26 mei 2015

Dansen tussen golven traangas

Dansen tussen golven traangas is gebaseerd op de beelden die Monique Samuel zag; een jongeman liep met gespreide armen op een vuurpeleton af en werd neergeschoten. Het boek gaat over de volksopstand in Egypte, in 2011. Door haar deels Egyptische achtergrond, kan de schrijfster veel vertellen over de jongeren daar en die blijken helemaal niet zo anders te zijn dan jongeren in Nederland.
Dansen tussen golven traangas is een klein, dun boekje dat er uitziet alsof het informatie voor een werkstuk bevat. Op de omslag steekt iemand twee vingers op, als een vredesteken. Het boek gaat over vrijheid en ook een beetje over vrede. Het verhaal is realistisch en de hoofdpersonen zouden echt kunnen bestaan.
Vier jongeren van ongeveer zestien jaar oud voelen zich beperkt door de regels van hun geloof en de overheid in Egypte. Ze willen verliefd kunnen zijn op wie ze maar willen, in het openbaar dansen, hun menig kunnen uiten, ze willen dat vrouwen de zelfde rechten hebben als mannen en ze willen dat hun geloof hun dromen niet belemmert. Als Egypte massaal in opstand komt tegen de leider van het land, doen ze allemaal op een andere manier aan dit protest mee.
Het verhaal is goed verzonnen. Ik denk dat het boek een wereldwijde, hartverscheurende bestseller had kunnen zijn, als het beter was geschreven. De schrijfster beschrijft plekken en personen op een goede manier en haar woordkeuze is over het algemeen prima, maar er zit te weinig diepgang en te veel vaart in haar verhaal. Dansen tussen golven traangas is een boek wat heel snel uit is. Ik vind dat jammer, want ik had het gevoel dat ik de hoofdpersonen nog maar net kende en toen was het boek alweer uit.
Ondanks mijn kritiek zou ik mensen die veel lezen en mensen die geïnteresseerd zijn in de Egyptische cultuur het toch willen aanraden om dit boek te lezen Als je veel boeken leest is dit boek een mooi ‘extraatje’. Het boek gaat over een onderwerp waar niet vaak over geschreven wordt, het concept van het boek is echt goed en de hoofdpersonen hebben zo een mooi doel: vrijheid.

Fangirl

Cath en Wren zijn een tweeling. Toen ze nog jong waren liep hun moeder bij ze weg, op de dag waarop de vliegtuigen door de Twin Towers vlogen. Hun vader is bij ze gebleven en samen ‘overleefde’ de tweeling. Cath en Wren vonden steun bij boeken over een tovenaarsleerling, Simon Snow. Cath schrijft razend populaire fanfictie over dit boek. Nu zijn Cath en Wren achttien jaar oud en gaan ze studeren. Wren wil geen kamer delen met Cath op de campus..
Ik vond dit een heel mooi boek. Het gaat over hoe de geschiedenis van een persoon, hoe de dingen die in haar jeugd gebeurden, haar leven beïnvloeden. Het gaat over veranderingen in het leven, over nieuwe dingen die Cath nog nooit heeft meegemaakt.
Cath is de hoofdpersoon in het verhaal. De schrijfster heeft haar ‘goed uitgewerkt.’ Fangirl is geen oppervlakkig verhaal, het bleef door mijn hoofd spoken, op een aangename manier. Het leven van de studerende Cath zit niet vol spanning of avontuur.  Het zit vol familieconflicten, onzekerheid en liefde (want er lopen een paar jongens rond die Cath erg leuk vinden). Cath moet zich leren losscheuren van de problemen waar ze mee worstelt en uit haar gewoontes stappen.
Fangirl is geen negatief, deprimerend boek. Het is leuk om lekker ontspannen te lezen. Ik denk niet dat het boek mij heel erg aan het denken heeft gezet, of nieuwe dingen heeft geleerd, hoewel het verhaal vanuit een interessant perspectief is geschreven. De hoofdpersoon bekijkt de meeste dingen in het leven heel anders dan ik doe.
Ik zou dit boek gewoon lezen, ik raad het iedereen van harte aan! Nog een klein punt van kritiek: de voorkant suggereert dat Cath helemaal weggedoken zit in fanfiction schrijven, terwijl ik niet denk dat dit zo is. Een beetje misleidend dus.
Ik heb genoten van het lezen van Fangirl en hoop dat jullie dit ook zullen doen!

Dirkje Bakkes - brandnetelspecialist

Het boek gaat over Dirkje Bakkes, een jongetje dat al zolang hij het zich kan herinneren bij zijn akelige oom Griep en tante Fop op hun brandnetelplantage woont. Elke dag moet Dirkje brandnetels trekken en sorteren. Oom Griep heeft een reuze brandnetel gemaakt om rijk van te worden. Dirkje wilt dit zelf ook uitproberen en maakt ook een reuze brandnetel. Tijdens het uitproberen komen er ook brandnetels op met gevaarlijke besjes. Dit alles zorgt ervoor dat ze behoorlijk in de problemen komen...

