15 juni 2017

William Wenton en de luridiumdief

William is acht jaar geleden naar Noorwegen gevlucht. Waarom weet hij niet maar dat hij moest vluchten stond vast.
Ook is Williams opa acht jaar geleden verdwenen. Is het puur toeval of… William weet het niet maar weet ook niet wat hij moet doen. Wat William wel weet, is dat hij de beste codekraker ter wereld is. En dat heeft hij ook bewezen: hij heeft de Onmogelijke Code gekraakt. Daarmee komt hij in aanraking met het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek.
In het Instituut voor Post-Humaans Onderzoek hebben ze de beste codekrakers ter wereld. Alleen zijn het geen volwassenen, maar kinderen.
William is meteen de beste kinder-codekraker van het instituut. Wat William te weten komt als hij beter wordt in kraken is dat zijn opa, die acht jaar geleden is verdwenen, het instituut heeft opgericht.
William kan er niet meer tegen dat alles voor hem geheim wordt gehouden en gaat op zoek naar zijn opa. Alleen zijn er nog onbekende vijanden die William maar wat graag willen vermoorden… Zal William zijn opa vinden, of sterft hij een pijnlijke dood? Dat moet je lezen in het boek!
Dit boek is geschreven door een schrijver met stijl. En dat meen ik. Het boek is vol fantasie geschreven met allerlei geheimzinnige dingen… Dat vind ik nou echt leuk aan een boek, als het een beetje geheimzinnig is. Het is niet mijn lievelings categorie maar ik vind het wel leuk om te lezen. Het maakt het boek wat interessanter om te lezen en daarom lees je steeds weer door. Ik had namelijk ook wel wat punten waarop ik dacht dat het misschien niet zo’n goede keuze was om dit boek te kiezen, maar dat veranderde eigenlijk wel weer snel tijdens het lezen. Ik zou het boek een 9,5 geven omdat het een goed boek is en interessant om te lezen. Ik raad het wel aan om te lezen voor mensen die houden van een beetje spannende boeken en boeken die in het heden afspelen.


29 mei 2017

Race

Het boek Race van Maren Stoffels gaat over River en Ties. Ze wonen op een eiland in Nederland (het is niet echt duidelijk welk eiland) en leiden een best normaal leven. Maar dan overlijdt de moeder van Ties, en daar heeft Ties het heel moeilijk mee. Zijn broer, ja, Ties weet niet precies waar hij altijd is. Zijn vader stopt met pianospelen, en het enige wat hij nu nog doet is koffie drinken en aan het tuinhuis bouwen, want het tuinhuis was Ties' moeders laatste wens. Maar Ties verandert ook. River merkt dat erg. Ties is een stil persoon, maar vroeger kon River altijd wel de gedachtelijn van Ties volgen, en nu niet meer. River heeft echt geen idee wat er allemaal in hem om gaat. Het is vakantie, en Sina, ook een vriendin van Ties, komt weer terug naar huis. River is daar niet zo blij mee, ze mocht Sina eigenlijk nooit. Ook komt er een nieuwe jongen op het eiland. Ravi, en hij is Surinaams. River voelt iets speciaals voor hem. Ties komt er achter waar zijn broer de hele tijd mee bezig is: ruziën met Turkse jongens. Ties gaat meedoen met zijn broer en Patje en verwaarloost zijn eigen vrienden. Daarom gaat River nu met Follo, en populaire jongen uit haar klas, om. Er komt steeds met ruzie en ellende. Komt het allemaal nog wel goed?
Ik vond Race een spannend, boeiend en leuk boek. Het gaat veel over discriminatie en liefde en er gebeurt veel. Het is erg leuk dat het boek uit twee standpunten is geschreven. Dat doet Maren Stoffels wel vaker. De ene keer lees je wat River denkt, en de andere keer wat Ties denkt. Nu is het zo dat Ties het meest aan de beurt komt, wat ik wel een beetje jammer vond. Ik heb het boek snel uitgelezen, want het was erg spannend en er gebeurde veel. Misschien wel een beetje te veel, maar daar ergerde ik me niet aan. Het verhaal is best realistisch, al is het dus wel veel drama in één keer. Ook heeft het boek wel een beetje een boodschap: discriminatie is niet oké. Ik vond het mooi om te lezen dat Ties behalve die harde kant ook een zachte kant heeft. Hij leerde namelijk een verstoten lammetje kennen en gaat elke dag naar de boerderij om die op te zoeken. Het boek gaat om de grote Eilandrun, een hardloopcompetitie. Dat vind ik wel leuk. Ik heb eigenlijk niet heel veel te zeggen over dit boek, het is spannend en leuk. Maar toch nog één ding is dat het misschien een tikkeltje voorspelbaar is. Maar dat valt niet op, want sommige dingen zijn juist weer verrassend. Ik zou het boek aanraden, het is makkelijk te lezen en erg boeiend!

