31 december 2016

Wat niemand ziet

Je vader en moeder zijn doodgegaan. Dat is wat Ros op een dag te horen krijgt. Dat haar ouders vaak knallende ruzies hebben weet ze. Maar hoe kon dit gebeuren? Ros praat niet veel. En toch vertelt ze haar verhaal aan Fairouz, de agente. Ze vertelt over haar afvaltuintjes, over Bloem en over haar geheimzinnige vriend. Ros maakt van afval afvaltuintjes. Bijna niemand weet dat, zelfs haar ouders niet. Ze vertelt niks aan haar ouders, de situatie thuis is zo erg dat Ros niks mee te eten krijgt naar school en nooit samen met haar ouders naar een museum of pretpark gaat. Ook heeft niemand oog voor de afvaltuintjes van Ros. Totdat ze op een dag iets in een paar van haar afvaltuintjes vindt. Het blijft maar doorgaan. Ros wordt nieuwsgierig. Degene die poppetjes in haar tuintjes neerzet ziet haar wel want hij maakt een poppetje van Ros. Uiteindelijk komt ze erachter wie de geheimzinnige man is. Hij blijkt een zwerver te zijn, genaamd Floriaan. Maar dan nog: Zal ze hem ooit ontmoeten? En wat is zijn levensverhaal?...
Ik vind het zelf een heftig boek omdat de situatie bij Ros thuis erg heftig is. Toch blijf je verder lezen omdat je wilt weten wie die geheimzinnige man is. Het mooie van het verhaal vind ik dat je van verschillende personages aan wie Ros dingen vertelt over thuis, verschillende reacties hoort. Ros heeft niemand waar ze steun kan zoeken totdat ze Floriaan ontmoet. Het mooie vind ik dat Ros en Floriaan hun levensverhaal aan elkaar vertellen zonder dat ze elkaar zien. Ook vind ik het mooi dat een zwerver en een meisje bevriend met elkaar raken ook al zijn ze in sommige dingen zo verschillend.

29 december 2016

Helden van Olympus, De Verloren Held

Jason is zijn geheugen kwijt. Hij weet helemaal niks meer. Het raarste ervan is dat als hij eenmaal wakker is, hij in de bus zit voor een ‘slechte kinderen’ kamp. Dat zou je je toch wel herinneren. Helaas weet Jason helemaal niks meer.
De bus is op weg naar een excursie in de Grand Canyon op een luchtbrug. Op de luchtbrug begint de narigheid pas echt; een stel windgeesten probeert Jason, Leo en Piper, zijn vrienden, te vermoorden. En dat is nog niet alles, nu blijkt coach Hedge opeens een strijdlustige sater, een half mens, half bok, te zijn.
Gelukkig weten Jason en zijn vrienden de windgeesten weg te jagen. Terwijl ze dit doen zijn ze zich bewust van een paar vreemde krachten. Na het gevecht vertelt coach Hedge dan ook dat ze halfgoden zijn. Ze worden meegenomen naar kamp Halfbloed, het Griekse kamp voor Griekse halfgoden.
In dit kamp worden Jason, Leo en Piper erkend, dat wil zeggen dat je wordt ‘Geaccepteerd’ door een van de goden. Leo is van Hephaestus de zoon, Piper van Afrodite en Jason van Zeus wat opmerkelijk is omdat de drie hoogste goden, Zeus, Hades en Poseidon geen menselijke kinderen meer zouden krijgen.
Dit betekent dat Jason een ontzettend sterke halfgod is. En dat is ook nodig, want de drie vrienden worden op een levensgevaarlijke queste gestuurd... Als je wilt weten wat voor een queste het is en of ze het redden, dan moet je het boek maar lezen.
Ik vind ook dit weer een leuk boek. Het zit vol spannende en leuke stukjes, en soms bijt je de nagels van je vingers af van angst. Het is een levendig boek en het is leuk om te lezen. Gelukkig zijn er al weer vijf delen van ‘Helden van Olympus’ dus die ga ik zeker lezen. Maar als je niet van Griekse/Romeinse goden houdt, zou ik het maar niet lezen want die komen er wel veel in voor. Ik geef het boek een 9,5 want het is echt een heel leuk boek. Natuurlijk leer je er ook wat van, je komt veel te weten over de Griekse mythologie. En dat vind ik dan weer leuk.

28 december 2016

De laatste wilde dieren

De 12 jarige Kester woont in het Spectrum College waar hij alleen maar felroze brij en die naar kip met patat of boerenkool moet smaken, terwijl die felroze brij alleen maar naar garnalen cocktail smaakt. Kester weet niet waarom hij in het Spectrum College woont maar sinds hij bij zijn vader weggehaald is kan hij niet meer praten ook al probeert hij het zo goed. Kester en de andere mensen wonen in een wereld waar geen dieren meer zijn. Dat komt door het rode oog. Een ziekte waardoor alle dieren dood zijn gegaan. Tenminste dat denkt Kester en dat denken de andere mensen ook. En dan ontmoet hij een groepje pratende duiven en een bazige kakkerlak. Ze hebben zijn hulp nodig. Op een of andere manier leven er nog een paar dieren maar die zijn ook besmet met het virus. Samen met een edelhert, een wolfje, een kat, een dansende dwergmuis en het meisje Polly vertrekt Kester op een gevaarlijk missie. Het word een race tegen de klok want er is een wraakzuchtige Kapitein genaamd Skuldiss die alle nog levende dieren wil uitroeien.

