging een tweegevecht aan met Aeddan, zijn broer. Het tweegevecht verloor Mael en daarom liep Fallon weg.
Terwijl ze wegliep werd Fallon gepakt door een slavenhandelaar, en kwam in het bezit van Chiron, de baas van de slavenhandelaar.
De slavenhandelaar verkoopt haar en nog een meisje aan een vrouwelijke gladiatoren school in Rome, ver van haar thuisland vandaan.
De leerlingen van de school zijn allemaal meisjes en sommigen zijn Fallon vijandig gezind. Zo komt Fallon eens terug van een bad in de badkamer van de school en dan hangt er een dode raaf op haar deur.
Fallon denkt dan meteen dat het Nyx is, haar vijand in de school, maar is die het wel?
Een poos later vraagt Nyx aan Fallon en haar vriendin of ze samen met haar en een vriendin van Nyx naar een feest gaan. Tijdens dat feest wordt Fallon heel dronken en komt ze Aeddan tegen. Aeddan is een gladiator van de vijand maar hij wil haar geen kwaad doen. Als Fallon terugkomt in haar eigen school hoort ze dat ze misschien mag meedoen aan een special toernooi als een speciale gast. Alleen Nyx staat nog in de weg…

Ik vind dit een leuk en spannend boek. De schrijver beschrijft alles heel goed maar doet daar niet heel lang over, zodat het niet langdradig wordt. In het boek word veel actie beschreven. Ook daar houd ik veel van. In het boek komen verschillende personages voor. Ook deze legt de schrijver goed uit.
Kortom, het is een goed boek en ik raad het aan bij mensen die van het verleden en van actie houden.
Ik geef het boek een 9,5 omdat ik er veel van heb genoten.

12 oktober 2017

Alles wat je lief is

Dit spannende verhaal begint bij Madeline Whittier, een Japans en Afro-Amerikaans meisje van 17 jaar oud. Zij woont in een wit huis, met haar moeder en haar zuster Carla. Waarom ze een zuster nodig heeft? Ze is allergisch. Niet zomaar allergisch, nee, ze is allergisch voor zo een beetje alles, een gaat nooit meer het huis uit sinds ze een baby was. Nee, dat zou heel gevaarlijk zijn. Binnen zijn er allemaal luchtfilters, zodat ze alleen de allerschoonste lucht inademt. Binnen is alles schoon, en alles zeker. Madeline krijgt les van leraren via Skype, en maakt zo ook haar huiswerk thuis. Als je langs wilt komen, moet je eerst helemaal clean zijn. Haar moeder laat niet iedereen binnen. Wat Madeline dan doet, zo de hele tijd thuis? Ze leest heel veel, kijkt films, maakt huiswerk en doet spelletjes. Dit is haar leven. Al heel lang, en dat gaat gewoon super. Ze hoeft niet naar de buitenwereld, ze heeft hier alles wat ze nodig heeft. Maar dan. Ze krijgen nieuwe buren! Een moeder, een vader, een meisje dat non-stop rookt, een hele leuke jongen. Algauw zoeken ze contact, hij schrijft op zijn raam zijn e-mailadres. Ze raken aan de praat,en leren elkaar kennen. De jongen die tegenover haar woont heet Olly, en is erg aardig. Van zuster Carla mag hij ook op bezoek komen, en algauw raken de twee aan elkaar gehecht. Madeline vertelt alleen niets over haar nieuwe vriend aan haar moeder; voor het eerst heeft ze een geheim. Ze is zo verliefd en kan maar niet genoeg van Olly krijgen, en deze liefde is gelukkig ook wederzijds. Ze verlangt steeds meer naar wat ze niet heeft: Olly. Maar ook de wereld komt naar voren. Opeens krijgt Madeline steeds meer zin om op avontuur te gaan, om de wereld te ontdekken en om met Olly te zijn. Hoe zal dit verlopen?
Ooooh, zo geweldig, zo geweldig. Nicola Yoon heeft weer een prachtig boek gemaakt. Ik hou van haar boeken, de wereld wordt zo mooi en aardig beschreven. Dit boek is mooi. En ik ben niet de enige die dat vindt, veel anderen vinden dat ook. Alles wat je lief is draaide ook een tijdje geleden als film in de bioscoop, en nu ik het boek heb gelezen, wil ik de film ook echt graag zien. Het is zo mooi en leuk geschreven, ook de variatie van schrijven is echt leuk. Het is in de ik-vorm geschreven, maar je krijgt niet alleen normale hoofdstukken te zien, je gaat ook briefjes, formulieren, mails en nog veel meer lezen. Ik houd daarvan, de variatie maakt je alert, en je krijgt het gevoel alsof jij Madeline bent. Het verhaal is echt origineel, ik zou op zo'n idee toch nooit gekomen zijn. Je leest er razendsnel doorheen, omdat de hoofdstukken best wel kort zijn, en ik had het ook al zo snel uit. Er lijkt heel veel te gebeuren en ik had echt het gevoel alsof ik het boek meteen moest uitlezen. De koppen die boven de hoofdstukken stonden, las ik nauwelijks, ik las snel en ik moet zeggen dat de koppen niet heel veel aan de hoofdstukken toevoegen, maar ze zijn wel leuk. Op zich is dit natuurlijk wel heel typisch, Madeline wordt al verliefd op de eerste jongen van haar leeftijd die ze ziet en die is ook zo verliefd op haar zoals nooit van tevoren. Maar dit maakt het verhaal toch leuk, op de een of andere manier doet het het gewoon. Als je niet van romantische verhalen houdt, dan zal ik je niet eens in de verleiding brengen om dit boek te lezen, want de portie romantiek in dit verhaal is toch wel veel. Maar als je van romantiek houdt, dan zul je dit echt wel geweldig vinden, net zoals ik. Ik heb niet zo heel veel over dit boek te zeggen behalve dat je het gewoon moet lezen. Gewoon doen!

De dagboeken van Cassandra Mortmain

Cassandra Mortmain is 17 jaar oud, en woont in een mooi maar vervallen kasteel in Engeland (rond 1930). Ze woont hier met haar vader, die vroeger een succesvol boek heeft geschreven maar nu niks nuttigs meer doet en alleen maar in zijn werkkamer puzzels en andere dingen zit te doen, en met Topaz, haar lieve en knappe stiefmoeder die heel erg van haar vader houdt. Ook woont ze met haar geliefde zus Rose, die een prachtig gezicht heeft, met haar broer Thomas, die hard aan school werkt omdat hij later wil studeren, en ze woont met Stephen Colly, een knappe jongen die bij hun woont omdat zijn overleden moeder bij hun werkte vroeger en hij na haar dood nergens anders heen kon. Verder heeft Cassandra nog een leuke hond en kat. Deze familie woont wel in een kasteel, ze zijn op dit moment erg arm: het enige geld wat vroeger binnenkwam was dat van Cassandra's vader, namelijk van zijn boek Jacob Wrestling, maar omdat hij nu niet meer schrijft, en niemand anders in de familie werkt, leven ze nu van het geld dat er nog over is van zijn succes en van de groente uit de moestuin. Dit is wat je moet weten, voordat je de boeiende dagboeken van Cassandra Mortmain gaat lezen. Zoals ik al zei, Cassandra is arm, maar het leven gaat door. Maar wat een geluk! Een Amerikaanse familie komt in een landgoed in de buurt wonen. En de oudste zoon, Simon, is nog niet getrouwd. Het is de taak van Rose om hem voor zich te winnen; dan kan ze een rijk en mooi leven lijden. Dat wil ze maar al te graag, want die armoede thuis is vreselijk. En ja, ze is verliefd. Ook Cassandra, het niet supermooie maar slimme zusje, wordt voor de eerste keer in haar leven verliefd. Opeens zijn er een aantal knappe jongemannen in haar gezelschap, namelijk Stephen, Neil (de broer van Simon), en Simon. Ja, Rose en Cassandra, die worden langzamerhand toch volwassen.
Het boek is geschreven door Dodie Smith, in 1949. Het boek werd zo'n succes dat het later ook is verfilmd. Ik kende Dodie Smith niet, maar ze heeft ook de 101 Dalmatiërs geschreven, en dat verhaal kent iedereen wel. Beide verhalen zijn typisch Engels en vooral heel leuk om te lezen. De dagboeken van Cassandra is heel erg leuk geschreven, namelijk "door Cassandra", die dan telkens weer een nieuw dagboek koopt om haar boeiende verhaal verder te vertellen. Het is echt in een dagboekvorm geschreven, en soms zegt Cassandra ook: "Wat ik nu eens heb meegemaakt! Zo heftig!". En daarna vertelt ze het hele verhaal. In principe is dit wel grappig, maar soms is dat ook een beetje een spoiler, want dan weet je dus dat er iets raars is gebeurt en wordt je niet meer zo verrast. Maar het is echt wel leuk geschreven, en dan het verhaal... Het is echt van alles tegelijk: romantisch, spannend, interessant. Cassandra vertelt heel veel over haarzelf en haar omgeving, en zo krijg je een heel goed beeld van hoe het er daar uitziet. Ook kom je echt in de sfeer van rond 1930, doordat ze vertelt over kleding, meubels en Londen. Dit vond ik nou geweldig. Het verhaal is best wel licht, je leest er snel doorheen. Maar toch is het soms best heftig. Deze samenstelling is natuurlijk perfect. Ik denk wel echt dat het een meisjesboek is, niet zozeer omdat het heel veel over kleding gaat ofzo, maar gewoon die liefdeslijn. Ik zou het aanraden voor mensen vanaf zo'n tien, elf jaar, maar ja, bij iedereen ligt het weer anders. Het lijkt een beetje op de verhalen van Jane Austen, dus als je van haar verhalen houdt, moet je De dagboeken van Cassandra zeker lezen! Maar dit speelt zich natuurlijk wel weer af in een andere tijd. Ik vond het boek echt heel leuk om te lezen, dus duimpje omhoog!