Anne van het Groene Huis

Het boek Anne van het Groene Huis, geschreven door L.M. Montgomery speelt zich af in het prachtige Canada. Het gaat over het leuke meisje Anne Shirley, van tien jaar. Ze is een weeskind; haar ouders overleden al heel vroeg. Na een lange tijd van huis wisselen komt ze in een weeshuis terecht. Ze wacht al lang op iemand die haar onder hoede wil nemen. In de tussentijd zijn de broer en zus Matthew en Marilla Cuthbert van het Groene Huis even gewoon als altijd. Nou ja, ze willen wel graag een weesjongen die Matthew kan helpen op het land. Ze vragen iemand anders, die ook een wees onder hoede wil nemen, om een jongen van tien of elf jaar mee te nemen uit het weeshuis. De jongen gaat dan in zijn eentje met de trein naar hun toe, en wacht dan op het station op Matthew. Maar het loopt helemaal anders. Als Matthew het station op komt, ziet hij alleen een meisje met knalrode haren en veel sproeten. Dit moet een vergissing zijn! Het meisje is Anne, en ze is zo blij dat ze uit het weeshuis mocht. Dat ziet Matthew, en hij wil haar echt niet kwetsen. Matthew neemt haar mee naar huis en dan lossen ze het daar op. Maar het kwebbelkousje Anne is zo lief en leuk, dat ze misschien wel mag blijven...
Ik vond Anne van het Groene Huis een prachtig en boeiend boek. Alles wordt heel mooi beschreven, hoe de mensen eruit zien, en hoe de omgeving eruit ziet. Je krijgt dan helemaal een beeld van de mooie plek waar de Cuthberts wonen. Meer mensen die het boek lazen hebben dat blijkbaar ook, want ik las dat er nadat het boek werd gepubliceerd veel toeristen naar die plek in Canada gingen. Maar dat is niet het enige wat het boek zo mooi maakt. Het is namelijk ook erg leuk om te lezen hoe veel Anne fantaseert. Omdat ze natuurlijk zo'n moeilijke tijd heeft gehad fantaseerde ze altijd dat alles mooier en leuker was. Maar Anne fantaseert wel erg veel, vindt Marilla. Ook lees je hoe ze opgroeit, van een klein ondeugend meisje naar een slimme volwassen vrouw. Dat vind ik persoonlijk altijd erg boeiend. Anne praat wel erg veel en lang, dat zie je goed als je even niet leest, maar kijkt naar het stuk waarin Anne praat, en dat is misschien een beetje té lang, ze praat gewoon aan één stuk door, als een soort speech, zonder even te bewegen of zo. Dat lijkt mij een beetje onwaarschijnlijk voor een meisje van tien. Maar nog één ding wat ik leuk vind, is dat er in elk hoofdstuk weer iets anders gebeurt. Wat dan wel jammer is, dat als je naar een volgend hoofdstuk gaat, dan is er een heel groot stuk van de tijd overgeslagen en voor je het weet is ze al heel oud. Dat vind ik best jammer, en het is soms dan ook een beetje moeilijk te volgen. Maar ondanks dat is het boek echt prachtig, verfrissend en geweldig, en ik zou het boek echt in de lente lezen, want dan kan jij ook tussen prachtige bomen en geurige bloemen zitten te fantaseren!