Het is een erg leuk boek waar je je goed kan inleven in de hoofdpersoon. Op sommige momenten is het grappig en andere momenten weer spannend en soms ook zielig. Het is gewoon een afwisseling in het verhaal. Zelf geef ik dit boek zeker een 9!

21 mei 2015

De spionnenclub

De Spionnenclub, van Rebecca Stead, is een grappig verhaal over Georges (zeg: George), Kitser en Snoepie. Als Georges in een nieuwe flat gaat wonen ziet zijn vader op de kelderdeur een briefje hangen:

Vandaag:bijeenkomst spionnenclub!

Bij de spionnenclub ontmoet hij Kitser en Snoepie, broer en zus. Kitser vertelt hem dat ze Mr.X bespioneren, een mysterieuze man die met koffers door de flat sjouwt.

Op school wordt Kitser gepest door Dallas, en breekt de Biologiemodule van het Lot aan, maar wie zegt dat je achterlijk niet als agturluk schrijft?

De spionnenclub is een grappig en rommelig boek, vol rariteiten. De kaft en de titel geven de indruk dat het voor 6-8 jaar is, maar ik denk dat 10-12 meer de doelgroep is. Maar dat moet je naturlijk zelf weten. De namen zijn allemaal een beetje raar en er zitten nog veel meer grappige stukjes in die nergens op slaan (zoals de Biologiemodule van het Lot, wie bedenkt dat nou?). Het is geen heel spannend of romantisch boek, maar wel heel grappig en goed geschreven: De Spionnenclub is zeker de moeite waard. Een 8.

PS: Als je dat begreep heb je het boek al gelezen en dat is vals spelen.

De avonturen van de Familie Kane: De Rode Piramide

De hoofdpersonen in De Rode Piramide (Rick Riordan) zijn Carter en Sadie, broer en zus. Sinds de geheimzinnige dood van hun moeder woont Sadie bij haar opa en oma in Londen en reist Carter met zijn vader, een bekende Egyptoloog, de wereld over. Bij het jaarlijkse moment dat Sadie haar vader en broer ziet gebeurt er iets vreemds. Als hun vader de steen van Rosetta wil onderzoeken in het London Museum verdwijnt hij. Ze worden meegenomen door hun oom Amos naar een landhuis waar de bibliotheek verboden toegang is, een krokodil in het tuinzwembad zwemt en de bediende een baviaan is. Ze raken verstrikt in een vreemd avontuur vol tovenaars en goden, terwijl ze proberen hun vader te redden van Seth, de god van het kwaad.
De Rode piramide wordt verteld door Carer en Sadie op een opname, wat soms grappige dialogen opleverd, maar erg ongeloofwaardig is omdat Cater en Sadie alles vertellen tot in de kleinste details. In het boek zitten een aantal hilarische scenes. Alles is heel losjes geschreven waardoor je Sadie en Carter echt als mensen gaat zien. Ik heb zelf Percy Jackson en Helden van Olympus ook gelezen (met Griekse en Romeinse goden), en daar geef ik persoonijk de voorkeur aan omdat ik al meer wist over Griekse goden, dus ik denk dat De Rode Piramide (nog) leuker zou zijn als je de Egyptische goden al kent.
Op de achterkant van hte boek staat: 'leren over het oude Egypte is nog nooit zo leuk geweest', maar alsje iets wil leren over het oude Egypte raad ik je aan om gewoon een informatieboek over Egypte te lezen. Ik zou dit boek toch wel een 8 geven.

18 mei 2015

Wat heeft mijn super irritante broertje nu weer gedaan?

Dit boek gaat over een jongen (Daniël) met een heel gek broertje (Iggy) dat insectentrekjes krijgt als hij opgewonden raakt. De vriend van Daniël (Alistair) komt eigenlijk van de planeet Blaron waar allemaal gekke wezens wonen. Hij heeft allerlei apparaten waarmee hij dingen kan onderzoeken en af en toe wordt hij teruggeroepen naar de planeet. Daniël gaat dan mee. Als op een dag Iggy de slijmprik van Alistair (die Shirley heet) door de wc spoelt, wordt Alistair heel verdrietig. Ze gaan dan op zoek naar de slijmprik. Daarbij veranderen ze Alistairs vader per ongeluk in een heel gek wezen dat huisdieren steelt. Hij bewaart die in het slijm op zijn rug.
Wat ik ervan vond:
Ik vond het niet verrassend omdat op de achterkant al precies staat wat er gebeurt. En wat er niet op de achterkant staat, begint pas helemaal aan het eind van het boek. Het boek ziet eruit als een Leven van een Loser. Het heeft dezelfde soort letters en tekeningen. Toch is het een heel ander boek want het is op een andere manier geschreven. Niet vanuit één iemand maar door een verteller buiten het verhaal.
Ik raad dit boek aan voor kinderen van 8 tot 10 jaar die een makkelijk leesbaar boek zoeken  en die niet van al te spannende boeken houden maar wel van heel bizarre verhalen.


