14 augustus 2017

De zon is ook een ster

Daniel, die een Koreaans is, doet altijd zijn best. Tenminste, dat probeert hij. Dat willen zijn ouders. Die willen heel erg graag dat hun twee zoons niet zo worden als zij, dus dat ze niet in een klein winkeltje werken maar bij Harvard studeren om dokter te worden, ofzo, als ze maar goed werk krijgen. Charlie, zijn broer is inmiddels van Harvard geschopt, dus nu kijken zijn ouders in zijn richting. Daniel doet dit voor zijn ouders. Al wil het allerliefste een dichter worden. Wat zijn ouders natuurlijk dom vinden, want met dichten, daar verdien je je geld pas slecht mee. Zo moet hij,op gesprek. Maar als hij daar loopt, op weg naar een gebouw, dan ziet hij een prachtige bos krullen lopen. Dat is Natasha. Met haar gaat het vandaag helemaal niet zo goed, want vandaag moeten ze weg. Haar familie moet weg uit Amerika, omdat ze hier illegaal woonden. En dus worden ze uitgezet, terug naar Jamaica. Ze kent het daar toch niet! Haar broertje Peter is heel blij om naar Jamaica te gaan, waar hij het niet kent, want hij heeft nauwelijks vrienden hier; Natasha wel. Natasha gelooft niet in het lot; het is wat het is. Ze houdt zich aan de feiten, en aan de ware wetenschap. Ze doet wat ze doet. Maar als de leuke Daniel haar achterna loopt, weet ze het niet helemaal meer zeker. Is het het lot wat bepaalt op deze belangrijke dag?

De zon is ook een ster is of was de nummer 1 New York Times bestseller, wat ik heel goed snap. Het is geschreven door Nicola Yoon. En iedereen zal van dit boek houden. Ik ook. Ik kan het van alles noemen, mooi, leuk, verwarmend, verfrissend, prachtig, onvoorspelbaar, voorspelbaar, realistisch. Het boek zet je zeker aan het nadenken, over het lot, en over feiten. Het leuke aan dit boek is dat je veel leest, er zijn tientallen gedachtepunten, die van Daniel en Natasha, van hun familie, en van mensen die langslopen of die te maken krijgen met het lieve stel. Lief. Ja, ik denk dat dit boek een lief boek is, hartverwarmend. Het is gemaakt om jou en mij blij te maken, om je een glimlachje te geven en om je een gevoel te geven waar je van wilt gaan huppelen. Dat deed het met mij tenminste, en ik hoop dat het boek dat ook met jou doet. Het is fijn om dit boek na een serieus boek te lezen, dat verzacht de waarheid. Het is geen fantasie, maar het is ook niet echt. Voor mij is het niet echt. Het is wel echt, maar toch zo mooi. Een boek, een lief boek, een boek dat je de zon op je laat schijnen, als je daar zin in hebt, dan moet je dit lezen. Hoe je ook bent.

13 minuten

Op een dag wordt het lichaam van een meisje gevonden, in het water. Na 13 minuten begint gelukkig haar hart weer te kloppen, en uiteindelijk komt ze er levend vanaf. Dit meisje heet Natasha, het meest knappe en populaire meisje van de school. Iedereen is diep geschokt over wat er met Natasha gebeurt is, maar alles wordt weer als vanouds. Natuurlijk wilt de politie erg graag weten wie dit vreselijke ding haar heeft aangedaan. Natasha kan zich niks meer herinneren, dus moet de politie zonder iets te weten achter de daders aan gaan. En oh ja, er veranderen ook zeker dingen. Rebecca, oftewel Becca, die vroeger een goeie vriendin van Natasha was, wordt weer vrienden met deze Tasha (Natasha). Tasha had Becca vroeger plotseling laten vallen, alsof ze niet meer bestond. Maar het verleden is het verleden. Tasha zoekt weer contact met Becca, wat zij zeker niet afslaat. De twee meelopers van Tasha, Jenny en Haley, vinden Becca maar stom. Ook doen ze de laatste tijd nogal afstandelijk, en zitten ze vaak samen te smoezen. En zo gaat de zoektocht naar die afschuwelijke daders door...
Het boek 13 minuten is geschreven door Sarah Pinborough, die wel meer thrillers heeft geschreven. Zo is dit boek ook een jeugdthriller. Het woord thriller zegt het al, het is niet zomaar een boek. Ik kreeg er werkelijk de kriebels van. Ik heb wel vaker gehad dat ik een boek eng vond, en dat ik erover nadacht. Maar dit boek is toch wel anders. Het is anders eng. Het maakt je bang. Zo is dit boek echt een speciaal boek, niet een boek dat je zo even vergeet. Want het boek, meteen al als je die ziet, straalt een bijzonder koud gevoel uit. De kaft al, deze prachtige kaft, die straalt al iets kouds uit. Uit mooie ijzige kleuren, daaruit bestaat 13 minuten. Ja. Dat vergeet ik niet. Maar goed. Ik wil ook zeggen hoe onvoorspelbaar dit boek is, echt. Het is niet zo'n boek die je even 1234 begrijpt. Er is veel afwisseling in het boek, het bestaat uit tekst of berichten, of uit tekst van Becca, Haley en Jenny, en ga zo maar door. 13 minuten is voor mij toch zeker twaalf jaar en ouder, dat zeker. Al is dat voor iedereen anders. En ik raad iedereen (als je van thrillers houdt dan) dit uitzonderlijke bibberende boek aan, wat klaar is om gelezen te worden.