4 september 2017

Keverjongen

Darkus staat voor een raadsel als zijn vader plotseling verdwijnt. Hij is voor het laatst gezien in een afgesloten zaal van het Natuurhistorisch museum. De kranten staan vol met leugens en artikelen over Darkus en zijn vader. De politie is druk bezig met zoeken, maar het is een groot raadsel. Daarom trekt Darkus een tijdje in bij zijn oom Max, een archeoloog die halsoverkop van Egypte naar Londen is gevlogen om zich over zijn neefje te ontfermen.
Als ze zijn appartement gereed gaan maken voor het verblijf van Darkus ziet Darkus ineens een beestje op het raam, hij heeft een hoorn en is niet groot, maar ook niet klein. Als hij uit is van zijn eerste dag op zijn nieuwe school, waar hij al snel vriendschap sluit met de 2 beste vrienden Bertolt en Virginia, komt hij het beestje weer tegen. Het helpt hem om pestkoppen van school te verjagen.
Darkus en Baxter, zoals hij zijn nieuwe vriend noemt, kunnen een soort van met elkaar communiceren, zo lijkt het wel. Ze begrijpen en helpen elkaar. Darkus besluit om Baxter mee te nemen naar zijn nieuwe huis. Daar vertelt oom Max dat Baxter een neushoornkever is. Ondertussen hebben Darkus en zijn 2 nieuwe vrienden besloten om zelf op onderzoek uit te gaan. En dat doet Darkus.
Als hij de altijd ruziemakende buren Humphrey en Pickering hoort discussiëren, of liever gezegd: als ze elkaar voor de zoveelste keer in de haren vliegen, wordt Darkus nieuwsgierig. Hij klimt over de schutting en komt in een nogal rare tuin terecht: De tuin ligt vol met spullen. Van kasten tot banken, van stoelen tot spiegels. In het huis, het begint steeds raarder te worden, vindt hij een berg van kopjes en schoteltjes met wel duizenden kevers in. Maar dan wordt hij betrapt..
De twee nemen hem mee naar binnen en binden hem vast. Dan volgt er een uitgebreid verhaal ‘Door de worst draaien en in mootjes hakken’. Als er op de deur wordt gebonsd en de neven weg gaan om open te doen wordt Darkus gelukkig bevrijdt door de kevers. Alleen heeft hij niet bepaald geluk wat betreft degene die voor de deur staat. Dat is namelijk de keverkoningin Lucretia Cutter. Een grote vijand.
Oom Max heeft hem al eerder over haar verteld. Darkus en zijn vrienden komen erachter dat ze duizenden kevers doodt. Maar niet alleen dat… Wat kunnen ze doen om haar te stoppen? En waar is zijn vader?

Keverjongen is een heel mooi boek om te lezen. Het zit vol avontuur, spanning, moed en vriendschap. De domme en rare neven Humphrey en Pickering die ook de buren van oom Max zijn maken het verhaal grappig. De verschrikkelijke Lucretia Cutter zorgt voor veel spannende, verassende en fantasierijke stukjes. Bertolt, Virginia en Darkus zijn de helden van het verhaal. En Novak, over haar had ik nog niet verteld, ze is het dochtertje van Lucretia, staat gelukkig aan hun kant en spioneert en helpt de 3. Oom Max is een grote steun voor Darkus. Het verdriet van hem over zijn vader is heel goed en mooi beschreven. Voor de rest zijn er natuurlijk nog de kevers, die maken het verhaal al helemaal origineel en wonderbaarlijk. Het boek zit vol verassingen en geheimen.
Alles bij elkaar is het een genot om te lezen. Zeker aan te raden! Mijn favoriete hoofdstuk is hoofdstuk 14: De roep van de zeevogel. Daarin gebeuren heel veel rare en spannende dingen tegelijk. Het is te lezen vanaf 9 jaar. Het is voor jongens en meisjes superleuk. Ik geef het boek een dikke vette 10!

31 augustus 2017

Het zomerhuis

Sasha en Ray zijn geen familie. Nee, niks hebben ze met elkaar gemeen. Ze hebben elkaar zelfs nog nooit gezien, en hebben een heel ander leven. Maar toch weten Sasha en Ray dat de ander bestaat, ze kennen elkaar zelfs een soort van. Ze delen drie halfzussen, Emma, Quinn en Mattie. Ze delen een strandhuis waar ze in hetzelfde bed slapen, dezelfde kast gebruiken en dezelfde badkamer. Maar daar zijn ze nooit allebei. Deze aparte situatie komt door hun ouders. Rays moeder Lila was vroeger getrouwd met Sasha's vader Robert, ze kregen drie dochters, scheidden, en ze bleven het vakantiehuis delen. Maar de nieuwe families die er ontstonden ontmoeten elkaar nooit. Alleen Emma, Quinn en Mattie zien iedereen. Dit blijft niet zo. Als Emma Jamie leert kennen, is het meteen raak. Algauw willen ze trouwen, met iedereen erbij. Dit zet natuurlijk de wereld op zijn kop. Ruzies ontstaan, en familieleden komen achter verbazingwekkende waarheden. Hoe zal dit eindigen?
Een superleuk boek, al zeg ik het zelf. De kaft is mooi gemaakt en je komt meteen in die zomersfeer. Het is superleuk om het boek uit zo veel perspectieven te lezen, namelijk de perspectieven van de kinderen. Maar het is wel verwarrend dat er geen namen bij de hoofdstukken staan, dus soms weet je niet precies over wie dit nou is. Dat is jammer. Om dat nog erger te maken, geven Sasha en Ray elkaar elkaars namen, zodat je soms even moet nadenken. Maar het verhaal is prachtig en origineel. Er gebeurt ontzettend veel en zo lees je het boek natuurlijk wel snel uit. Het klinkt als een klassieker, twee personen die elkaar "kennen" maar toch niet. Het is erg romantisch, en het gaat ook veel over vriendschappen. Ook zou het boek een 8 geven, echt super! Hoewel er veel in gebeurt, leest het niet zwaar. Een aanradertje!

Al het moois is niet verloren

Ingrid heeft op dit moment vakantie, en gaat naar een "survivalkamp". Ze is niet echt het type dat daar heen gaat, maar ze moet, omdat ze anders niet naar het conservatorium kan, waar ze een zangopleiding wil volgen. Ingrids moeder, Margot-Sophia, weet hoe onstabiel een zangcarrière is, ja, dat weet ze heel goed. Daarom laat ze Ingrid echt niet zomaar gaan naar het conservatorium, ook al is ze nog zo goed. Wanneer Ingrid op het survivalkamp komt, ontdekt ze allerlei dingen. Dingen over haarzelf en dingen over anderen. En ze ontdekt dat het survivalkamp heel anders is dan ze verwacht had. Ze dacht dat ze veel hadden daar, maar nee, veel van haar spullen moet ze achterlaten en ze moet in een vieze en natte tent slapen, met twee jongens. Ze dacht ook dat er "normale" leeftijdsgenoten zaten, die ook maar een beetje wat deden. Maar nee, ze zit iemand die al een kind heeft, iemand die is weggelopen, iemand die verslaafd is en iemand die net de gevangenis uit is. Problemen, problemen, ja, dat hebben ze allemaal. Maar ze zijn niet alleen.
De kaft laat een mooie hemel vol met sterren zien, met daaronder wat dennenbomen. Een prachtig gezicht, dat weet iedereen. En daar staat de titel dan, Al het moois is niet verloren in grote witte blokletters. En Ingrid, die onder de blokletters staat, kijkt omhoog naar de hemel en de letters. Erg mooi hoor, deze kaft. Natuurlijk staat er de schrijfster op, namelijk Danielle Younge-Ullman. Ik ken haar niet echt van andere boeken, maar nu wel van dit boek. Toen sloeg ik het boek open. Ik las het maar door en door, want spannend is het wel. Je blijft maar doorlezen, en daarom had ik het ook snel uit. En nu komt ik tot de conclusie: Drama. Drama, heftig, dramatisch, hectisch of hoe je het ook wil noemen, in ieder geval noem ik het boek dramatisch of heftig. Want jeetje, het gaat van penarie naar ellende weer naar penarie. Van buiten ziet het boek er misschien rustig uit, trap er niet in. Maar met al die drama lees je het boek wel snel uit. Ook wil je het einde zo graag weten. Maar het is heftig, hoor. Ik vind de wisselingen tussen het verleden en het nu erg leuk, want zo leer je de hoofdpersoon pas echt goed kennen. Eerst moest ik wel even wennen hoe dat in zijn gang ging, omdat ik nog niet door had wat wat was. Maar bij de koppen van de hoofdstukken staat duidelijk waar het hoofdstuk over gaat. Het einde van Al het moois is niet verloren is werkelijk prachtig en realistisch. Al zou je zo veel drama misschien wel niet echt realistisch noemen. Ik denk dat het boek voor wel wat oudere kinderen is, want het verhaal is niet zomaar een verhaal. Ik geef het boek een 7.5, sterk, maar iets te veel drama.

14 augustus 2017

De zon is ook een ster

Daniel, die een Koreaans is, doet altijd zijn best. Tenminste, dat probeert hij. Dat willen zijn ouders. Die willen heel erg graag dat hun twee zoons niet zo worden als zij, dus dat ze niet in een klein winkeltje werken maar bij Harvard studeren om dokter te worden, ofzo, als ze maar goed werk krijgen. Charlie, zijn broer is inmiddels van Harvard geschopt, dus nu kijken zijn ouders in zijn richting. Daniel doet dit voor zijn ouders. Al wil het allerliefste een dichter worden. Wat zijn ouders natuurlijk dom vinden, want met dichten, daar verdien je je geld pas slecht mee. Zo moet hij,op gesprek. Maar als hij daar loopt, op weg naar een gebouw, dan ziet hij een prachtige bos krullen lopen. Dat is Natasha. Met haar gaat het vandaag helemaal niet zo goed, want vandaag moeten ze weg. Haar familie moet weg uit Amerika, omdat ze hier illegaal woonden. En dus worden ze uitgezet, terug naar Jamaica. Ze kent het daar toch niet! Haar broertje Peter is heel blij om naar Jamaica te gaan, waar hij het niet kent, want hij heeft nauwelijks vrienden hier; Natasha wel. Natasha gelooft niet in het lot; het is wat het is. Ze houdt zich aan de feiten, en aan de ware wetenschap. Ze doet wat ze doet. Maar als de leuke Daniel haar achterna loopt, weet ze het niet helemaal meer zeker. Is het het lot wat bepaalt op deze belangrijke dag?