Bruno wordt een superheld


Het boek Bruno wordt een superheld gaat over Bruno. Een paar grote jongens slopen de hut van hem en zijn vriend Arthur. En daarom bedenkt hij iets...

Ik vond het zelf een heel grappig boek en het was ook heel makkelijk te lezen. Ook staan er veel leuke en grappige plaatjes in.

 

Seekers, terug naar de wildernis.

Kallik, een jonge ijsbeer, moet voor het eerst vertrekken naar het vaste land. Ze zwemmen van ijsschots naar ijsschots door het water. Ze raakt haar moeder en haar broer kwijt en moet zelf zien te overleven. En ze komt voor het eerst mensen tegen! Het gaat niet perfect en of ze het zal overleven? Dat blijft een vraag.
Lusa is een jonge zwarte beer. Ze woont in een dierentuin genaamd "Berenkom." Op een dag komt er een vreemde grizzlybeer aan die wild en verward is. Ze heet Oka en heeft haar welp Toklo in de steek gelaten en Lusa wil haar helpen. Maar dan moet ze wel eerst even uit de "Berenkom" ontsnappen. Zal het haar lukken om te ontsnappen en als het haar lukt zal ze kunnen overleven in de wildernis? En zal ze dan Toklo vinden? Zoveel vragen spookt ook door Lusa"s hoofd.
Toklo is een jonge grizzlybeer wiens leven niet zeker is en al helemaal niet makkelijk. Zijn broertje Tobi is zwak en ziek. Hij sterft in een grot en zijn moeder is daar erg boos om. Toklo en zijn moeder, Oka gaan samen naar zalmrivier en daar wil een andere beer Toklo weer doden. Oka beschermd hem maar laat hem daarna weer in de steek. Zijn moeder word gevangen en gestuurd naar de "Berenkom"...
Ik vind het een fantastisch staaltje schrijverswerk. Het is echt heel levendig en je komt zo in het verhaal te zitten dat het daarna lijkt of je broer een zwarte beer is. Er komt veel natuur in voor en dat vind ik ook leuk. Het is avontuurlijk maar ook verdrietig en zelfs een beetje ontroerend. Er gaan ook veel beren dood en er word ook een berenwelp vermist. Ik geef het boek natuurlijk een 10 zoals ik wel vaker doe als ik het een goed verhaal vind en dat is dit echt super zeker. Als er meer boeken van waren (en dat zijn er!) dan ga ik die zeker lezen!!!

5 mei 2015

Keerzijde

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit iets van Caja Cazemier had gelezen, tot nu toe. Misschien komt dat omdat ze meer voor meisjes schrijft, tenminste naar mijn gevoel. Van Martine Letterie heb ik wel heel wat gelezen, en ze waren allemaal even leuk. Ik heb ook nog nooit een boek gelezen dat door twee mensen is geschreven.
Ik vind het een goed geschreven en vlot lezend boek. Je wordt er echt in meegesleurd en weggezogen. Ik had het in één avond uit.

Dit boek heeft twee hoofdpersonen, eentje in het jaar 1891 en eentje in 2013. Om het hoofdstuk wordt er van hoofdpersoon gewisseld. Dat kan best verwarrend zijn, maar je raakt er snel aan gewend.
2013
Berber verhuist na de scheiding van haar ouders van Friesland naar Amsterdam. Zij vindt het allemaal wel even wennen, terwijl haar zusje, Mette, het allemaal heel leuk vindt. Als Berber in haar nieuwe klas komt, wordt ze overspoeld met vragen, en ze komt erachter dat het in Amsterdam eigenlijk alleen maar om seks draait. Berber vind het moeilijk om aan haar nieuwe klas en omgeving te wennen. Mette daarintegen went heel snel, heeft snel veel vriendinnen en vrienden en iedereen vindt haar cool.
1891
Ypkje moet van haar ouders maar eens gaan werken, dus ze verlaat het huis van haar ouders en gaat ze als dienstmeisje werken bij een rijke familie in Leeuwarden. Ze wordt verliefd op de haar werkgever, en als haar werkgeefster naar zee moet om op te knappen van een ziekte raakt Ypkje zwanger van haar werkgever. Die haar vervolgens ergens in Amsterdam dumpt in een krot waar bijna nooit daglicht komt en waar ze met nog een aantal vrouwen woont die een kind moeten krijgen. In Amsterdam komt ze Aletta Jacobs tegen, de eerste vrouwelijke dokter in Nederland, ook de eerste vrouw die mocht studeren. Aletta Jacobs helpt haar en ondersteunt haar bij haar zwangerschap.
Aan het einde van het boek komen de verhalen bij elkaar en dan snap je waarom ze deze twee verhalen in een boek gestopt hebben.