24 december 2014

Bowi is een kleine ondeugende shetland pony. Hij staat in een klein weilandje met wat andere shetland pony's. Bowie heeft altijd al gehouden van hard rennen, maar dat kan nu niet meer. De baas van Bowi en van de andere pony's is al oud en heeft niet genoeg puf meer om goed voor de pony's te zorgen. De hoeven van Bowi blijven doorgroeien en worden niet gekapt zodat ze heel lang zijn. Op een dag beslist de oude man zijn pony's te verkopen. Hij verkoopt ze aan Ponywereld, een pony attractiepark in de buurt. Bowi wordt met de hele groep andere pony's naar Ponywereld gebracht. Daar wordt hij uitgekozen als showpony. Samen met een andere pony krijgt hij een aardige trainer en Bowi heeft het onwijs naar zijn zin. Tot de dag dat de trainer weg moet omdat de baas van Ponywereld hem te lief vind voor de pony's en hij te veel spullen nodig heeft. De baas wil eigenlijk minder geld gaan uitgeven aan de pony's. De showpony's krijgen een andere trainer, een heel wat minder lieve! Deze trainer wil met geweld iets bereiken met de pony's, Bowi trekt dit niet langer! Hij komt in opstand! Maar dat was misschien niet heel verstandig, hij mag geen showpony meer zijn en moet in een rijtje lopen met een kind op zijn rug. Hij mag nooit meer lekker hard rennen. Maar als hij na problemen ook niet geschikt meer is als rijtjespony ziet de toekomst er niet meer zo goed uit voor Bowi. Of zou er toch nog iemand zijn die met Bowi aan de slag kan? En wil?...
Bowi komt in opstand is een onwijs leuk boek! Het is het 7e deel uit de Gouden paarden serie van Christine Linnewever. Al deze boeken zijn geschreven vanuit het paard. Ik rij zelf paard en mijn eigen pony heet ook Bowie, daarom wou ik het al helemaal graag lezen! Zelf heb ik alle andere boeken ook al hiervoor gelezen, maar het is geen vervolg van een ander boek dus kan je het ook gewoon lezen zonder eerst alle andere boeken te lezen. Maar het is leuk om te lezen hoe Bowi over bepaalde dingen denkt en verder is het ook een spannend en leuk boek om te lezen. Ik zat er zo in dat ik het al in een dag al uit had, wat ik daarna wel erg jammer vond...
Titel: Het jaar dat de wereld op zijn kop stond
Schrijver: Clare Furniss

Als Pearls moeder overlijdt  bij de geboorte van haar halfzusje, dan staat de wereld op zijn kop.
Pearl haat haar halfzusje, omdat zij vindt dat haar stiefvader meer om haar halfzusje geeft dan om haar, al heeft haar stiefvader haar vanaf haar geboorte grootgebracht. Als niemand haar hoort, en in haar hoofd, noemt Pearl haar halfzusje ‘de rat’ omdat ze vindt dat ze er zo uitziet.Het leven gaat door, en ondertussen krijgt Pearl af en toe bezoek van haar moeder: als ze ergens heen gaat, dan kan het zijn dat ze haar in dat gebouw ziet zitten. Dat is natuurlijk niet echt zo, maar in haar geest is haar moeder wel echt en praat ze met haar.
Pearl sluit zich af van de buitenwereld (ze rouwt en haat haar halfzusje), kortom ze is in zichzelf gekeerd. Omdat ze zo in zichzelf is gekeerd, gaan haar examens niet goed, en raakt ze haar beste vriendin kwijt. Maar ze wordt ook verliefd op de buurjongen.
Uiteindelijk, na lang zoeken vindt ze het pad dat ze moet gaan, ze weet dat ze haar halfzusje moet accepteren en ze weet dat ze verder moet met haar leven.

Ik vind dit een zielig en toch wel een leuk boek. Het is zielig omdat het toch gaat over iets heel naars. Maar het leuke is dat Clare Furniss over al dat nare toch wel heel grappig schrijft. Het is een aanrader voor mensen die van leuke-en-zielige boeken houden. Als je dat soort boeken niet zo leuk vindt, dan is het niet echt een aanrader, maar je kunt het toch wel altijd even proberen. Ik hou zelf niet zo van leuke-en-zielige boeken, maar ik vond dit wel een heel erg goed boek.

8 december 2014

Codenaam Coco

Het is 1940, België. Nicole is vijftien als de Duitsers het land binnenvallen. Vanaf het eerste ogenblik dat ze deel zijn van het Derde Rijk wil Nicole al iets tegen de bezetter ondernemen. Dat wil ze al helemaal als haar vader wordt opgepakt en meegevoerd, drie weken horen ze niets van hem, dan horen ze dat hij is ontsnapt. Nicole wil nog steeds iets doen, maar haar moeder wil er niets van weten, ze vindt het te gevaarlijk, maar ze doet het toch. Samen met haar vriend Anton geeft ze zich op bij verzetsgroep K, je raadt het misschien al, haar codenaam is Coco.
Bij haar eerste opdracht moet ze de wacht houden. Dat loopt helemaal mis. De Duitsers vallen binnen, en ze weet niet wat ze moet doen. Uiteindelijk weet ze de mensen van verzetsgroep K te waarschuwen en te vluchten.
Als ze op een keer wapens krijgen van de Britten worden ze verraden. Samen met Anton en een paar andere leden weet ze net te ontsnappen. Hun leider sterft bij die vlucht een heroïsche dood, ze moeten het nu alleen doen.
Ze krijgen een tijdje later te horen dat honderden Duitse soldaten per trein naar huis gaan voor Kerstmis, ze vertrekken vanuit een station dicht in de buurt. Coco en haar verzetsgroep besluiten iets heel gewaagds te doen, ze gaan namelijk bommen plaatsen. Nicole wordt opgepakt, ze ondergaat de vreselijkste martelingen, en wordt uiteindelijk naar kamp Ravensbrück gestuur. De omstandigheden zijn daar bar slecht. Ze weet uiteindelijk te ontsnappen en de weg terug naar België te vinden. Daar sluit ze zich opnieuw aan bij verzetsgroep K, en ze ziet haar vader weer. Ze weet de oorlog te overleven, maar niet iedereen heeft dat geluk.
 

Ik vond het een heel goed geschreven boek, het sleepte me mee totdat ik in het boek zelf zat, de wereld in brand zag staan. Er zitten hele blije stukken in, maar ook hele ontroerende en spannende stukken. Bij het einde sprongen de tranen me in de ogen toen ik het plakkaat las, dat was opgericht voor de verzetsgroep K. Er staat op: Ter nagedachtenis aan onze kameraden, de dappersten van de dappersten,
de trouwhartigsten van ons allemaal. Voor mensen die oorlogsverhalen niet zo leuk vinden zou ik dit boek afraden. Ook voor mensen die niet ouder zijn dan 11 zou ik het echt afraden omdat er echt wel een aantal niet zo leuke stukken in voorkomen.