4 mei 2017

Wat jij niet ziet

Wat jij niet ziet van Eric Lindstrom gaat over een blind meisje, namelijk Parker Grant. Maar ze is heel normaal, en wil absoluut niet anders behandeld worden. Want ze is niet anders. Parker heeft ook de Regels bedacht. En één van die Regel is dat ze nooit verraden wil worden. Scott Kilpatrick heeft haar verraden, toen ze verkering hadden. Dat heeft Parker hem nooit vergeven, en dat gaat ze ook niet doen. Als ze na een paar jaar opeens weer met hem in de klas zit, gaat ze wel een beetje nadenken. Moet ze hem wel of niet negeren? Waar ze ook veel over nadenkt, is over haar vader. Hij is deze zomer overleden en Parker is nu dus wees. Want haar moeder is op haar zevende doodgegaan. Gelukkig is haar tante bij haar ingetrokken, maar dat is niet altijd fijn. Ze mag bijvoorbeeld niet koken. Maar voor de rest is alles heel gewoon, toch?
Parker Grant is een beetje een stoer en direct personage in dit boek. Ik mag haar wel. Het verhaal is heel goed en leuk, zo in de American School stijl. Maar wel op zijn eigen manier. Het boek heeft echt wel een boodschap volgens mij, namelijk de boodschap dat je bepaalde mensen niet anders moet behandelen. Iedereen is hetzelfde. Ik vond het boek ook echt geweldig, dus ik zou het boek zeker aanraden. De omslag is ook leuk, zo met braille er bij. Ik heb er eigenlijk niet zoveel over te zeggen. Maar wel dat het een leuk boek is!

Neem mijn hand

Raymie van tien jaar doet dit jaar aan twirlles. Dat komt omdat haar vader ervandoor is gegaan met de tandartsassistente. Raymie mist haar vader heel erg. Maar ze heeft een plan: ze wil "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" worden, want dan komt ze in de krant te staan en ziet haar vader dat waarschijnlijk. En dan gaat hij naar huis en dan is alles weer normaal. Op twirlles ontmoet Raymie twee andere meisjes die ook allebei "Mini Miss Midden-Florida Autobanden" willen worden. Zij heten Louise en Billie. Louise wil heel graag het geld wat je wint bij die competitie, en Billie wil de competitie heel graag saboteren. De drie meiden leren elkaar steeds meer kennen en worden goeie vrienden.
Neem mijn hand van de schrijfster Kate Dicamillo vind ik een heel bijzonder boek. Het is interessant en zweverig geschreven, heel anders dan de meeste boeken die ik heb gelezen. Het verhaal zelf is ook origineel en mooi. Ik moet wel zeggen dat ik niet precies wist wat twirlen was, en dat werd ook niet echt uitgelegd in het boek. Het twirlen was misschien ook slechts bijzaak, maar toch vind ik dat er wel wat meer over verteld mocht worden zodat je een beetje een beeld van de sport krijgt. Ook vind ik het plaatje op de voorkant een beetje onduidelijk. Daar lijkt het namelijk alsof de meisje veel ouder dan tien jaar zijn, dus dat dacht ik ook eerst toen ik het boek las. Maar ondanks deze puntjes is het boek zeker de moeite waard om te lezen, hoe oud je ook bent. Met haar bijzondere schrijfstijl, en het mooie verhaal (waar het lijkt alsof er niet veel gebeurt maar waar het toch spannend blijft) verdient het boek een mooie plaats in je boekenkast.

Duivelmaeker - In de ban van Jheronimus Bosch

Faye heeft sinds kort last van duivels. En het wordt alleen maar erger. Gewone onschuldige mensen veranderen voor haar ogen in duivels. Faye kan er gewoon niet meer tegen.
Daarom besluit ze om naar een psychiater te gaan en deze om hulp te vragen. De psychiater kan Faye inderdaad helpen en Faye besluit om de duivels die ze ziet te tekenen. De getekende duivels laat ze aan de psychiater zien en de psychiater vindt de duivels lijken op de duivels van Jheronimus Bosch. (Jheronimus Bosch was een schilder die allemaal schilderijen maakte met daarop duivels.)           
De nacht nadat de psychiater Jheronimus Bosch heeft herkend, krijgt ze een droom over ene Joen. Na een heleboel dromen komt ze te weten dat ‘Joen’ Jheronimus Bosch is. Ook ontdekt ze dat ze op een goddelijke manier is verbonden met Jheronimus Bosch. Jheronimus Bosch probeerde de mensen te waarschuwen voor de slechte kanten van de wereld door te schilderen en af te beelden in (voornamelijk) duivels.
Faye kwam er achter dat Jheronimus Bosch probeerde de duivel te kooien en dat hem dat ook gelukt was. Hij had een engel bij de kooi achtergelaten zodat die de duivel tegen kon houden.
Helaas is de duivel bezig met ontsnappen en is de engel zwak omdat het al duizenden jaren tegen de duivel had moeten vechten.
Faye gelooft dat zij de nieuwe engel is en om dit te bewijzen moet ze de kooi van de duivel vinden om het zeker te weten. Ze gaat daarvoor op bezoek in Den Bosch om daar te zoeken naar aanwijzingen.
Vind ze die? Of zal de duivel ontsnappen en gaat de wereld ten onder? Dat kom je te weten als je dit boek leest.
Ik vind dit boek wel leuk. Het zou niet mijn eerste keus zijn in de boekenwinkel (of bibliotheek) maar ik heb het toch gelezen. En ik moet zeggen: het is lang niet slecht. Integendeel. Ik vond het hartstikke leuk om het boek te lezen. Het onderwerp van duivels spreekt me wel aan ook omdat ik veel van fantasiebeesten houd. Het wordt natuurlijk nog leuker omdat Faye in haar dromen terug in de tijd afreist naar de tijd van Jheronimus. De schrijver geeft hierbij ook nog een gedetaileerde beschrijving over hoe het daar er uit ziet. Dat vind ik ook weer goed. Je kan je goed voorstellen hoe het er uitziet in de 15de/ 16de eeuw. Dat vind ik goed als schrijvers dat doen. Natuurlijk is het ook wel leuk om zelf de omgeving voor te stellen maar bij dit boek vind ik het wel fijn. Bij sommige stukken in het boek kan je wel raden wat er gaat gebeuren en dat vind ik wat minder leuk. Maar bij andere stukken gaat het juist niet zoals je verwacht. Dan krijg je opeens een aangename verassing. Het einde had ik bijvoorbeeld echt niet verwacht. Zo blijft het boek toch nog leuk en spannend om te lezen. Ik zou het boek in zijn totaal een 8,3 geven omdat het een erg goed boek is maar het toch nog nét iets beter kan. Ik raad het wel aan om te lezen.