De zon is ook een ster is of was de nummer 1 New York Times bestseller, wat ik heel goed snap. Het is geschreven door Nicola Yoon. En iedereen zal van dit boek houden. Ik ook. Ik kan het van alles noemen, mooi, leuk, verwarmend, verfrissend, prachtig, onvoorspelbaar, voorspelbaar, realistisch. Het boek zet je zeker aan het nadenken, over het lot, en over feiten. Het leuke aan dit boek is dat je veel leest, er zijn tientallen gedachtepunten, die van Daniel en Natasha, van hun familie, en van mensen die langslopen of die te maken krijgen met het lieve stel. Lief. Ja, ik denk dat dit boek een lief boek is, hartverwarmend. Het is gemaakt om jou en mij blij te maken, om je een glimlachje te geven en om je een gevoel te geven waar je van wilt gaan huppelen. Dat deed het met mij tenminste, en ik hoop dat het boek dat ook met jou doet. Het is fijn om dit boek na een serieus boek te lezen, dat verzacht de waarheid. Het is geen fantasie, maar het is ook niet echt. Voor mij is het niet echt. Het is wel echt, maar toch zo mooi. Een boek, een lief boek, een boek dat je de zon op je laat schijnen, als je daar zin in hebt, dan moet je dit lezen. Hoe je ook bent.

13 minuten

Op een dag wordt het lichaam van een meisje gevonden, in het water. Na 13 minuten begint gelukkig haar hart weer te kloppen, en uiteindelijk komt ze er levend vanaf. Dit meisje heet Natasha, het meest knappe en populaire meisje van de school. Iedereen is diep geschokt over wat er met Natasha gebeurt is, maar alles wordt weer als vanouds. Natuurlijk wilt de politie erg graag weten wie dit vreselijke ding haar heeft aangedaan. Natasha kan zich niks meer herinneren, dus moet de politie zonder iets te weten achter de daders aan gaan. En oh ja, er veranderen ook zeker dingen. Rebecca, oftewel Becca, die vroeger een goeie vriendin van Natasha was, wordt weer vrienden met deze Tasha (Natasha). Tasha had Becca vroeger plotseling laten vallen, alsof ze niet meer bestond. Maar het verleden is het verleden. Tasha zoekt weer contact met Becca, wat zij zeker niet afslaat. De twee meelopers van Tasha, Jenny en Haley, vinden Becca maar stom. Ook doen ze de laatste tijd nogal afstandelijk, en zitten ze vaak samen te smoezen. En zo gaat de zoektocht naar die afschuwelijke daders door...
Het boek 13 minuten is geschreven door Sarah Pinborough, die wel meer thrillers heeft geschreven. Zo is dit boek ook een jeugdthriller. Het woord thriller zegt het al, het is niet zomaar een boek. Ik kreeg er werkelijk de kriebels van. Ik heb wel vaker gehad dat ik een boek eng vond, en dat ik erover nadacht. Maar dit boek is toch wel anders. Het is anders eng. Het maakt je bang. Zo is dit boek echt een speciaal boek, niet een boek dat je zo even vergeet. Want het boek, meteen al als je die ziet, straalt een bijzonder koud gevoel uit. De kaft al, deze prachtige kaft, die straalt al iets kouds uit. Uit mooie ijzige kleuren, daaruit bestaat 13 minuten. Ja. Dat vergeet ik niet. Maar goed. Ik wil ook zeggen hoe onvoorspelbaar dit boek is, echt. Het is niet zo'n boek die je even 1234 begrijpt. Er is veel afwisseling in het boek, het bestaat uit tekst of berichten, of uit tekst van Becca, Haley en Jenny, en ga zo maar door. 13 minuten is voor mij toch zeker twaalf jaar en ouder, dat zeker. Al is dat voor iedereen anders. En ik raad iedereen (als je van thrillers houdt dan) dit uitzonderlijke bibberende boek aan, wat klaar is om gelezen te worden.

13 juli 2017

De ring van koning Salomo

Sem is wees en zwerft rond het paleis van koning Salomo. Hij pikt weleens wat eten uit de paleiskeukens, maar dat is voor een goed doel, overleven. Op een dag wordt hij het paleis in gebracht en daar aangenomen als oliejongen. Het leven is normaal in het paleis, Sem moet elke dag olielampjes bijvullen en de troon smeren. Op een dag neemt Bakbakkar, de aardige baas van Sem hem mee naar een rechtszaak waar de koning beslissingen neemt. De koning is anders gekleed dan Sem had verwacht. Hij heeft helemaal niks koninklijks aan. Geen glitters, parels en kettingen. Slechts eén sieraad draagt hij: Een kleine ring om zijn pink. Sem kijkt ademloos toe hoe de koning besluiten neemt. Hij is erg onder de indruk van de wijsheid van de koning. Zelfs bij de moeilijkste rechtszaken kan hij besluiten nemen.
Elke dag als Sem door het paleis zwerft om olielampjes bij te vullen, Bakbakkar te helpen, om de troon te smeren of andere dingen leert hij het paleis weer wat beter kennen. Zo ontdekt hij dat er in sommige stukken van het paleis helemaal geen kamers zijn. Op een dag ontdekt hij een soort ‘geheime’ kamer. Daar komt hij koning Salomo tegen. Een muis heeft zojuist zijn ring gestolen. Sem helpt hem en de koning vertelt hem over zijn ring. Het is namelijk geen normale ring maar een ring waardoor je demonen kan zien. Erg belangrijk, want de demonen worden met de dag kwader en broeden alweer op nieuwe plannetjes om de mensheid dwars te zitten, sterker nog om mensen te laten verongelukken of andere gruwelijke dingen. Gelukkig heeft de koning door de ring macht over de demonen.
Sem heeft hem deze keer geholpen om de ring te redden uit de klauwen van de demonen, maar hoe lang kan hij nog verhelpen dat de ring word gestolen? De koning is wijs, maar opeens gaat hij zich steeds wreder en gekker gedragen. Sem gaat op onderzoek uit. Wat is er aan de hand? Heeft het soms met de ring te maken?.....
De ring van koning Salomo is een heel bijzonder boek, omdat het bestaat uit allemaal verschillende verhalen en legenden van Christelijke, Joodse, Islamitische en Arabische traditie die in een nieuw jasje zijn gegoten. Aan het begin dacht ik eerlijk gezegd dat het daarom een beetje een saai boek was, het trok me niet zo aan, maar ik besloot om het toch maar te gaan lezen. Het tegenovergestelde bleek: Je merkte bijna niets van die mythes en legenden, het was juist een boek dat heel lekker las. Het is een bijzonder verhaal met allemaal details. En een heel zeldzaam boek. Het einde mocht ook bij dit boek iets anders, maar ik snap dat een einde soms lastig te bedenken is. Het is te lezen voor jongens en meisjes. Ik zou 8/9 jaar of ouder zeggen, als je lezen met gemak doet, tenminste. Ik geef het boek een 9 [Ruim voldoende/Goed] vanwege de originaliteit en omdat het mij heel lastig lijkt om verschillende legenden en verhalen te mixen, maar dat is hier heel goed gedaan.

William Wenton en de luridiumdief

William woont in een saai dorpje in Noorwegen. 8 jaar geleden moest zijn familie hierheen verhuizen. Waarom? Dat weet William niet. In ieder geval weet hij wel dat zijn leukste hobby codes kraken is. Van kleine tot grote, van simpele tot moeilijke. En dan is er eindelijk iets leuks om te doen in het saaie dorpje. De moeilijkste code van de hele wereld komt naar Noorwegen, in zijn dorpje! William is in de wolken. Alleen is er eén tegenvaller: Hij mag de code wel bewonderen, maar met geen vingertje aanraken. William mag niet te veel aandacht trekken, dat zegt zijn moeder.
Als de klas op schoolreisje naar het museum gaat, krijgen ze onderweg pech met de bus, wat leidt tot geen toegang naar de code omdat ze te laat zijn, en de zaal waar de code tentoongesteld staat, overvol is. Ze moeten dus een stomme rebus gaan maken, waar William totaal geen zin in heeft. Stiekem sluipt hij naar de zaal waar de code is en kijkt toe hoe een heleboel mensen proberen om de code te kraken. Tot zijn grote schrik en vreugde te gelijk, word hij op het podium geroepen om te proberen de code te kraken. En het lukt hem.


Die avond vertelt zijn moeder hem wat er zich 8 jaar geleden heeft afgespeeld. Vlak voor dat Williams familie naar Noorwegen verhuisde verdween zijn opa. Waarom zijn ze dan verhuisd? denk je nu. Dat had met het werk van Williams opa te maken. De opa van William dacht dat ze hun leven niet zeker waren en ze moesten een nieuw leven beginnen. Niemand mocht weten dat ze familie waren van de opa van William en dat hij een auto-ongeluk had gehad. Hij had het met de hakken over de sloot overleefd.
Die ochtend, om half 4 worden William en zijn familie ontdekt.

William wordt opeens meegenomen en dan zit hij opeens in een auto en vervolgens in een vliegtuig. In het vliegtuig wordt alles een beetje duidelijker. Hij gaat naar het Instituut voor Posthumaan onderzoek. Hier leren hele goede codekrakers verschillende dingen. Geen volwassenen, maar kinderen. Je krijgt een orb, een soort robot die bijhoudt bij welk level je bent. Je hebt levels en daaraan zit een opdracht verbonden. William is al snel de beste van het Instituut. Maar dat is niet de enige reden dat hij hieraan mag deelnemen. Langzaam maar zeker krijgt William steeds meer antwoorden. Dat zijn opa eén van de 4 oprichters van het Instituut was. En dat er een intelligent metaal bestaat: Luridium. Als dat in verkeerde handen is kan het levensgevaarlijk zijn… William besluit om zijn opa te redden. Of dat gaat lukken moet je zelf lezen…..

