31 maart 2016

Het huis met de schuine vloeren pratende ratten en raadsels op de muren

Als Josh en zijn gezin, en zijn opa verhuizen heeft Josh al het idee dat er iets geks aan de hand is. Het huis heeft namelijk niet een rechte vloer maar een tikje schuine vloer en er staan allemaal dingen op de muren. Een soort raadsels. Samen met hun buurmeisje Lola ontdekken Josh en zijn broertje Aaron gekke dingen. Als eerst komen ze samen met hun vader op de zolder een pratende rat tegen: John Daga. Als Josh op een dag ziek word gaat hij rondneuzen op de zolder. Daar ontdekt hij een kistje met een of ander groeipoeder. Samen met zijn broertje probeert hij het groeipoeder uit. Maar wie heeft dat groeipoeder gemaakt? En wie was de vorige eigenaar van het gekke huis? Samen met zijn broertje en zijn buurmeisje ontdekt hij een geheim. Een verschrikkelijk geheim. Willen ze eigenlijk nog wel in dat gekke enge huis wonen?
Ik vond het een erg spannend en leuk verhaal. Het is spannend omdat het een heel raadselachtig verhaal is. Het is een erg fantasierijk boek en dat vind ik leuk. Het is een boek dat makkelijk doorleest maar je moet de dingen soms wel even op een rijtje zetten. Soms is het ook grappig. Ik raad dit boek zeker aan en dat komt vooral ook door de fantasie. Bij dit verhaal is het ook of je echt in het verhaal zit. Dat vond ik ook leuk. Ik heb veel plezier gehad tijdens het lezen van dit boek. Het is te lezen vanaf 9 jaar. En het is voor jongens en meisjes.

We keken allemaal op

We keken allemaal op is een goed boek met een té heftig einde!
Eliza, Peter, Anita en Andy zitten in het laatste jaar van de middelbare school en leven op hele verschillende manieren en denken ook allemaal heel verschillend over bepaalde dingen zoals liefde en vriendschap. Toch zitten ze in hetzelfde schuitje als ze horen dat het mogelijk is dat ze nog maar twee maanden te leven hebben, er komt namelijk een komeet op de aarde af. Gevangenissen raken overvol en overal heerst chaos doordat veel mensen nu de kans grijpen om misdaden te plegen, want over twee maanden ben je toch dood! Eliza besluit een laatste feest te geven, het einde van de wereld feest, gesteund door Andy, Anita en Peter. Peter probeert zijn zusje uit de klauwen van haar foute vriend te houden en dat wil zij niet, wat resulteert in een achtervolging die eindigt in een gevangenis en uiteindelijk uitmond in een té heftig einde.


Tommy Wallach is singer-songwriter en heeft naast de vele liedjes twee boeken geschreven, waarvan de tweede nu uit is. We keken allemaal op heeft dertien weken in de bestsellerslijst gestaan.De spanning bouwt langzaam op tot een bloedstollend einde dat een beetje té heftig is, het bloed spat je om de oren en het had zeker wel een beetje minder treurig gekund en iets minder snel ten opzichte van de rest van het boek. Mede door de schrijfstijl heeft Wallach ervoor gezorgd dat de spanning langzaam stijgt, dat komt ook omdat er meerdere vertellers zijn. Verder geeft het boek je een idee van hoe het er zou uit zien als iedereen weet dat de wereld vergaat, en dat zet je erg aan het denken.
Afgezien van het einde, dat eigenlijk het boek een beetje verpest, is het een geweldig boek, al is het niet voor jonge lezers geschikt.