4 mei 2017

Wat jij niet ziet

Wat jij niet ziet van Eric Lindstrom gaat over een blind meisje, namelijk Parker Grant. Maar ze is heel normaal, en wil absoluut niet anders behandeld worden. Want ze is niet anders. Parker heeft ook de Regels bedacht. En één van die Regel is dat ze nooit verraden wil worden. Scott Kilpatrick heeft haar verraden, toen ze verkering hadden. Dat heeft Parker hem nooit vergeven, en dat gaat ze ook niet doen. Als ze na een paar jaar opeens weer met hem in de klas zit, gaat ze wel een beetje nadenken. Moet ze hem wel of niet negeren? Waar ze ook veel over nadenkt, is over haar vader. Hij is deze zomer overleden en Parker is nu dus wees. Want haar moeder is op haar zevende doodgegaan. Gelukkig is haar tante bij haar ingetrokken, maar dat is niet altijd fijn. Ze mag bijvoorbeeld niet koken. Maar voor de rest is alles heel gewoon, toch?
Parker Grant is een beetje een stoer en direct personage in dit boek. Ik mag haar wel. Het verhaal is heel goed en leuk, zo in de American School stijl. Maar wel op zijn eigen manier. Het boek heeft echt wel een boodschap volgens mij, namelijk de boodschap dat je bepaalde mensen niet anders moet behandelen. Iedereen is hetzelfde. Ik vond het boek ook echt geweldig, dus ik zou het boek zeker aanraden. De omslag is ook leuk, zo met braille er bij. Ik heb er eigenlijk niet zoveel over te zeggen. Maar wel dat het een leuk boek is!

Neem mijn hand

Raymie van tien jaar doet dit jaar aan twirlles. Dat komt omdat haar vader ervandoor is gegaan met de tandartsassistente. Raymie mist haar vader heel erg. Maar ze heeft een plan: ze wil "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" worden, want dan komt ze in de krant te staan en ziet haar vader dat waarschijnlijk. En dan gaat hij naar huis en dan is alles weer normaal. Op twirlles ontmoet Raymie twee andere meisjes die ook allebei "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" willen worden. Zij heten Louise en Billie. Louise wil heel graag het geld wat je wint bij die competitie, en Billie wil de competitie heel graag saboteren. De drie meiden leren elkaar steeds meer kennen en worden goeie vrienden.
Neem mijn hand van de schrijfster Kate Dicamillo vind ik een heel bijzonder boek. Het is interessant en zweverig geschreven, heel anders dan de meeste boeken die ik heb gelezen. Het verhaal zelf is ook origineel en mooi. Ik moet wel zeggen dat ik niet precies wist wat twirlen was, en dat werd ook niet echt uitgelegd in het boek. Het twirlen was misschien ook slechts bijzaak, maar toch vind ik dat er wel wat meer over verteld mocht worden zodat je een beetje een beeld van de sport krijgt. Ook vind ik het plaatje op de voorkant een beetje onduidelijk. Daar lijkt het namelijk alsof de meisje veel ouder dan tien jaar zijn, dus dat dacht ik ook eerst toen ik het boek las. Maar ondanks deze puntjes is het boek zeker de moeite waard om te lezen, hoe oud je ook bent. Met haar bijzondere schrijfstijl, en het mooie verhaal (waar het lijkt alsof er niet veel gebeurt maar waar het toch spannend blijft) verdient het boek een mooie plaats in je boekenkast.