Ik vind het een origineel en leuk boek, met veel fantasie. Het is niet heel spannend, dus ook te lezen als je jonger bent. Het boek is goed geschreven, het leest lekker. Het stukje dat William op het Instituut is, vind ik heel erg leuk. Daar krijgt hij antwoorden, maar ook weer nieuwe raadsels en vragen. Het stukje op het Instituut vind ik ook erg leuk omdat het gewoon heel erg goed bedacht is en heel origineel met die levels. Ook is het weer eens wat anders dan anders, codekraken.
De voorkant maakte dat ik al heel erg nieuwsgierig werd en toen ik de achterkant las, wilde ik het boek graag lezen. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat als je zo’n goed verhaal hebt bedacht, dat het best wat langer mag zijn. Zeker het einde vond ik een beetje afgeraffeld. De schurk mocht best wat heftiger zijn, of met wat meer kracht want nu was het verhaal al redelijk snel afgelopen. Ook de oplossingen van de raadsels mochten wel iets moeilijker, ook al snap wel dat het moeilijk bedenken is, maar nu kwam William al vrij snel op het antwoord. Conclusie: William Wenton en de luridiumdief is een leuk boek om te lezen, origineel en een beetje spannend, maar het einde was een beetje teleurstellend, het had wel wat uitgebreider gemogen. Het boek is te lezen voor jongens en meisjes. Het boek is zeker niet te spannend voor jonge kinderen, tenzij je al vrij snel nachtmerries krijgt of bang wordt. Ik zou zeggen 8 jaar of ouder. Jonger kan natuurlijk ook, maar er worden soms wel lastige woorden in gebruikt. Dus als je nog wat jonger bent en je vindt lezen nog een beetje lastig, zou ik het afraden. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8/RV [ruim voldoende]

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.

baron 1898

Het is 1893. In het Brabantse dorpje waar Jochem en Doortje wonen verschijnt een vreemdeling, genaamd Gustave. Hij overnacht in de herberg waar Doortje en Jochem werken. Jochem is nieuwsgierig, hij wil wel wat meer weten over die geheimzinnige Gustave. Gustave vertelt over zijn reizen en avonturen. Hij heeft al veel gereisd en gaat nu naar zijn geliefde Dolores in Zuid-Amerika. Als Gustave weg gaat laat Jochem zien hoe je het snelst bij de haven kan komen en op de boot naar Zuid-Amerika kan stappen. De snelste weg is via de gevaarlijke Zompige Heide, een gebied waar de mysterieuze Witte Wieven heersen. Alleen is er een nadeel: Er gaan verhalen rond, waarin men beweert dat als je in het gebied van de Witte Wieven komt, er ook nooit heelhuids uit zou komen. De Witte Wieven zullen zich wreken en tegen je keren. Toch raad Jochem Gustave aan om via de Zompige Heide te gaan. En dat doet Gustave dan ook… Onderweg komt Gustave bij een grot en neemt een klompje goud mee. Terwijl de Witte Wieven hem nog zo gewaarschuwd hadden om dat niet te doen…
In 1897 keert Gustave terug. Als Baron Hooghmoed koopt hij de Zompige Heide op en bouwt een goudmijn, Baron 1898. Dat zorgt voor veel onrust in het dorp. Een goudmijn bouwen, op de Zompige Heide, waar de Witte Wieven heersen, wie doet nou zoiets? Ook Doortje en Jochem worden daar nauw bij betrokken en hun hechte vriendschap komt onder druk te staan. De baron heeft veel mijnwerkers nodig, maar iedereen die Baron 1898 in durft, komt lijkbleek naar boven. Wat is er gaande in de duistere dieptes van Baron 1898?
Ik vind het een heel leuk, origineel boek. Het past goed bij de Efteling attractie en is erg spannend. Gustave is aardig, maar tegelijkertijd ook mysterieus. Doortje kan het goed met Jochem vinden, maar is af en toe wel een beetje apart. Zo heeft ieder personage wel een bepaalde eigenschap, en samen is dat ook erg leuk. Ik zou het zeker aanraden, sowieso als je van geschiedenis houdt. Het is niet eng, het kan wel wat spannender. Voor de rest is het taalniveau niet zo lastig en het is natuurlijk wel leuk dat je tenminste het boek kan lezen als je nog niet in de attractie mag! Het boek is voor jongens en meisjes en te lezen vanaf 8 jaar.




5 juli 2017

300 minuten

300 minuten bestaat uit tien korte verhalen over kinderen die moeten ontsnappen uit een levensgevaarlijke situatie. Het boek is zo ingedeeld dat je er, gebaseerd op de gemiddelde leessnelheid, ongeveer een half uur per verhaal over doet, dit boek is dus ideaal als vakantieboek.
Het boek is ingenieus opgezet, omdat je merkt dat alle verhalen met elkaar samenhangen, sommige meer dan andere. Het probleem is alleen dat alle verhalen een beetje hetzelfde blijven, als er iets meer variatie inzat dan zou zelfs verhaal tien nog spannend zijn tot het eind. Het is wel zo dat er een andere spanning voor in de plaats komt als je al hebt uitgevogeld hoe alles loopt.
De verhalen zelf zitten goed in elkaar, je kan je goed verplaatsen in de hoofdpersoon. Ook is de beschrijving van de omgeving zo goed dat je precies weet waar je je bevindt. Verder is zijn schrijfstijl meeslepend en helder, wat de spanning ook doet toenemen.
Dus, 300 minuten geeft je veel leesplezier, al wordt het op een gegeven moment nogal voorspelbaar. Zeker een aanrader.

3 juli 2017

De negen kamers

Jonas is een jongen die houd van veel lezen en verdwalen in zijn fantasie. Maar op een gegeven moment begint hij bijna ondragelijke hoofdpijnen te krijgen, en vooral als hij alleen thuis is. Als zijn ouders op een bepaald moment twee weken niet thuis zijn breekt er iemand in en laat een mysterieus boek achter. Dat boek gaat over een huis dat zomaar ergens oprijst en ook weer vanzelf zomaar verdwijnt. Als Jonas later inderdaad dat huis ziet op een veldje, dan gaat hij daar naar binnen. Hij ontdekt dat er negen kamers zijn die hij moet zien te overleven. Terwijl hij daarmee bezig is maakt hij wonderlijke uitstapjes naar een andere wereld en beleeft allemaal avonturen.

Peter-Paul Rauwerda schetst een wereld die direct tot leven komt, al mist het soms wel de kracht om je mee te slepen en je te verplaatsen in Jonas. De vele gebeurtenissen zijn soms griezelig, maar geven ook stof tot nadenken, heel veel nadenken. Nadenken over wat er is gebeurt en wat het met het hedendaagse leven te maken heeft. Verder gaat het ook over het vertrouwen van mensen. Dit allemaal maakt het tot een hoogstaand boek over keuzes en toekomst.

De slag op de Heckingse Heide - Grijze Jager - De Vroege jaren II

Heerlijk nog een keer naar Araluen!

De verbannen baron Morgarath heeft de wargals naar zijn hand gezet en valt Araluen binnen. Halt en Crowley besluiten met het korps van de Grijze Jagers koning Duncan te hulp te schieten om Araluen te redden van de ondergang.
Voor de echte Grijze Jager-fan is hier een boek om van de smullen. Alle kenmerken van de vorige boeken zitten er weer in verwerkt: spanning, sensatie en de karakteristieke hoofdpersonen Halt en Crowley. Het boek is goed geschreven en leest lekker weg (het enige wat aan te merken valt op de vertaling is dat ‘bowstring’ de hele tijd wordt vertaald met ‘snaar’ in plaats van ‘pees’).
Voor de trouwe fans van de Grijze Jagers biedt dit boek echter niet veel nieuws.  Als je alle voorgaande twaalf boeken hebt gelezen, dan zijn alle stukjes van het verhaal dat hier wordt verteld wel bekend want ze zijn allemaal al eerder verteld. Wel wordt alles gedetailleerder verteld en wordt er allemaal extra informatie toegevoegd, waardoor het nog steeds leuk is. Flanagan toont zich in dit boek nog steeds een goed schrijver die nog veel fantasie heeft en je tot de laatste letter weet te boeien. Ook voor de wat oudere fans (waartoe ik mijzelf reken) is het goed leesbaar. Flanagan weet ook ons goed te boeien door er speciaal voor ons, zo lijkt het, wat grapjes en tederheid in te stoppen.
Kortom, het nieuwe Grijze Jager-boek is een aanrader voor iedereen die ook maar een beetje fan is maar ik raad het vooral aan aan mensen die nog nooit een Grijze Jager-boek hebben gelezen. Voor de wat oudere fans is dit hét boek voor een leuk tussendoortje en nostalgische gevoelens omdat je terugdenkt aan de tijd dat je nog klein was en helemaal opging in de wereld van Halt en Will!

29 juni 2017

Bloedzusters

Djeme is de jongere zus van Satamon, de Egyptische farao. Djeme heeft een gemakkelijk en lui leven totdat ze iemand tegenkomt die zegt dat Satamon niet zomaar farao is geworden, ze is de farao geworden omdat haar ouders zijn vermoord. Iedereen dacht altijd dat het gewoon een ongeluk was maar nu zegt deze man iets anders… Djeme vind het raar en gaat met haar persoonlijke bediende op onderzoek uit. Het lijkt er helemaal niet op dat haar ouders zijn vermoord…
Als Satamon een tocht over de Nijl gaat maken mag Djeme als invallende farao haar werk doen. Djeme wijst een nieuwe vizier aan, de man die zei dat haar ouders zijn vermoord. Hiermee pleegt ze hoogverraad…
Zijn de ouders van Djeme echt vermoord of was het maar een verhaaltje om haar aandacht te trekken? En als haar ouders wel zijn vermoord, wie heeft dat dan gedaan en komt ze daar achter of niet? Dan moet je het boek lezen.
Het boek begint meteen met een spannend stukje. Daarna wordt het realiteit. Alsof het eerste stukje een droom is wat ze in een vorig leven heeft meegemaakt… Ook is het spannend en nooit saai om te lezen. Ik las het dan ook in een adem uit. Over het algemeen vind ik de boeken van Annejoke Smids echt heel leuk daarom pakte ik het ook meteen uit de kast. Het is echt een aanrader. Ik geef het boek een 9,5.

Toegang Geweigerd

Nick is samen met z'n ouders en zus op vakantie op een Grieks eiland. Ze logeren in een all-inclusive hotel, alleen wordt het eiland overspoelt met vluchtelingen! Op een dag ontmoet Nick een jongetje: Zaïd, hij is een vluchteling. Ze worden goede vrienden en zien elkaar bij het hotel in de buurt. Nick ziet ook dat het leven van Zaïd heel anders dan dat van hem is. Daarom besluit hij te ruilen, voor een dag. Maar Nick word in de vluchtelingenstroom meegevoerd. Kan hij dan nog terug....?
Ik zelf vond het een erg mooi boek over vluchtelingen. Het zijn korte hoofdstukjes van ongeveer 1 tot 5 bladzijde. De letters zijn wel klein en er staan soms moeilijke woorden in. Ook was het boek erg spannend.