13 juli 2017

De ring van koning Salomo

Sem is wees en zwerft rond het paleis van koning Salomo. Hij pikt weleens wat eten uit de paleiskeukens, maar dat is voor een goed doel, overleven. Op een dag wordt hij het paleis in gebracht en daar aangenomen als oliejongen. Het leven is normaal in het paleis, Sem moet elke dag olielampjes bijvullen en de troon smeren. Op een dag neemt Bakbakkar, de aardige baas van Sem hem mee naar een rechtszaak waar de koning beslissingen neemt. De koning is anders gekleed dan Sem had verwacht. Hij heeft helemaal niks koninklijks aan. Geen glitters, parels en kettingen. Slechts eén sieraad draagt hij: Een kleine ring om zijn pink. Sem kijkt ademloos toe hoe de koning besluiten neemt. Hij is erg onder de indruk van de wijsheid van de koning. Zelfs bij de moeilijkste rechtszaken kan hij besluiten nemen.
Elke dag als Sem door het paleis zwerft om olielampjes bij te vullen, Bakbakkar te helpen, om de troon te smeren of andere dingen leert hij het paleis weer wat beter kennen. Zo ontdekt hij dat er in sommige stukken van het paleis helemaal geen kamers zijn. Op een dag ontdekt hij een soort ‘geheime’ kamer. Daar komt hij koning Salomo tegen. Een muis heeft zojuist zijn ring gestolen. Sem helpt hem en de koning vertelt hem over zijn ring. Het is namelijk geen normale ring maar een ring waardoor je demonen kan zien. Erg belangrijk, want de demonen worden met de dag kwader en broeden alweer op nieuwe plannetjes om de mensheid dwars te zitten, sterker nog om mensen te laten verongelukken of andere gruwelijke dingen. Gelukkig heeft de koning door de ring macht over de demonen.
Sem heeft hem deze keer geholpen om de ring te redden uit de klauwen van de demonen, maar hoe lang kan hij nog verhelpen dat de ring word gestolen? De koning is wijs, maar opeens gaat hij zich steeds wreder en gekker gedragen. Sem gaat op onderzoek uit. Wat is er aan de hand? Heeft het soms met de ring te maken?.....
De ring van koning Salomo is een heel bijzonder boek, omdat het bestaat uit allemaal verschillende verhalen en legenden van Christelijke, Joodse, Islamitische en Arabische traditie die in een nieuw jasje zijn gegoten. Aan het begin dacht ik eerlijk gezegd dat het daarom een beetje een saai boek was, het trok me niet zo aan, maar ik besloot om het toch maar te gaan lezen. Het tegenovergestelde bleek: Je merkte bijna niets van die mythes en legenden, het was juist een boek dat heel lekker las. Het is een bijzonder verhaal met allemaal details. En een heel zeldzaam boek. Het einde mocht ook bij dit boek iets anders, maar ik snap dat een einde soms lastig te bedenken is. Het is te lezen voor jongens en meisjes. Ik zou 8/9 jaar of ouder zeggen, als je lezen met gemak doet, tenminste. Ik geef het boek een 9 [Ruim voldoende/Goed] vanwege de originaliteit en omdat het mij heel lastig lijkt om verschillende legenden en verhalen te mixen, maar dat is hier heel goed gedaan.

William Wenton en de luridiumdief

William woont in een saai dorpje in Noorwegen. 8 jaar geleden moest zijn familie hierheen verhuizen. Waarom? Dat weet William niet. In ieder geval weet hij wel dat zijn leukste hobby codes kraken is. Van kleine tot grote, van simpele tot moeilijke. En dan is er eindelijk iets leuks om te doen in het saaie dorpje. De moeilijkste code van de hele wereld komt naar Noorwegen, in zijn dorpje! William is in de wolken. Alleen is er eén tegenvaller: Hij mag de code wel bewonderen, maar met geen vingertje aanraken. William mag niet te veel aandacht trekken, dat zegt zijn moeder.
Als de klas op schoolreisje naar het museum gaat, krijgen ze onderweg pech met de bus, wat leidt tot geen toegang naar de code omdat ze te laat zijn, en de zaal waar de code tentoongesteld staat, overvol is. Ze moeten dus een stomme rebus gaan maken, waar William totaal geen zin in heeft. Stiekem sluipt hij naar de zaal waar de code is en kijkt toe hoe een heleboel mensen proberen om de code te kraken. Tot zijn grote schrik en vreugde te gelijk, word hij op het podium geroepen om te proberen de code te kraken. En het lukt hem.