15 maart 2016

De zombie van Zandwijk

Michiel heeft nogal wilde buren. Piraten om precies te zijn. Niet alle buren zijn daar even blij mee. Maar Michiel is beste vrienden met Billy. De jongste piraat van het gezin. Het piratengezin bestaat uit Billy, Kapitein Donderbus (de vader van Billy)
Betsie (de moeder van Billy) en Opa Donderbus.
Opeens gaat opa dood. Uit alle landen van de hele wereld komen familieleden aanzetten voor de begrafenis van opa Donderbus. Kapitein Donderbus vindt het toch een beetje vreemd. Waarom zouden piraten uit de hele wereld naar een begrafenis komen kijken van opa Donderbus. Opa Donderbus was de laatste tijd namelijk al een beetje vreemd aan het doen. Hij schold en dronk heel veel rum.
Kapitein Donderbus gaat samen met Billy en Michiel op onderzoek uit. Want wist opa al dat hij binnenkort dood ging? En als hij dat zou weten had hij dan misschien een schat? En had hij misschien die schat ergens begraven?
Waarschijnlijk had opa wel een schat want Billy, Michiel en Kapitein Donderbus vinden achter een plank in de kamer van opa twee oude stoffige papieren. De een is een testament en de ander een… schatkaart!
Dat betekent dat opa een schat heeft begraven. Maar in het testament staat dat opa zijn schat nalaat aan zijn naaste familie. Dus de schat gaat officieel naar Oom Urbaard. Maar dat laten Kapitein Donderbus, Michiel en Billy niet op zich zitten. Ze hebben al die jaren voor opa gezorgd.
Gelukkig vind Oom Urbaard het goed als ze de schat delen. Maar even later blijkt dat opa de schat begraven heeft onder het kantoor van de belasting. Samen bedenken ze een plan. Maar is Oom Urbaard wel te vertrouwen? En is opa wel echt dood?
En dan nog een probleem. Wie of wat is De Zombie van Zandwijk?

De Zombie van Zandwijk is een leuk en spannend boek. Ik vond het erg spannend toen ze de schatkaart vonden en ook toen ze de schat gingen opgraven, omdat er van alles mis kon gaan. Het is ook een beetje zielig, want Opa Donderbus ging dood.
Het was erg spannend vanwege die ene zombie.
Ik vind het boek ook best grappig omdat het vooral gaat over piraten en piraten zijn anders dan gewone mensen, dus hebben ze ook andere regels en ze zijn ook veel en veel wilder dan gewone mensen.
Het is een boek dat je makkelijk kan doorlezen en er zitten mooie plaatjes in. Het is niet een heel erg dik boek en de letters zijn niet klein maar ook niet heel erg groot. Het is een boek voor jongens en meisje maar het gaat wel vooral over piraten dus het is wel wat meer voor jongens.
Het boek is te lezen vanaf 8 jaar en als je goed kan lezen vanaf 7 jaar.

Bruno wordt een superheld

Op een dag is de opa van Bruno doodgegaan. En tot overmaat van ramp zijn er ook nog eens jongens die de hut van Bruno en Arthur hebben gesloopt. De jongens pesten Bruno ook nog eens en de jongens zijn de grootste pestkoppen van heel de school.
Maar op een dag ziet Bruno een film op tv. De film gaat over een superheld: Ray-X
Opeens krijg Bruno een idee. Hij trekt een bruin T-shirt aan en doet een bruine cape om. Hij pakt ook bruine verf en hij noemt zichzelf: Superheld Bruino. Hij gaat die stomme jongens met hun stomme rotstreken is een lesje leren…
Hij schildert de fietsen van de jongens bruin. Samen met Blouise en Zwarthur.
Ze verven fietsen en allerlei andere dingen van de pestkoppen blauw, bruin en zwart.
Maar opeens lijkt het wel alsof de pestkoppen weten dat Bruno hun fietsen bruin verft.
En hoe dat afloopt… Dat moet je zelf maar lezen.

Ik vond het een erg leuk en spannend boek. Het was erg spannend met die pestkoppen. Het is een leuk boek en het leest lekker door. Het is niet een heel groot of dik boek en het zijn niet hele kleine letters. Er zitten veel plaatjes in en de plaatjes zijn erg mooi getekend.
Het is ook wel een beetje een zielig boek want de opa van Bruno gaat dood. Er zitten een paar grapjes in het boek, maar niet zo heel veel. Het is erg spannend en ik was benieuwd hoe het ging aflopen.
Het boek is bekroond als beste Noorse kinderboek van het jaar 2014. Het is een boek voor jongens en meisjes maar misschien iets meer voor jongens want het gaat over Bruno en Bruno is natuurlijk een jongen en er komen ook best veel jongens in voor.
Het boek is geschikt vanaf 8 jaar en als je goed kan lezen vanaf 7 jaar.