15 juni 2017

William Wenton en de luridiumdief

William is acht jaar geleden naar Noorwegen gevlucht. Waarom weet hij niet maar dat hij moest vluchten stond vast.
Ook is Williams opa acht jaar geleden verdwenen. Is het puur toeval of… William weet het niet maar weet ook niet wat hij moet doen. Wat William wel weet, is dat hij de beste codekraker ter wereld is. En dat heeft hij ook bewezen: hij heeft de Onmogelijke Code gekraakt. Daarmee komt hij in aanraking met het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek.
In het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek hebben ze de beste codekrakers ter wereld. Alleen zijn het geen volwassenen, maar kinderen.
William is meteen de beste kinder-codekraker van het instituut. Wat William te weten komt als hij beter wordt in kraken is dat zijn opa, die acht jaar geleden is verdwenen, het instituut heeft opgericht.
William kan er niet meer tegen dat alles voor hem geheim wordt gehouden en gaat op zoek naar zijn opa. Alleen zijn er nog onbekende vijanden die William maar wat graag willen vermoorden… Zal William zijn opa vinden, of sterft hij een pijnlijke dood? Dat moet je lezen in het boek!
Dit boek is geschreven door een schrijver met stijl. En dat meen ik. Het boek is vol fantasie geschreven met allerlei geheimzinnige dingen… Dat vind ik nou echt leuk aan een boek, als het een beetje geheimzinnig is. Het is niet mijn lievelings categorie maar ik vind het wel leuk om te lezen. Het maakt het boek wat interessanter om te lezen en daarom lees je steeds weer door. Ik had namelijk ook wel wat punten waarop ik dacht dat het misschien niet zo’n goede keuze was om dit boek te kiezen, maar dat veranderde eigenlijk wel weer snel tijdens het lezen. Ik zou het boek een 9,5 geven omdat het een goed boek is en interessant om te lezen. Ik raad het wel aan om te lezen voor mensen die houden van een beetje spannende boeken en boeken die in het heden afspelen.


29 mei 2017

Race

Het boek Race van Maren Stoffels gaat over River en Ties. Ze wonen op een eiland in Nederland (het is niet echt duidelijk welk eiland) en leiden een best normaal leven. Maar dan overlijdt de moeder van Ties, en daar heeft Ties het heel moeilijk mee. Zijn broer, ja, Ties weet niet precies waar hij altijd is. Zijn vader stopt met pianospelen, en het enige wat hij nu nog doet is koffie drinken en aan het tuinhuis bouwen, want het tuinhuis was Ties' moeders laatste wens. Maar Ties verandert ook. River merkt dat erg. Ties is een stil persoon, maar vroeger kon River altijd wel de gedachtelijn van Ties volgen, en nu niet meer. River heeft echt geen idee wat er allemaal in hem om gaat. Het is vakantie, en Sina, ook een vriendin van Ties, komt weer terug naar huis. River is daar niet zo blij mee, ze mocht Sina eigenlijk nooit. Ook komt er een nieuwe jongen op het eiland. Ravi, en hij is Surinaams. River voelt iets speciaals voor hem. Ties komt er achter waar zijn broer de hele tijd mee bezig is: ruziën met Turkse jongens. Ties gaat meedoen met zijn broer en Patje en verwaarloost zijn eigen vrienden. Daarom gaat River nu met Follo, en populaire jongen uit haar klas, om. Er komt steeds met ruzie en ellende. Komt het allemaal nog wel goed?
Ik vond Race een spannend, boeiend en leuk boek. Het gaat veel over discriminatie en liefde en er gebeurt veel. Het is erg leuk dat het boek uit twee standpunten is geschreven. Dat doet Maren Stoffels wel vaker. De ene keer lees je wat River denkt, en de andere keer wat Ties denkt. Nu is het zo dat Ties het meest aan de beurt komt, wat ik wel een beetje jammer vond. Ik heb het boek snel uitgelezen, want het was erg spannend en er gebeurde veel. Misschien wel een beetje te veel, maar daar ergerde ik me niet aan. Het verhaal is best realistisch, al is het dus wel veel drama in één keer. Ook heeft het boek wel een beetje een boodschap: discriminatie is niet oké. Ik vond het mooi om te lezen dat Ties behalve die harde kant ook een zachte kant heeft. Hij leerde namelijk een verstoten lammetje kennen en gaat elke dag naar de boerderij om die op te zoeken. Het boek gaat om de grote Eilandrun, een hardloopcompetitie. Dat vind ik wel leuk. Ik heb eigenlijk niet heel veel te zeggen over dit boek, het is spannend en leuk. Maar toch nog één ding is dat het misschien een tikkeltje voorspelbaar is. Maar dat valt niet op, want sommige dingen zijn juist weer verrassend. Ik zou het boek aanraden, het is makkelijk te lezen en erg boeiend!

Anne van het Groene Huis

Het boek Anne van het Groene Huis, geschreven door L.M. Montgomery speelt zich af in het prachtige Canada. Het gaat over het leuke meisje Anne Shirley, van tien jaar. Ze is een weeskind; haar ouders overleden al heel vroeg. Na een lange tijd van huis wisselen komt ze in een weeshuis terecht. Ze wacht al lang op iemand die haar onder hoede wil nemen. In de tussentijd zijn de broer en zus Matthew en Marilla Cuthbert van het Groene Huis even gewoon als altijd. Nou ja, ze willen wel graag een weesjongen die Matthew kan helpen op het land. Ze vragen iemand anders, die ook een wees onder hoede wil nemen, om een jongen van tien of elf jaar mee te nemen uit het weeshuis. De jongen gaat dan in zijn eentje met de trein naar hun toe, en wacht dan op het station op Matthew. Maar het loopt helemaal anders. Als Matthew het station op komt, ziet hij alleen een meisje met knalrode haren en veel sproeten. Dit moet een vergissing zijn! Het meisje is Anne, en ze is zo blij dat ze uit het weeshuis mocht. Dat ziet Matthew, en hij wil haar echt niet kwetsen. Matthew neemt haar mee naar huis en dan lossen ze het daar op. Maar het kwebbelkousje Anne is zo lief en leuk, dat ze misschien wel mag blijven...
Ik vond Anne van het Groene Huis een prachtig en boeiend boek. Alles wordt heel mooi beschreven, hoe de mensen eruit zien, en hoe de omgeving eruit ziet. Je krijgt dan helemaal een beeld van de mooie plek waar de Cuthberts wonen. Meer mensen die het boek lazen hebben dat blijkbaar ook, want ik las dat er nadat het boek werd gepubliceerd veel toeristen naar die plek in Canada gingen. Maar dat is niet het enige wat het boek zo mooi maakt. Het is namelijk ook erg leuk om te lezen hoe veel Anne fantaseert. Omdat ze natuurlijk zo'n moeilijke tijd heeft gehad fantaseerde ze altijd dat alles mooier en leuker was. Maar Anne fantaseert wel erg veel, vindt Marilla. Ook lees je hoe ze opgroeit, van een klein ondeugend meisje naar een slimme volwassen vrouw. Dat vind ik persoonlijk altijd erg boeiend. Anne praat wel erg veel en lang, dat zie je goed als je even niet leest, maar kijkt naar het stuk waarin Anne praat, en dat is misschien een beetje té lang, ze praat gewoon aan één stuk door, als een soort speech, zonder even te bewegen of zo. Dat lijkt mij een beetje onwaarschijnlijk voor een meisje van tien. Maar nog één ding wat ik leuk vind, is dat er in elk hoofdstuk weer iets anders gebeurt. Wat dan wel jammer is, dat als je naar een volgend hoofdstuk gaat, dan is er een heel groot stuk van de tijd overgeslagen en voor je het weet is ze al heel oud. Dat vind ik best jammer, en het is soms dan ook een beetje moeilijk te volgen. Maar ondanks dat is het boek echt prachtig, verfrissend en geweldig, en ik zou het boek echt in de lente lezen, want dan kan jij ook tussen prachtige bomen en geurige bloemen zitten te fantaseren!

4 mei 2017

Wat jij niet ziet

Wat jij niet ziet van Eric Lindstrom gaat over een blind meisje, namelijk Parker Grant. Maar ze is heel normaal, en wil absoluut niet anders behandeld worden. Want ze is niet anders. Parker heeft ook de Regels bedacht. En één van die Regel is dat ze nooit verraden wil worden. Scott Kilpatrick heeft haar verraden, toen ze verkering hadden. Dat heeft Parker hem nooit vergeven, en dat gaat ze ook niet doen. Als ze na een paar jaar opeens weer met hem in de klas zit, gaat ze wel een beetje nadenken. Moet ze hem wel of niet negeren? Waar ze ook veel over nadenkt, is over haar vader. Hij is deze zomer overleden en Parker is nu dus wees. Want haar moeder is op haar zevende doodgegaan. Gelukkig is haar tante bij haar ingetrokken, maar dat is niet altijd fijn. Ze mag bijvoorbeeld niet koken. Maar voor de rest is alles heel gewoon, toch?
Parker Grant is een beetje een stoer en direct personage in dit boek. Ik mag haar wel. Het verhaal is heel goed en leuk, zo in de American School stijl. Maar wel op zijn eigen manier. Het boek heeft echt wel een boodschap volgens mij, namelijk de boodschap dat je bepaalde mensen niet anders moet behandelen. Iedereen is hetzelfde. Ik vond het boek ook echt geweldig, dus ik zou het boek zeker aanraden. De omslag is ook leuk, zo met braille er bij. Ik heb er eigenlijk niet zoveel over te zeggen. Maar wel dat het een leuk boek is!

