28 juli 2014

De rode pyramide - Rick Riordan

Na de dood van hun moeder worden Carter en Sadie van elkaar gescheiden. Sadie woont bij hun grootouders, terwijl haar broer Carter met hun vader meegaat op archeologische reizen (hun vader is archeoloog). Sadie en Carter zien elkaar maar een keer in de twee jaar en dan ook maar één dag. Als Carter met zijn vader op weg is om naar zijn zusje te gaan ontmoeten ze een man. Carters vader stuurt Carter weg om zijn zusje te halen. Als Carter en Sadie even later op dezelfde plek terugkomen, zien ze dat hun vader ruzie heeft met die man: de man probeert hun vader tegen te houden om iets te doen maar hun vader wil niet luisteren. Als ze daarna, nadat de man weg is gegaan, samen met hun vader naar het British Museum gaan, blaast hun vader per ongeluk de steen van Rosetta op, een belangrijke archeologische vondst. Bovendien is er daarna opeens ook geen spoor meer van hun vader te vinden!     Carter en Sadie worden (omdat ze alleen met hun vader in het museum waren) gezien als medeplichtigen bij de ontploffing, de politie wil ze zelfs het land uitzetten! De man met wie hun vader ruzie had neemt hen echter mee naar z’n huis. Eerst snappen Sadie en Carter het nog niet als de man hun vertelt dat zij, Carter en Sadie, dus, tovenaars zijn, maar langzaam geloven ze de man toch.
    Sadie en Carter komen er ook achter dat het opblazen van de steen van Rosetta door hun vader helemaal geen ongeluk was, maar een mislukt experiment. Sadie en Carter komen er achter dat er door het mislukte experiment vijf Egyptische goden tot leven zijn gekomen. En de ergste van die vijf goden is Seth: de god van het kwaad. Carter en Sadie ontdekken dat er één manier is om Seth te stoppen, en daarvoor hebben ze drie “ingrediënten” nodig. Een veer der waarheid, dat is een veer die je, als je hem in je hand houdt en een leugen vertelt, tot een hoopje as verbrandt, ze hebben een spreuk nodig en ze hebben de geheime naam van Seth nodig (iedere god had een geheime naam en als je die kende dan had je hem in je macht).

Dit boek leest makkelijk weg en je leeft erg met de hoofdpersonen mee. Het leuke aan dit boek is dat het is geschreven alsof het opnamen zijn: steeds is of Sadie of Carter aan het woord, zo is er ook steeds een andere ik-persoon. Het boek is ook heel grappig, soms barstte ik in lachen uit. Een voorbeeld: Op een gegeven moment zegt een of andere God tegen Carter: “Mijn zweet creëert de rivieren van de wereld!” waarop Carter bij zichzelf denkt: Getver, ik ga nooit meer in een rivier te zwemmen! Deze boeken lijken wel een beetje op Percy Jackson (ook van Riordan) qua dat het over goden gaat enzo (alleen gaat dit boek dus over Egyptische goden). Ik vind dat als je van actie en een Harry Potter-achtige sfeer houdt, dat je dit moet lezen.

Gered door een meisje



Jewel en Sacha zijn twee pubers met een moeilijke tijd achter de rug. 
Als Jewel Sacha uit het water red, weten ze dat ze de ware gevonden hebben.
Maar het blijkt ingewikkelder te zijn dan het is. Sacha heeft kanker en niet lang meer te leven. Hoelang kunnen ze nog van elkaar genieten??

Een verdrietig, maar o zo mooi verhaal. Er schuilt vaak veel meer in een hart dan je denkt... Traan op mijn wang, brok in mijn keel, maar glimlach op mijn gezicht!

16 juli 2014

De jongen die het liet regenen

Clem verhuist van Engeland naar Schotland. Hij is daar volkomen nieuw en hij wordt dan ook snel het mikpunt van allerlei treiterijen. Ook trouwens omdat hij veel las en veel wist. Hij had ook nog een accent, maar dat was niet echt slecht omdat iedereen met een accent meteen cool was. De ergste groep die hem treitert zijn de NED’s, een stelletje gestoorde aso’s, een soort gang die iedereen het leven zuur maken. Clem wordt zo vaak gepest door die groep dat hij een botsing niet uit de weg kan gaan.
Als hij de leider van de NED’s dan eindelijk tegenkomt, komt het tot een èchte confrontatie.