10 maart 2016

Haaieneiland

Roemer en Pieter zijn hun huis, moeder en al hun bezittingen verloren. Ook zijn ze hun vader voor een poos kwijt omdat hij in een tuchthuis komt. Roemer en Pieter vertrekken naar hun oom in Gouda. Hij zegt dat ze niet lang bij hem kunnen blijven. En zo komen Roemer en Pieter op een scheepsreis naar het verborgen Zuidland terecht. Maar de reis is een hel. De matrozen worden mishandeld, krijgen scheurbuik of ze worden opgegeten door haaien. Ook Roemers broer heeft scheurbuik.
Als een van de drie schepen, de Africaensche Galey, op een rif loopt bij Takapoto moeten een paar matrozen naar het schip toe om de matrozen daar te redden. Ze gaan aan land en Roemer, Baltus Jansse (de kwartiermeester van de Thienhoven), Claess, een matroos die de tering heeft en swart Jan lopen weg. In totaal zijn ze met zijn vijven.
Op het eiland komt Roemer een Meisje tegen die Nu’i heet. Roemer is meteen verliefd op Nu’i. Nu’i leert Roemer verschillende dingen; dat hij een paar keer met zijn handen op het water moet slaan om nieuwschierige haaien weg te jagen maar ook dat er nog wat ergers is dan de haaien. Op een eiland niet ver van Takapoto ligt nog een eiland. Een vijandelijk eiland. De krijgers daar zijn moordlustig, kanibalistisch en sterk. Kortom de krijgers van An’a zijn erg sterk, bijna onoverwinnelijk.
Na een aanval van de krijgers van An’a komt er nog een klap. Een klap die misschien wel de ondergang van Takapoto betekent...

Ik zelf heb het boek binnen één dag uitgelezen. Ik genoot er echt van. Toen ik het boek opende leek het alsof ik zelf in een compleet nieuwe wereld stapte. Ik vond het fantastisch. Het leek alsof ik de geur van zieke mensen zelf kon ruiken. Ik kon de dood en verderf voelen, pakken met mijn eigen handen. Toch voelde ik niet alleen maar dood en verderf, ik voelde ook liefde, blijdschap maar ook verwarring alsof het een grote warboel is in je hoofd. Het komt allemaal voor in dit boek. Ik geef het boek een superdikke tien, het is heel mooi geschreven en ik vind het erg knap. Petje af voor Rob Ruggenberg.

8 maart 2016

Ik geef je de zon

Noha en Jude zijn een tweeling. In het boek heb je 2 verschillende kanten van het verhaal, dat van Noha als ze 12 zijn en van Jude als ze 16 zijn. als je 12 zijn is Jude een heel populair meisje dat heel veel "coole" dingen doet en naar feestjes gaat enzo. Noha is voornamelijk bezig met zijn schilderijen, en met proberen niet te laten merken dat hij homo is. Zijn grootste droom is om naar de kunstacademie te gaan, en hij doet er alles aan om dat te kunnen doen.
4 jaar later is alles veranderd. Jude is nu een introvert meisje dat gelooft dat de geesten van haar oma en haar moeder, die kortgeleden is overleden, al haar werk op de kunstacademie te vernietigen. Om iets te maken dat ze niet kunnen vernietigen wil ze een beeldhouwwerk van steen maken, en daarom gaat ze in de leer bij een professionele beeldhouwer.
Noha is niet aangenomen op de kunstacademie, maar hij is nu wel degene die naar feestjes gaat en drinkt. Hij en Jude hebben nauwelijks meer contact. Maar langzaam verandert dat weer…
Ik vond dit boek persoonlijk niet geweldig, in tegenstelling tot de meeste recensenten, omdat ik de personages niet heel sprekend vond. Ik had niet echt het idee dat ze heel erg een persoonlijkheid hadden of dat je ze kon begrijpen. Toch vond ik het een mooie verhaallijn, en als je looking for Alaska of 19 keer Katherine van John Green leuk vond zou ik dit boek zeker een kans geven. Maar als je meer van boeken als  "als ik blijf" van Gayle Forman of "een weeffout in onze sterren" van John Green houdt denk ik dag dit boek niet geweldig is voor jou. Ik denk dat als je snel leest en veel leest dit boek wel de moeite waard is, maar als je iemand bent die boeken heel langzaam en uitgebreid leest zou ik mijn tijd aan iets beters besteden.