20 april 2017

keverjongen

De jongen Darkus lijdt een heel normaal leven. Al heeft Darkus, net zoals zijn vader, het er wel moeilijk mee gehad dat zijn moeder overleed. Dit rustige leventje van hem verandert als zijn vader plotseling verdwijnt. Hij is voor het laatst gezien in het museum, in een ruimte vol kevers. Hoe kan hij weg zijn? Is hij ontvoerd? Voorlopig gaat Darkus bij zijn oom logeren, en hij gaat naar een andere school. Wat er ook verandert, is dat Darkus vrienden krijgt. Mensen én kevers. En zij helpen hem graag om zijn verdwenen vader te zoeken. Had zijn vader vijanden? En zo ja, wie dan? Maar Darkus staat dus niet alleen, en hij hoopt natuurlijk dat hij samen met zijn nieuwe vrienden de vijand kan verslaan.
Keverjongen van de schrijver M.G. Leonard is een leuk en spannend boek, voor alle leeftijden. Want hoewel het misschien een onwerkelijk verhaal is, denk ik dat het verhaal toch voor iedereen spannend is. Sommige dingen zijn namelijk helemaal niet zo kinderachtig als je verwacht. Keverjongen is zo'n boek die je snel uit wil lezen. Het leest vlot en er is veel actie. Het sleepte me echt mee, en is afwisselend. Ik vind ook dat het boek een origineel verhaal heeft. Niet zo veel schrijvers komen op het idee om een vriendschap te creëren met een mens een insect. Meestal gaan zulke boeken over een vriendschap met mens en dier, maar nooit een insect. Daardoor vond ik het boek erg interessant, het is ongewoon en vreemd. Ik vind het wel jammer dat het een serie boeken is, want ik denk dat er dan zo misschien iets te veel zal gebeuren. Maar toch raad ik het boek Keverjongen zeker aan. Het is misschien niet een heel aangrijpend boek, het boek is echt wel leuk om even te lezen.

Vallen

Het boek Vallen van Anne Provoost is zeker een goed boek. Het verhaal is best realistisch en verrassend. In het begin vond ik het boek wat langdradig, en ik vond dat het niet bepaald vlot las. Ik ergerde me ook een beetje aan het gebruik van het woordje "ze", wat werd gebruikt bij een paar dingen, niet bij mensen maar bijvoorbeeld bij een boom. Vallen is natuurlijk een wat ouder boek, dus is het geschreven met wat ouder Nederlands. Maar ik ga even terug op het begin, waar het dus wat langdradig was. Er gebeurt in het begin niet veel, maar het allereerste stukje maakt je toch wat nieuwsgierig. Eerst is het boek namelijk in de tegenwoordige tijd geschreven, daarna gaat het verder in de verleden tijd. Je gaat in het boek eigenlijk uitpuzzelen wat er allemaal is gebeurd voor dat allereerste stukje. Dat vind ik wel interessant. Verder wil ik nog even zeggen dat er niet veel achtergrondinformatie was. Ik had best wel graag willen weten waar bijvoorbeeld de vader van Lucas (de hoofdpersoon) uithangt, of of Lucas nog op een sport zit. Je komt nogal weinig te weten over de hoofdpersoon. Maar hoe verder je in het boek komt, hoe boeiender het wordt. Het is dus zeker de moeite waard om ook na dat langdradige begin nog verder te lezen! Op een zeker moment kom je bij het einde, dat is allesbehalve voorspelbaar.
Vallen gaat over Lucas Beigne, die, omdat het van zijn moeder moet, de vakantie doorbrengt in het huis van zijn overleden opa. Wat is er gebeurd? Lucas weet dat iedereen, van zijn moeder tot zijn kapper, dingen over zijn opa schuil houdt. En omdat er toch niks te doen is in dat rustige dorpje, gaat Lucas uitzoeken wat iedereen dan schuil houdt over zijn grootvader. En hij komt ook nog Caitlin tegen, waar hij vroeger altijd mee speelde. En Benoît en Alex, die wel erg radicaal zijn. Zijn vakantie wordt toch minder saai dan Lucas gedacht had...