Neem mijn hand

Raymie van tien jaar doet dit jaar aan twirlles. Dat komt omdat haar vader ervandoor is gegaan met de tandartsassistente. Raymie mist haar vader heel erg. Maar ze heeft een plan: ze wil "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" worden, want dan komt ze in de krant te staan en ziet haar vader dat waarschijnlijk. En dan gaat hij naar huis en dan is alles weer normaal. Op twirlles ontmoet Raymie twee andere meisjes die ook allebei "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" willen worden. Zij heten Louise en Billie. Louise wil heel graag het geld wat je wint bij die competitie, en Billie wil de competitie heel graag saboteren. De drie meiden leren elkaar steeds meer kennen en worden goeie vrienden.
Neem mijn hand van de schrijfster Kate Dicamillo vind ik een heel bijzonder boek. Het is interessant en zweverig geschreven, heel anders dan de meeste boeken die ik heb gelezen. Het verhaal zelf is ook origineel en mooi. Ik moet wel zeggen dat ik niet precies wist wat twirlen was, en dat werd ook niet echt uitgelegd in het boek. Het twirlen was misschien ook slechts bijzaak, maar toch vind ik dat er wel wat meer over verteld mocht worden zodat je een beetje een beeld van de sport krijgt. Ook vind ik het plaatje op de voorkant een beetje onduidelijk. Daar lijkt het namelijk alsof de meisje veel ouder dan tien jaar zijn, dus dat dacht ik ook eerst toen ik het boek las. Maar ondanks deze puntjes is het boek zeker de moeite waard om te lezen, hoe oud je ook bent. Met haar bijzondere schrijfstijl, en het mooie verhaal (waar het lijkt alsof er niet veel gebeurt maar waar het toch spannend blijft) verdient het boek een mooie plaats in je boekenkast.

Duivelmaeker - In de ban van Jheronimus Bosch

Faye heeft sinds kort last van duivels. En het wordt alleen maar erger. Gewone onschuldige mensen veranderen voor haar ogen in duivels. Faye kan er gewoon niet meer tegen.
Daarom besluit ze om naar een psychiater te gaan en deze om hulp te vragen. De psychiater kan Faye inderdaad helpen en Faye besluit om de duivels die ze ziet te tekenen. De getekende duivels laat ze aan de psychiater zien en de psychiater vindt de duivels lijken op de duivels van Jheronimus Bosch. (Jheronimus Bosch was een schilder die allemaal schilderijen maakte met daarop duivels.)           
De nacht nadat de psychiater Jheronimus Bosch heeft herkend, krijgt ze een droom over ene Joen. Na een heleboel dromen komt ze te weten dat ‘Joen’ Jheronimus Bosch is. Ook ontdekt ze dat ze op een goddelijke manier is verbonden met Jheronimus Bosch. Jheronimus Bosch probeerde de mensen te waarschuwen voor de slechte kanten van de wereld door te schilderen en af te beelden in (voornamelijk) duivels.
Faye kwam er achter dat Jheronimus Bosch probeerde de duivel te kooien en dat hem dat ook gelukt was. Hij had een engel bij de kooi achtergelaten zodat die de duivel tegen kon houden.
Helaas is de duivel bezig met ontsnappen en is de engel zwak omdat het al duizenden jaren tegen de duivel had moeten vechten.
Faye gelooft dat zij de nieuwe engel is en om dit te bewijzen moet ze de kooi van de duivel vinden om het zeker te weten. Ze gaat daarvoor op bezoek in Den Bosch om daar te zoeken naar aanwijzingen.
Vind ze die? Of zal de duivel ontsnappen en gaat de wereld ten onder? Dat kom je te weten als je dit boek leest.
Ik vind dit boek wel leuk. Het zou niet mijn eerste keus zijn in de boekenwinkel (of bibliotheek) maar ik heb het toch gelezen. En ik moet zeggen: het is lang niet slecht. Integendeel. Ik vond het hartstikke leuk om het boek te lezen. Het onderwerp van duivels spreekt me wel aan ook omdat ik veel van fantasiebeesten houd. Het wordt natuurlijk nog leuker omdat Faye in haar dromen terug in de tijd afreist naar de tijd van Jheronimus. De schrijver geeft hierbij ook nog een gedetaileerde beschrijving over hoe het daar er uit ziet. Dat vind ik ook weer goed. Je kan je goed voorstellen hoe het er uitziet in de 15de/ 16de eeuw. Dat vind ik goed als schrijvers dat doen. Natuurlijk is het ook wel leuk om zelf de omgeving voor te stellen maar bij dit boek vind ik het wel fijn. Bij sommige stukken in het boek kan je wel raden wat er gaat gebeuren en dat vind ik wat minder leuk. Maar bij andere stukken gaat het juist niet zoals je verwacht. Dan krijg je opeens een aangename verassing. Het einde had ik bijvoorbeeld echt niet verwacht. Zo blijft het boek toch nog leuk en spannend om te lezen. Ik zou het boek in zijn totaal een 8,3 geven omdat het een erg goed boek is maar het toch nog nét iets beter kan. Ik raad het wel aan om te lezen.

20 april 2017

keverjongen

De jongen Darkus lijdt een heel normaal leven. Al heeft Darkus, net zoals zijn vader, het er wel moeilijk mee gehad dat zijn moeder overleed. Dit rustige leventje van hem verandert als zijn vader plotseling verdwijnt. Hij is voor het laatst gezien in het museum, in een ruimte vol kevers. Hoe kan hij weg zijn? Is hij ontvoerd? Voorlopig gaat Darkus bij zijn oom logeren, en hij gaat naar een andere school. Wat er ook verandert, is dat Darkus vrienden krijgt. Mensen én kevers. En zij helpen hem graag om zijn verdwenen vader te zoeken. Had zijn vader vijanden? En zo ja, wie dan? Maar Darkus staat dus niet alleen, en hij hoopt natuurlijk dat hij samen met zijn nieuwe vrienden de vijand kan verslaan.
Keverjongen van de schrijver M.G. Leonard is een leuk en spannend boek, voor alle leeftijden. Want hoewel het misschien een onwerkelijk verhaal is, denk ik dat het verhaal toch voor iedereen spannend is. Sommige dingen zijn namelijk helemaal niet zo kinderachtig als je verwacht. Keverjongen is zo'n boek die je snel uit wil lezen. Het leest vlot en er is veel actie. Het sleepte me echt mee, en is afwisselend. Ik vind ook dat het boek een origineel verhaal heeft. Niet zo veel schrijvers komen op het idee om een vriendschap te creëren met een mens een insect. Meestal gaan zulke boeken over een vriendschap met mens en dier, maar nooit een insect. Daardoor vond ik het boek erg interessant, het is ongewoon en vreemd. Ik vind het wel jammer dat het een serie boeken is, want ik denk dat er dan zo misschien iets te veel zal gebeuren. Maar toch raad ik het boek Keverjongen zeker aan. Het is misschien niet een heel aangrijpend boek, het boek is echt wel leuk om even te lezen.

Vallen

Het boek Vallen van Anne Provoost is zeker een goed boek. Het verhaal is best realistisch en verrassend. In het begin vond ik het boek wat langdradig, en ik vond dat het niet bepaald vlot las. Ik ergerde me ook een beetje aan het gebruik van het woordje "ze", wat werd gebruikt bij een paar dingen, niet bij mensen maar bijvoorbeeld bij een boom. Vallen is natuurlijk een wat ouder boek, dus is het geschreven met wat ouder Nederlands. Maar ik ga even terug op het begin, waar het dus wat langdradig was. Er gebeurt in het begin niet veel, maar het allereerste stukje maakt je toch wat nieuwsgierig. Eerst is het boek namelijk in de tegenwoordige tijd geschreven, daarna gaat het verder in de verleden tijd. Je gaat in het boek eigenlijk uitpuzzelen wat er allemaal is gebeurd voor dat allereerste stukje. Dat vind ik wel interessant. Verder wil ik nog even zeggen dat er niet veel achtergrondinformatie was. Ik had best wel graag willen weten waar bijvoorbeeld de vader van Lucas (de hoofdpersoon) uithangt, of of Lucas nog op een sport zit. Je komt nogal weinig te weten over de hoofdpersoon. Maar hoe verder je in het boek komt, hoe boeiender het wordt. Het is dus zeker de moeite waard om ook na dat langdradige begin nog verder te lezen! Op een zeker moment kom je bij het einde, dat is allesbehalve voorspelbaar.
Vallen gaat over Lucas Beigne, die, omdat het van zijn moeder moet, de vakantie doorbrengt in het huis van zijn overleden opa. Wat is er gebeurd? Lucas weet dat iedereen, van zijn moeder tot zijn kapper, dingen over zijn opa schuil houdt. En omdat er toch niks te doen is in dat rustige dorpje, gaat Lucas uitzoeken wat iedereen dan schuil houdt over zijn grootvader. En hij komt ook nog Caitlin tegen, waar hij vroeger altijd mee speelde. En Benoît en Alex, die wel erg radicaal zijn. Zijn vakantie wordt toch minder saai dan Lucas gedacht had...

De (niet zo) rampzalige avonturenvan Herre

De vader van Herre is een paar jaar geleden verdwenen tijdens een expeditie op de Noordpool. Herres moeder is bang dat Herre ook kwijtraakt, daarom vind ze alles erg gevaarlijk. Ze verzamelt ook krantenknipsels en stopt die in haar kistje, als Herre iets wil doen en dat vraagt pakt zijn moeder gelijk het kistje te voor schijn. Dat heeft ze weer duizend redenen waarom Herre dat niet mag.
Op een dag komt er een nieuwe buurman naast Herre wonen: Meneer Teunissen.  Samen komen ze samen in allerlei gevaarlijke situaties terecht waar Herres moeder natuurlijk niets van mag weten.
Ik vond het een erg spannend en grappig boek. Het boek heeft grote letters en is dus makkelijk te lezen. Er staan ook mooie plaatjes in.

13 april 2017

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.