Een van de redenen waarom hij dit heeft geschreven is dat was de snelheid waarmee het aantal levende planten en dieren om ons afnam en afneemt. Hij heeft voor bepaalde dieren gekozen omdat die staan voor dieren die allang verdwenen zijn, dieren die bedreigd worden en dieren die ons misschien wel zullen overleven.

Ik vind het een heel spannend verhaal en ook wel een beetje verdrietig. Het is een verhaal dat je niet vaak tegen komt en daarom vind ik het zo bijzonder.

Wie je morgen bent

Dit boek van Rebecca Stead is een leuk boek over drie vriendinnen die heel erg veranderen, of juist hetzelfde blijven. Het boek is zeker goed geschreven met verschillende schrijfmanieren bij ieder hoofdstuk. Bij ieder hoofdstuk gaat het over een andere vriendin; Brigde, Emily of Tabitha. Maar wat ik wel vond, is dat het niet duidelijk is aangegeven over wie het gaat. Dit is erg jammer, dit maakt het boek erg verwarrend. Wat je wel eens ziet is dat de namen er bij staan, maar dit is in Wie je morgen bent niet. Ook is het zo dat het niet de hele tijd over de drie vriendinnen gaat. Er zijn soms ook brieven van de jongen Sherm aan zijn opa die is weggegaan. Voor de rest is het boek heel boeiend en leuk. Het gaat ook over actuele problemen waar je misschien wel van gehoord hebt. Je kunt lezen hoe het voelt en hoe anderen reageren, als je zulke problemen krijgt. Hierdoor is het boek best leerzaam. Hoewel ik het boek een leuk en interessant boek vind, is het soms nog wat onduidelijk. Dat is jammer. Maar het is zeker een aanrader!
Tabitha, Bridge en Emily zijn heel lang beste vriendinnen. Maar wanneer Bridge nog schattige kattenoortjes draagtv, ziet Emily er al heel volwassen uit. Dit jaar wordt anders. Het ene probleem komt na het andere, en hoewel ze hebben afgesproken geen ruzie te maken, gaat het niet perfect. Ze moeten samen overleven, maar lukt dat wel? Wat als iedereen iets ziet wat je liever niet wilde laten zien? Als dat maar goed komt...

George

George zit in groep zes en is een jongen. Maar ze voelt zich een meisje. Niemand weet er nog van, maar ze weet het zeker. Als ze auditie moeten doen voor het toneelstuk over de spin Charlotte, wil George niets liever dan de spin Charlotte spelen. Maar zou dat wel kunnen? Lukt het George om haar droom te vervullen?
Ik vind George echt een prachtig boek. Het is heel leuk geschreven en het gaat over iets wat nu wel wat vaker in beeld komt. Ik heb het boek heel snel uitgelezen; het leest heel fijn en het zijn ook grote letters. Het is een boek voor alle leeftijden, lijkt mij. Het gaat die wel over een meisje van negen, het onderwerp is best wel interessant en speciaal. Ik denk namelijk ook dat veel mensen niet weten hoe dat voelt, als je in het verkeerde lichaam bent geboren. Echt, het is een geweldig boek, gewoon mooi en goed om even te lezen!

22 december 2016

Borealis


Borealis is een soort kamp in Alaska, maar eigenlijk lijkt het meer op een gevangenis. Uit (bijna) elk land is een kind ontvoerd en erheen gebracht. Zo ook Joppe uit Nederland. Joppe is een normale jongen en heeft geen idee waarom nou juist hem dit overkomt! Na een paar dagen in Borealis, wordt verteld door de Trias ( drie vreemde figuren die Borealis bedacht hebben) dat de kinderen de uitverkorenen zijn om de wereld te redden. De aarde zal verwoest worden doordat die teveel opwarmt. De kinderen uit Borealis zullen als enige overleven en een nieuwe wereld moeten opbouwen. Maar niet iedereen blijkt dit doel te hebben met de kinderen en Borealis verandert al snel in een duistere gevangenis...
Ik vind dit een beetje de nieuwe Boy 7, maar dan veel mooier en spannender! Ik vind het ook goed dat er in dit boek aandacht wordt besteed aan de opwarming van de aarde. Ik vind het ook erg leuk dat je als lezer net als Joppe heel weinig weet over alles en dan steeds meer kleine aanwijzingen krijgt, dat maakt het extra spannend!
Dit boek is absoluut een aanrader!!