7 maart 2016

Als geen ander

Het boek gaat over Devorah en Jaxon. Ze komen op een avond samen vast te zitten als de lift van het ziekenhuis zonder stroom zit. Devorah is een zwaar gelovig chassidisch meisje, Jaxon is een normale jongen met strenge ouders. Devorah en Jaxon worden verliefd, maar een relatie is moeilijk vol te houden als je alles moet verbergen en elke keer weer een smoesje moet verzinnen..
Dit boek vond ik vooral heel leerzaam, ik wist vrij weinig van het jodendom en in het boek las ik hoe het bij Devorah thuis werkte. Om eerlijk te zijn schokte het mij nogal dat het allemaal zo streng is en dat als je de regels niet volgt je verstoten wordt. Verder vond ik het boek ook heel erg mooi omdat je realiseert dat Devorah en Jaxon gewoon niet normaal een relatie kunnen hebben. Dat lijkt me best wel heftig, want voor mijn gevoel kan ik dat wel met ongeveer iedereen hebben. Ook vond ik het leuk dat het steeds vanuit Devorah en dan weer vanuit Jaxon is geschreven, dan weet je hoe zij denken, maar het is ook frustrerend omdat je ook hun communicatieproblemen begrijpt.
Het boek zou ik zeker aanraden, vanaf ongeveer 12 jaar. Omdat het soms bestwel spannend is of er schokkende gebeurtenissen voorkomen.
Mijn mening is dus dat ik het boek heel goed en leerzaam vind en zeker een aanrader om een keer te lezen, omdat je zo een hele andere cultuur leert kennen.

Achter de draad


Achter de draad is een leuk boek
Mars woont in Nederland, aan de grens met België, tijdens de Eerste Wereldoorlog. België is verslagen en is brandende. Hoewel er in België geen Belgische regering meer zetelt is het geen reden om te stoppen met het smokkelen van boter en andere spullen over de grens en terug. Soms worden er ook mensen de grens over gesmokkeld, daarom bouwen de Duitsers een hek waar stroom op staat, precies op de grens. Mars helpt wel eens bij het smokkelen, en ziet net voordat het hek dicht gaat hoe een vriend van hem een zwangere vrouw de grens over brengt, de vriend brengt haar onder in mars’ huis. Nadat de vrouw is bevallen sterft ze, tijdens haar zwangerschap spreekt ze de wens uit dat haar baby bij haar eigen mensen komt. Mars neemt de baby het brandende België in om te zorgen dat ze bij haar eigen mensen komt.
Hans Kuyper heeft al heel veel boeken geschreven en hoort bij De schrijvers van de Ronde Tafel. Achter de draad kwam op de shortlist voor het beste historische jeugdboek. Hans Kuyper heeft al vele prijzen gewonnen voor zijn boeken: Kinderjuryprijzen en een Oostenrijkse staatsprijs.
De woorden in dit boek zijn vrij simpel, daarom leest dit boek makkelijk weg. De epiloog zorgt ervoor dat alles als een doosje op elkaar past. Ik kan me goed vinden in de recensie van Bas Maliepaard in Trouw. Daarin zegt hij dat er de liefde tussen Mars en de zus van de vrouw wel erg snel opvlamt, en dat het een zeldzaam verhaal is omdat het het neutrale Nederland in de Eerste Wereldoorlog als decor heeft, iets dat niet vaak gebeurd.
Verder is het metafoor voor mensenlevens wel een beetje irriterend af en toe.
Ik geef dit boek een 8, omdat het op sommige punten wel wat wat beter kan maar verder wel heel goed is uitgewerkt.
Het boek is geschikt voor 10 tot 14 jarigen.
Leopold, Amsterdam.
183 blz.
€ 14,99

3 maart 2016

De waarheid is een koe

Het boek gaat over een koe genaamd Elsie. Ze heeft een gelukkig leven op de boerderij totdat ze op een dag uit de stal ontsnapt. Op de tv ziet ze dat koeien aan een ongelukkig einde komen en opeens snapt ze ook waar haar moeder is.
Elsie wil zo snel mogelijk weg van de boerderij, maar dat kan ze niet alleen.
Ze ontmoet Jerry, een joods varken, en Tom, een kalkoen die een telefoon kan gebruiken. Samen vluchten ze van de boerderij waarna ze velen avonturen beleven.


Dit boek vond ik echt geweldig, de fantasie is heel leuk. En ik vind ook dat het gewoon heel erg grappig is, voor een niet-kinderboek verwacht je niet dat het zo onrealistisch is. Ik vond het heel leuk en het is heel vrolijk en simpel geschreven. Het is ook echt vanuit een koe geschreven en daardoor krijg je hele grappige gedachten die je leest. Ik zou het boek aanraden vanaf 12 jaar, omdat het soms een beetje over volwassenen onderwerpen gaat. Maar ik zou het wel aanraden, het boek is heel leuk omdat het weer is wat anders is. Het is geen standaard roman en om eerlijk te zijn wist ik niet dat volwassenen zo veel fantasie hadden. Ook zaten er spannende stukken in, maar het meest zaten er verrassende stukken in. Hoe komt de schrijver daar op, zo onverwachts! Daarom vind ik het boek zo leuk, omdat het geen een keer zo gaat als je verwacht. Dat vind ik heel knap van de schrijver.