Baron 1898

Het is 1893. In het Brabantse dorpje waar Jochem en Doortje wonen verschijnt een vreemdeling, genaamd Gustave. Hij overnacht in de herberg waar Doortje en Jochem werken. Jochem is nieuwsgierig, hij wil wel wat meer weten over die geheimzinnige Gustave. Gustave vertelt over zijn reizen en avonturen. Hij heeft al veel gereisd en gaat nu naar zijn geliefde Dolores in Zuid-Amerika. Als Gustave weg gaat laat Jochem zien hoe je het snelst bij de haven kan komen en op de boot naar Zuid-Amerika kan stappen. De snelste weg is via de gevaarlijke Zompige Heide, een gebied waar de mysterieuze Witte Wieven heersen. Alleen is er een nadeel: Er gaan verhalen rond, waarin men beweert dat als je in het gebied van de Witte Wieven komt, er ook nooit heelhuids uit zou komen. De Witte Wieven zullen zich wreken en tegen je keren. Toch raad Jochem Gustave aan om via de Zompige Heide te gaan. En dat doet Gustave dan ook… Onderweg komt Gustave bij een grot en neemt een klompje goud mee. Terwijl de Witte Wieven hem nog zo gewaarschuwd hadden om dat niet te doen…
In 1897 keert Gustave terug. Als Baron Hooghmoed koopt hij de Zompige Heide op en bouwt een goudmijn, Baron 1898. Dat zorgt voor veel onrust in het dorp. Een goudmijn bouwen, op de Zompige Heide, waar de Witte Wieven heersen, wie doet nou zoiets? Ook Doortje en Jochem worden daar nauw bij betrokken en hun hechte vriendschap komt onder druk te staan. De baron heeft veel mijnwerkers nodig, maar iedereen die Baron 1898 in durft, komt lijkbleek naar boven. Wat is er gaande in de duistere dieptes van Baron 1898?
Ik vind het een heel leuk, origineel boek. Het past goed bij de Efteling attractie en is erg spannend. Gustave is aardig, maar tegelijkertijd ook mysterieus. Doortje kan het goed met Jochem vinden, maar is af en toe wel een beetje apart. Zo heeft ieder personage wel een bepaalde eigenschap, en samen is dat ook erg leuk. Ik zou het zeker aanraden, sowieso als je van geschiedenis houdt. Het is niet eng, het kan wel wat spannender. Voor de rest is het taalniveau niet zo lastig en het is natuurlijk wel leuk dat je tenminste het boek kan lezen als je nog niet in de attractie mag! Het boek is voor jongens en meisjes en te lezen vanaf 8 jaar.

30 maart 2017

DE EVOLUTIE VAN CALPURNIA TATE

Ik heb De evolutie van Calpurnia Tate eigenlijk al thuis, omdat het zo'n leuk boek is. Maar ik had het boek even niet bij de hand, dus heb ik het geleend. De evolutie van Calpurnia Tate gaat over het meisje Calpurnia Tate, die eigenlijk door iedereen Callie Vee wordt genoemd. Ze is bijna twaalf, en woont in Amerika (in 1899). Ze leidt een best gewoon leventje, ook al heeft ze zes broers. Maar dat verandert als ze haar opa, die bij hun inwoont, leert kennen en met hem op stap gaat om de natuur te onderzoeken. Callie ging daarvoor niet met hem om, maar ze leert opa kennen als ze een vraag over de natuur heeft. Samen gaan ze iedere dag op pad, en op een dag ontdekken ze een plantje die niet in de dikke encyclopedieën van opa staan. Zouden ze een nieuwe soort ontdekt hebben? Maar terwijl ze naar een antwoord proberen te zoeken, wil Callies moeder dat Callie een welopgevoede dame wordt, die allerlei huiselijke dingen heeft geleerd. Callie Vee vindt het niet eerlijk, waarom kan zij ook niet zo vrij zijn als haar broers en gaan studeren?
De evolutie van Calpurnia Tate een superleuk boek, als je het mij vraagt. Het is ontzettend leuk en grappig geschreven, en Calpurnia stelt leuke vragen om over na te denken, zoals "Waarom hebben honden wenkbrauwen?" Maar het is soms ook een serieus boek, want Callie wordt ertoe gedwongen om een huisvrouw te worden, terwijl ze dat niet wil. Maar behalve dat, vind ik het vooral een leuk boek. De titel klinkt misschien wat saai, maar het boek is dat zeker niet. Er zijn telkens nieuwe verhalen, over nieuwe dingen, maar het is ook echt één verhaal, het leven gaat door. Het wisselt zich goed af, soms is het grappig, en soms is het wat ontroerend. Geweldig boek!

Ik zie je tussen de wolken

Lauren is een onzeker meisje, die in een familie woont met twee broers. De hele familie houdt van voetbal, en haar oudste broer Dex heeft een kans om profvoetballer te worden. Lauren zelf weet nog niet wat ze wil worden. Wat ze wel weet - en Loes ook - is dat ze zichzelf snijdt. In haar armen, en dat bijna iedere dag. Op school gaat het ook niet goed. Ze heeft een leraar voor gore tyfuslijer uitgemaakt en zit nu weer bij Loes. Die besluit dat ze maar voor maatschappijleer een stage in het ziekenhuis moet gaan doen. En niet zomaar een stage, nee, ze wordt buddy van een jongetje die kanker heeft. Langzamerhand leert ze mensen kennen die haar problemen zullen zorgen, maar ook die haar zullen veranderen...
Ik vond Ik zie je tussen de wolken van Maren Stoffels echt een prachtig boek. Je leert Lauren goed kennen en je leeft erg met haar mee. Wat ik erg leuk vond, was dat er verschillende "delen" zijn, die worden aangekondigd met Laurens naam; Lauren dus. Bij het eerste deel is er alleen de L, bij het tweede deel komt er de a bij, enzovoorts. Dit is volgens mij symbolisch bedoeld: als er een letter bij komt leert Lauren zichzelf steeds meer kennen. Het boek is ook erg boeiend en heftig, ze laten echt zien hoe het is om kanker te hebben, hoe vreselijk dat is. En de gevolgen van jezelf snijden, die laten ze ook zien. Ik vind het echt een heel goed boek!

Bloedzusters

Het meisje Djeme is dochter van de farao. Nou ja, haar ouders zijn gestorven en nu is haar zus Satamon farao geworden. Maar haar zus heeft het druk, net zoals haar broertje Herisef die ook farao is. Gelukkig heeft ze Kai, haar persoonlijke slaaf. Op een dag vertelt een onbekende man haar dat haar ouders zijn vermoord, niet verdronken. Zou dat echt waar zijn? Samen met Kai probeert Djeme achter de waarheid te komen, wat best gevaarlijk is...
Het boek Bloedzusters van Annejoke Smids vind ik een erg spannend boek. Het verhaal, waar iemand een familie probeert uit te moorden is erg spannend en zorgt ervoor dat je wil doorlezen. Het wordt op een gegeven moment wel erg heftig, maar dat zorgt er ook goed voor dat je wakker blijft. Het is een soort detective, waarbij je zelf probeert uit te zoeken wie de dader is. Alleen dan met een Oud-Egyptisch vleugje. Dat maakt het boek ook nog eens interessant. Wat ik wel jammer vind, is dat je de andere personages (behalve Kai en Djeme) niet heel erg goed leert kennen. Ze zijn gewoon wat ze zijn, maar na het boek te hebben gelezen weet je nog steeds niet superveel over ze. Maar toch zou ik je het boek zeker aanraden.

9 maart 2017

2C

De klas 2c gaat gezellig met de hele klas op werkweek. Eerst heeft iedereen het naar hun zin. Maar, al na een poosje komt er een raar bericht op de telefoons van de leerlingen. In dat bericht staat dat de leerlingen precies moeten doen wat zij zeggen en dat ze een film moeten bekijken die in een gele hoes zit. Omdat de hele klas zo’n mailtje krijgt besluiten ze dat dan maar te gaan doen. In de film staat een man met een aantal borden voor zijn buik. Op die borden staat jongen in 2c. Als de film is bekeken krijgt iedereen een nieuw bericht op hun telefoon: ze moeten naar een loods. Bij de loods aangekomen krijgt Valentijn een inval en zegt hun dat ze weg moeten gaan. Gelukkig luistert de buschauffeur en als ze ongeveer 20 meter van de loods verwijderd zijn horen ze een harde klap: er is een bom ontploft op de plek waar de bus had gestaan als Valentijn daar niet een stokje voor stak.Nu is het menens. Valentijn besluit samen met de commisaris dat ze de bom moeten vinden en onklaar maken…
Zullen ze de bom vinden en onklaar maken en vinden ze dan ook nog de dader? Dat kom je te weten als je het boek gaat lezen.
Dit is gewoon een leuk boek. Ikzelf ben er in ieder geval erg positief over. Het is een leuk boek met spanning en actie. Iets waar ik erg van houd. Helaas is het een young adult boek dus is het misschien niet de eerste keus die je zou maken wanneer je een boek uitzoekt. Maar het is wel echt een goede keus vind ik zelf. Als je van iets  houdt waarin actie, spanning en wat in het heden afspeelt leuk vindt, dan moet je dit echt lezen. Ik geef het in ieder geval een 9.

8 maart 2017

Onverschrokken

Dit boek speelt zich af in de tijd van Julius Ceasar. Fallon is de dochter van een Germaanse koning. In die Germaanse stam mogen vrouwen ook mee vechten met de mannen, de zus van Fallon is tijdens een gevecht met de Romeinen omgekomen, en nu probeert Fallon om haar plaats in te nemen. Maar haar vader huwelijkt haar uit aan een persoon die zij helemaal niet aardig vindt, daarom besluit ze te vluchten. Fallon wordt tijdens haar vlucht gepakt door slavenhandelaars die haar meenemen naar Rome. In Rome wordt ze verkocht aan een gladiatorenschool voor meisjes, Fallon zal moeten vechten voor de vrijheid.
Lesley Livingston is overduidelijk een geweldig schrijfster, maar ze waagt zich aan een genre waar nu een beetje te vaak in is geschreven, daarom is het verhaal tot op zekere hoogte vrij voorspelbaar.
Omdat het verhaal in de ik-vorm is geschreven is het goed leesbaar en kan je je goed in het hoofdpersonage inleven, ook de jongens! Het verhaal begint een beetje saai, ook de lange tocht naar Rome houdt het verhaal een beetje op, het was leuker geweest als het verhaal was begonnen als ze al in Rome was. Maar je komt er vrij snel in en dan laat het verhaal je ook niet meer los. Verder zetten de voortdurende plottwists je voortdurend op het verkeerde been en maken ze het verhaal leuker en spannender.
Dit boek is een boeiend verhaal, maar als je meer gladiatorboeken hebt gelezen, dan weet je helaas al wat er kan gebeuren. Maar dat verpest het verhaal maar ten dele. Ik kijk al uit naar het tweede deel! Een aanrader!