Die avond vertelt zijn moeder hem wat er zich 8 jaar geleden heeft afgespeeld. Vlak voor dat Williams familie naar Noorwegen verhuisde verdween zijn opa. Waarom zijn ze dan verhuisd? denk je nu. Dat had met het werk van Williams opa te maken. De opa van William dacht dat ze hun leven niet zeker waren en ze moesten een nieuw leven beginnen. Niemand mocht weten dat ze familie waren van de opa van William en dat hij een auto-ongeluk had gehad. Hij had het met de hakken over de sloot overleefd.
Die ochtend, om half 4 worden William en zijn familie ontdekt.

William wordt opeens meegenomen en dan zit hij opeens in een auto en vervolgens in een vliegtuig. In het vliegtuig wordt alles een beetje duidelijker. Hij gaat naar het Instituut voor Posthumaan onderzoek. Hier leren hele goede codekrakers verschillende dingen. Geen volwassenen, maar kinderen. Je krijgt een orb, een soort robot die bijhoudt bij welk level je bent. Je hebt levels en daaraan zit een opdracht verbonden. William is al snel de beste van het Instituut. Maar dat is niet de enige reden dat hij hieraan mag deelnemen. Langzaam maar zeker krijgt William steeds meer antwoorden. Dat zijn opa eén van de 4 oprichters van het Instituut was. En dat er een intelligent metaal bestaat: Luridium. Als dat in verkeerde handen is kan het levensgevaarlijk zijn… William besluit om zijn opa te redden. Of dat gaat lukken moet je zelf lezen…..

Ik vind het een origineel en leuk boek, met veel fantasie. Het is niet heel spannend, dus ook te lezen als je jonger bent. Het boek is goed geschreven, het leest lekker. Het stukje dat William op het Instituut is, vind ik heel erg leuk. Daar krijgt hij antwoorden, maar ook weer nieuwe raadsels en vragen. Het stukje op het Instituut vind ik ook erg leuk omdat het gewoon heel erg goed bedacht is en heel origineel met die levels. Ook is het weer eens wat anders dan anders, codekraken.
De voorkant maakte dat ik al heel erg nieuwsgierig werd en toen ik de achterkant las, wilde ik het boek graag lezen. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat als je zo’n goed verhaal hebt bedacht, dat het best wat langer mag zijn. Zeker het einde vond ik een beetje afgeraffeld. De schurk mocht best wat heftiger zijn, of met wat meer kracht want nu was het verhaal al redelijk snel afgelopen. Ook de oplossingen van de raadsels mochten wel iets moeilijker, ook al snap wel dat het moeilijk bedenken is, maar nu kwam William al vrij snel op het antwoord. Conclusie: William Wenton en de luridiumdief is een leuk boek om te lezen, origineel en een beetje spannend, maar het einde was een beetje teleurstellend, het had wel wat uitgebreider gemogen. Het boek is te lezen voor jongens en meisjes. Het boek is zeker niet te spannend voor jonge kinderen, tenzij je al vrij snel nachtmerries krijgt of bang wordt. Ik zou zeggen 8 jaar of ouder. Jonger kan natuurlijk ook, maar er worden soms wel lastige woorden in gebruikt. Dus als je nog wat jonger bent en je vindt lezen nog een beetje lastig, zou ik het afraden. Alles bij elkaar geef ik het boek een 8/RV [ruim voldoende]

Het verboden eiland

Een geheimzinnig eiland in de Noordzee, waar de tijd heeft stilgestaan. Een week douchen met regenwater en je behoefte doen in een kuil. Nikki heeft totaal geen zin in de vakantie die haar moeder nu weer heeft bedacht. Al helemaal niet als blijkt dat haar verwende, tuttige nichtje Jennifer meegaat. De bewoners van het eiland komen haast niet uit hun huizen en zijn bang. Wat is er aan de hand op dit geheimzinnige eiland? Als de twee het eiland gaan verkennen komen ze een vrouw tegen. Ze zegt dat ze in de namiddag over het strand naar de Noordkant moeten gaan en bij de rotsen moeten wachten. En dat doen ze. Een meisje, Eilja wacht hun daar op. Ze kan de twee niet zo veel uitleggen, maar het is wel duidelijk dat hun hulp dringend nodig is. De broer van Eilja is namelijk gevangen genomen. Midden in de nacht moeten ze door een gang heen die is uitgespleten door de rotsen. Daarna zwemt Nikki naar een klein eilandje, midden op het water. Daar is Alan, de broer van Eilja. Hij legt Nikki uit wat de situatie op het eiland is. En die is niet zo vredelievend als dat ie er uit ziet.. Kunnen Nikki en Jennifer de mensen bevrijden van hun angsten en de vrijheid en vrede op het eiland laten terugkeren?...
Ik vind het een heel spannend en leuk boek. Vooral omdat het over twee nietsvermoedende meisjes gaat, die opeens een heel groot probleem moeten oplossen.. Ze mogen elkaar niet zo, maar langzamerhand beginnen ze in te zien dat ze elkaar nodig hebben en bouwen een band op. Het gaat over allemaal verschillende mensen, die elkaar toch nodig hebben en dat is zo mooi aan dit boek. Het is een boek voor meisjes en jongens. Ik zou het aanraden vanaf 9 jaar.