Om eerlijk te zijn: het begin van dit boek is echt saai (dat vind ik dan), omdat je alleen maar verslagen hoort van mensen die in het boek een rol spelen. Je hoort echt alleen maar meningen en ‘indrukken’, sommige daarvan zijn best leuk maar de meeste niet. Dan komt het verhaal van Clem zelf dat in de ik-persoon is geschreven. Daar was ik echt in een ruk doorheen. Toen werd ik pas echt gegrepen.

Dus het was een leuk boek, maar dan meer van het einde uit gezien. Ik raad het wel aan aan mensen die verslagen en zo heel spannend vinden.

10 juli 2014

De lezers op bezoek in de winkel

Op vrijdag 4 juli hadden wij weer de jaarlijkse afsluiting met de lezers van ons lezerspanel.Helaas kon niet iedereen komen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het is een gezellige middag geworden. Iedereen had zijn favoriete boek meegenomen en vertelde waarom de anderen het ook zeker moeten lezen.
Deze enthousiaste lezers gaan volgend jaar weer voor ons lezen en daar zijn wij hartstikke blij mee. 
Maar nu eerst een hele fijne zomervakantie, met heel veel leesplezier!



Esme - Torak en Wolf

Julianne - Heeft veel favoriete boeken!

Maya - Seekers

Robin  - Gered door een meisje

Sybren - De Grijze Jager

Yrza - Boy 7






Lek

Willems vader, een bekende journalist op het Haagse Binnenhof, verongelukt midden in de nacht op een verlaten snelweg. Maar is het wel een ongeluk?
Willen is overtuigd van niet. Samen met zijn beste vriend Max gaat hij in Den Haag op onderzoek uit. De intrige die ze op het spoor komen is gevaarlijker en groter dan ze ooit hadden kunnen vermoeden. Machtige politici doen er alles aan om te voorkomen dat de waarheid aan het licht komt. Max en Willem zijn hun leven niet meer zeker. Lukt het ze om het complot te ontrafelen voordat alle sporen zijn uitgewist?

Ik vond het een spannend boek, en ik hoop maar dat de politiek niet echt zo is... Er waren wel een paar momenten waar ik dacht: Dat is wel heel toevallig! Of: waarom raken mensen niet ongerust over iemand die kwijt geraakt is? Tja... Soms was het een piep klein beetje ongeloofwaardig. En sommige zinnen klopten ook niet echt. Maar ja, anders wel heel spannend.

Dolores!

Dolores woont in normaal gezin. Maar het enige wat niet normaal is aan het gezin is zij zelf. Ze merkt al snel dat ze anders is dan haar broertjes en zusjes. Ze blijft klein, iedereen noemt haar een dwerg en haar lichaam zit niet goed in elkaar. Ze kan niet goed rennen bijvoorbeeld en ze had ook moeite met de andere spelletjes die haar broertjes en zusjes deden. Dolores is altijd al een clown geweest, ze wil altijd iedereen aan het lachen maken. Zo gebeurde het dat de dochter van mensen van adel Dolores zagen in de kerk. Lucinde (het meisje uit de kerk) vroeg aan haar ouders of Dolores haar nar mocht worden. Zo verkocht Dolores vader haar en werd ze nar. Later werd Dolores weer verder verkocht aan een heel belangrijke familie. Daar was Dolores een verjaardagscadeau voor prinses Johanna.

Ik vind het een heel bijzonder boek. Dat wil niet zeggen dat het mijn lievelingsboek is, want ik ben een beetje boos over het einde. Ik wil het niet verklappen want dan is het eerste deel van het boek niet meer leuk. Verder vind ik het wel een heel mooi verhaal. Als ik het boek zou moeten samenvatten is dat uit deze zin die ik heel speciaal vond: Prinses Johanna: ''Papa, Mama! Mijn verjaarscadeau loopt weg! ''