Wat jij niet ziet


Parker Grant is blind. Maar dat betekent niet dat ze niks zelf kan. Ze gaat in de ochtend altijd alleen joggen en op school kan ze ook vrijwel alles alleen doen.
Haar vader is een jaar geleden overleden, en daarom woont haar tante nu met haar man en kinderen in het huis. Dat zorgt voor de nodige spanningen tussen Parker en haar nichtje. Verder komt ze erachter dat een jongen die ze vroeger leuk vond en verkering mee had maar later haar liefde kapotmaakte door iets heel stoms te doen, ook bij haar op school zit. Ze weet niet wat ze moet doen, het enige wat ze probeert is hem koud te negeren.
Parker komt er langzaam achter wat er is gebeurt toen die jongen iets heel stoms deed. Ook begint ze met behulp van haar vriendinnen het leven steeds meer te begrijpen.
 
Dit boek geeft een indringend en ontroerend beeld van het leven van een blind persoon. Het is zelfs voor jongens een leuk boek, al moet je je wel soms door een paar wat saaiere meisjesachtige passages heen worstelen. Je ontdekt steeds meer over het leven van een blinde, en merkt ook hoe je als een persoon die niet blind is ook wel eens denkt dat een blind persoon ook andere gebreken heeft. Ook ga je steeds meer nadenken over hoe je je moet gedragen tegenover blinden en gehandicapten. Het enige minpunt aan dit boek is dat je er echt voor moet gaan zitten, en het in een of twee keer moet gaan lezen, anders weet je namelijk heel snel niet meer waar het over gaat. Ook werkt het niet zichtbaar toe tot een echte climax. Maar verder is het een overtuigend ontroerend boek.

26 januari 2017

Heksenheibel

Kathinka Klets is een normaal meisje dat bij een akelige mevrouw Hekz woont. Ze eet elke avond kaaswater. Op een dag komt Eva het Elegante elfje om Kathinka te vertellen dat ze een heks is. Maar Kathinka gelooft het niet. Maar als juffrouw Hekz Kathinka roept voor het eten (kaaswater) gaat ze met Eva mee het afvoerputje in. Naar Ritzburg. In Ritzburg is alles zwart, grijs of wit. Niet lelijk, maar mooi. Dan gaat ze naar huize Lindestate en daar is een schokkende verrassing voor Kathinka. Ze ziet vlaggen met allemaal onbekende meisjes, behalve één, haar gezicht. Ze blijkt opgegeven te zijn voor heksenheibel, de wedstrijd waar 9 meisjes van 9 jaar tegen elkaar strijden met magie om de opperheks te worden. Negen jaar lang. Zou Kathinka winnen en de opperheks worden?



Ik vind het een geweldig boek en je kunt er heerlijk in lezen. Dat heb ik ook gedaan, wel drie keer zelfs! Ik raad het je aan om het te lezen als je een beetje van grappige actie en magie houdt. Het is (volgens mij) goed te lezen van 8 tot 12 jaar.

12 januari 2017

Het Maan-mysterie

Dash woont op de maan. Als je op de maan woont, heb je misschien wel alleen maar plezier. Maar dat valt flink tegen. Het is er zo saai als het maar kan zijn. Gelukkig gebeurt er soms wel wat. Een paar maanden eerder was dr. Holtz vermoord, dat was tenminste iets spannends. Natuurlijk ook wel een beetje gevaarlijk, maar toch.
Gelukkig krijgt Dash z’n zin; Nina, de commandant van de maanbasis, wordt vermist. Dash is de beste speurneus van de maan dus gaat hij op onderzoek uit. Als snel ontdekt hij dat Nina gelukkig wel in leven is, maar ook in gevaar. Alle volwassenen gaan erop uit om Nina te zoeken. Helaas is ze niet in de maanbasis. En naar buiten is ze ook niet gegaan, want haar pak hangt er nog. Toch begint Dash te twijfelen. Als ze niet in de maanbasis is, moet ze er wel buiten zijn, maar haar pak hing er nog. Tenzij... ze een ander pak aangetrokken heeft! En, ja hóór! Het pak van Lily Sjoberg is weg. Iedereen rent meteen naar de luchtsluis toe. Als Nina buiten is, heeft ze niet lang meer te leven, want er zit een barst in de helm van Lily ((die Nina draagt), en ook dit heeft Dash weer ontdekt dus alle lucht in het ruimtepak zal sneller op zijn dan goed is. Nina is dus in levensgevaar, maar waar kan ze zijn? En leeft ze eigenlijk nog wel? Zal Dash eigenlijk wel slagen in zijn speurtocht? Dat lees je allemaal in dit boek.
Dit is een vervolg op het eerste deel, De Maan-Zaak. Het is een goed vervolg vind ik zelf. Het boek speelt zich af in 2040 en het is een goede blik in de toekomst (vind ik). Als je bijvoorbeeld van de verhalen over de toekomst houdt, dan moet je dit boek lezen. Ik denk dat je jezelf in Dash (zou kunnen) herkennen.
Dit is misschien wel het tweede deel, maar je kan het ook mooi apart van het eerste deel lezen. Ik vind het een leuk boek, dus geef ik het een 9,5.

mij niet gezien

Mila gaat samen met haar vader naar Amerika. Daar woont de vriend van Gil (haar vader dus). Maar net voor Mila en haar vader willen vertrekken naar Amerika, krijgen ze een telefoontje van de vrouw van die Matthew. Matthew wordt vermist! Mila en Gil haasten zich naar Amerika om Matthews vrouw Suzanne en hun zoontje Gabriël te steunen. Maar Suzanne ziet er niet echt uit alsof ze Matthew mist. Wat is hier aan de hand? Het huis van Suzanne en Matthew lijkt niet echt heel gezellig vanbinnen, geen foto's en dat soort familiedingen. Gil, Mila en de hond van Matthew gaan maar weg van de ellende, en gaan op zoek naar Matthew.
Mij niet gezien is een goed boek. Toen ik het eerste hoofdstuk las, vond ik het wel een beetje saai. Maar hoe verder ik kwam, hoe boeiender het werd. Het verhaal is niet perse heel heftig ofzo, het kan best wel waargebeurd zijn. Ook het einde van het verhaal was heel realistisch, ik had niet echt het gevoel of er echt iets bereikt was, het is niet echt een prachtig einde. Maar dat maakt het boek zeker niet slechter, het is juist fijn. Een boeiend boek zou ik het noemen!

DE APPELTAART VAN HOOP

Dit boek van Sarah Moore Fitzgerald is romantisch drama. Maar eerst; wat zou deze titel zijn? De titel maakt je nieuwsgierig, want zo'n titel geeft ook niet veel informatie over het boek. Ik werd ook nieuwsgierig, en hoewel het een vreemde titel is, heeft het toch wel een beetje te maken met het boek. Maar dit soort titels begrijp je altijd pas als je het boek zo'n beetje uit hebt. De kaft van het boek is leuk gemaakt, vind ik, en samen met de titel ziet het boek er nu een beetje geheimzinnig uit. Als je begint met lezen zit je al midden in het verhaal, en daardoor begreep ik er eerst nog niet zo veel van. Maar begin je bij het begin, en beetje bij beetje leer je de hoofdpersonen Oscar en Meg kennen.
Oscar Dunleavy is dood. Tenminste, dat denkt iedereen. Zijn vrienden, zijn vader, zijn nieuwe buurmeisje zijn allemaal verdrietig en rouwen. Maar Stevie, het broertje van Oscar, weet zeker dat Os nog leeft. Ook Meg, zijn oude buurmeisje die de laatste tijd in Australië verbleef, is het niet helemaal zo zeker van dat Oscar is overleden. Daar is toch geen bewijs voor? We beginnen bij het begin. Hoe is het zo ver gekomen dat de altijd zo hoopvolle en vrolijke jongen Oscar dood is (of niet)?

9 januari 2017

De zee zien

Een briljant geschreven boek

Kees ontmoet Jan terwijl hij zit te vissen. Jan en Kees worden daarna beste vrienden en trekken samen veel op. Kees wordt verliefd op de zus van Jan, Marijke. Jan en Kees trekken nog steeds veel op, maar Kees merkt dat Jan zich anders begint te gedragen, en vindt dat vreemd worden. Ook Jans nieuwsgierigheid over een lange schoorsteenpijp vindt hij vreemd, maar hij zegt er niks over. Dan wil Jan dat ze samen in de pijp klimmen, Kees wil dat niet en dus gaat Jan alleen, de klim wordt Jans dood.
Dit op het oog simpele verhaal veranderd in een gigantisch drama zodra je begint te lezen, het is zelfs zo erg dat je het boek eigenlijk in een keer móet uitlezen. Koos Meinderts zegt veel in weinig woorden en laat op die manier veel aan de verbeelding van de lezer over om zijn eigen conclusie te trekken uit wat er is gebeurd. De schrijfstijl is simpel maar boeiend.

Kortom, een heerlijk spannend boek om te lezen.

Het hebzuchtgas

Een boek met een dringende waarschuwing

Het hebzuchtgas is een typisch Jan Terlouw-boek. Het gaat over Julia, de kleindochter van de president van Tradicië. Het boek begint tijdens de grootste natuurramp in het land, door de opwarming van de aarde is het water zodanig gestegen dat er een groot deel van het land onder water komt te staan. De mensen zijn daar danig van geschrokken en nemen zich voor om minder te gaan stoken, maar de grootmachten in de olie trekken zich daar weinig van aan. Als Julia stage gaat lopen ontdekt ze bij toeval waarom: het hebzuchtgas heeft hun brein beneveld, ze probeert het eerste haar stage-baas te redden, en als dat lukt moet ze nog de andere grootmachten zien te redden. Ze gaat dan samen met de kinderen van de andere grootmachten de aarde redden.

Het hebzuchtgas brengt een duidelijke waarschuwing naar voren: We moeten het broeikaseffect terugdringen! Die boodschap wordt helaas soms iets te vaak herhaald, maar dat zorgt er ook weer voor dat je niet vergeet waar het boek om draait. Het verhaal zit goed in elkaar, en de spanningsboog die hij opbouwt blijft helemaal doorgaan tot het einde, al zitten er af en toe een paar saaie momenten in. Het boek is vlot geschreven en leest goed weg, ook voor jongere kinderen denk ik, vooral voor de jongere kinderen, maar ik heb er ook onwijs van genoten. Het enige minpunt is dat het overhalen van de grootmachten toch soms iets te gemakkelijk gaat, maar dat maakt eigenlijk helemaal niks uit! Een briljant boek met een dringende boodschap.