In Transit

Levya c-53 en Rheyn b-71 leven in het jaar 2275. ze zijn twee onafscheidelijke vrienden. Ze zijn net klaar met hun studie’s en gaan nu beginnen aan het bezziningsjaar. Alle studenten noemen het bezziningsjaar een grote vakantie, want ze moeten een heel jaar lang gaan nadenken over hun transit waarbij ze ook nog weg mogen naar een ander land. Levya en Rheyn besluiten een illegaal uitstapje te maken naar een Grauwersreservaat in de Ardennen. De Grauwer is een sterk op mensen lijkende aap. In het reservaat word Levya neergeschoten en word hij opgevangen door een Grauwer die Aag heet. Levya ontdekt dan dat de Grauwers eigenlijk erg ontwikkeld zijn; ze hebben huizen om in te leven, allemaal eigen namen en zelfs een eigen taal.

Aag is op een gegeven moment heel erg boos en stormt haar huis uit. Als ze terugkomt is haar grootmoeder verdwenen. Levya is ook verdwenen, en er zit een Gier (zo noemen de Grauwers de Humanen) die haar taal spreekt. Die zegt dat haar grootmoeder is meegenomen door de Gieren. Aag is op zoek gegaan naar haar grootmoeder, Levya moet terugkomen naar zijn leefunit en zijn verzorger May b-23 en Rheyn moet beslissen of hij wel of niet een transit wil.

Zal het ze lukken?

 Als je dat wilt weten moet je echt dit boek lezen. Het boek is toch wel voor goede lezers van 11 maar zeker ook 13 of 14 jarige. Het is echt de moeite waard om het boek te lezen. Er is alleen één nadeel; de hoofdstukken. In het boek gaat ieder hoofdstuk over een apart persoon. Wie het dan is staat bij de titel van het hoofdstuk. Soms heet het hoofdstuk Levya, dan gaat dat hoofdstuk over Levya maar het duurde even voor ik dat doorhad. Voor de rest is het echt een leuk boek. Het zit vol fantasie en het speelt in de toekomst dus is het allemaal verschillend met nu. Ik geef het boek daarom een dikke 9 door de hoofdstukken. Als de hoofdstukken duidelijker waren geweest had ik het echt wel een 10 gegeven hoor! Echt lezen, het is een superboek!

De Boskampi's

Rik Boskamp heeft een verstrooide sukkelige vader. Maar eigenlijk had hij een stoere maffia vader gewild! Op een dag gaat hij verhuizen en hij besluit om iedereen zijn nieuwe school en nieuwe buurt  bang te maken met zijn maffia vader! 

Ik vond dit een super leuk, grappig boek omdat ik zelf de film al had gezien en in het boek ging het allemaal net iets anders. In dit boek stonden ook super mooie tekeningen!

De schaduw van mijn broer

Een prachtig boek. Eerst dacht ik dat het een beetje raar boek zou zijn, maar toen ik het ging lezen vond ik het helemaal geweldig. De tekeningen bijvoorbeeld, dat is toch wel een hoogtepunt van het boek. Heel mooi zwart-wit, en een speciale stijl. Eigenlijk was het boek gewoon speciaal. De manier hoe het werd verteld, geschreven, en natuurlijk het verhaal zelf. Ik had het zo met Kaia te doen, ik leefde goed mee met wat ze doormaakte. Het gaat over de elfjarige Kaia, de zus van Mo. Mo heeft nog niet zo heel lang geleden zelfmoord gepleegd. Kaia en haar moeder zijn daardoor compleet ten onder geraakt. Kaia's moeder drinkt te veel, heeft geen baan meer en is depressief. Kaia zelf praat niet meer met haar vriendinnen, waardoor ze altijd alleen zit. Ze noemt zich bevroren. Bevroren in het verleden. Maar dan komt er een jongen. Kaia vindt de jongen wild; hij praat niet. Hij bromt alleen maar. Ze vertelt allerlei dingen waar ze aan denkt aan hem. Hij praat misschien niet, maar luistert wel. Uiteindelijk helpt hij haar zo, dat zij en haar moeder weer ontdooid in het nu zitten, maar hoe dat eindigt, vertel ik niet!